Jaar 5, week 54

En dan zijn de vijf jaar US echt voorbij!

Het is even wennen en ik heb gisteren een ontlading gehad, had ik al voorspeld dus ik was niet verrast. Jack ook niet. En huilen is goed voor de mens. Dan kun je daarna er weer tegen aan. Niet dat we iets te doen hebben want buiten boodschappen doen houden we ons maar rustig. Strikt genomen moeten we immers twee weken in quarantaine,.....

De foto boven aan ons blog laat ons nieuwe woonplekje zien, wij wonen op de eerste en tweede verdieping. Super knus, het heeft alles wat je kunt wensen behalve airco! En dat zou best wel fijn zijn. Het is even ontwennen hoor. Gelukkig staan er een paar ventilatoren in de slaapkamers. Jammer dat het volgende week 36°C wordt hier. Ik kijk daar niet naar uit.

Het huis ligt aan de Ginnekenweg in Breda, loopafstand van de binnenstad en heel veel gezellige restaurantjes en winkels in de buurt. En natuurlijk de AH waar ik al 3x geweest ben. We moeten natuurlijk weer helemaal vooraan beginnen met het aanleggen van de voorraad. Maar elke keer een beetje want we moeten het wel naar huis dragen.

Maandag ochtend ging de wekker heel vroeg, de verhuizers zouden tussen 7 en 8 uur komen. Ik heb alle bedden afgehaald en al het beddengoed en alle handdoeken nog in de was gedaan. Is net wat frisser dan het beddengoed 6 maanden om de dekbedden heen laten zitten. 

Ons huis stond in rap tempo vol met rollen bubblewrap en dozen. 

En met met een grote doos met donuts voor de nodige energie veranderde onze huisraad in rap tempo in een stapel dozen en ingepakte vreemde voorwerpen. 

We hebben echt even moeten nadenken wat er in onderstaand voorwerp zit maar uiteindelijk kwamen we erachter dat DR Dump staat voor Dining Room Dumpster, de vuilnisbak dus! Handig om vast te weten.

Jack en ik hebben onszelf op het deck geïnstalleerd en gevraagd of de ligstoelen als laatste ingepakt konden worden. Het was lekker weer en onder het genot van een Starbucks was het daar prima vertoeven. 

Tom en ik zijn nog samen naar de bank gereden om mijn gespaarde kleingeld ($49,73) en papiergeld dat nog in mijn portemonnee zat, op onze rekening te laten storten. Echt zo'n karweitje voor de laatste dag natuurlijk, maar ik was vergeten dat ik zo'n berg klein geld had. En we hebben nog een krat vol glas naar de glad bak gebracht. Opgeruimd!

En toen zijn we naar het hotel gereden. Eerst met de katten + kattenbak + kattenbak grit en een gedeelte van de bagage en hebben we de beestjes geïnstalleerd op Tom zijn hotelkamer. En toen zijn we Jack op gaan halen en de rest van de bagage. De verhuizers waren al om 16:00 uur gestopt met werken, eigenlijk wel lekker. Konden wij ons ook rustig installeren op onze hotelkamers. En als avondeten hebben we heel makkelijk gedaan, McDonalds!

Dinsdag ochtend zouden de verhuizers om 7 uur al weer op de stoep staan dus moesten we weer vroeg op. Ik ben even gebleven en toen terug gereden naar het hotel om de katten op te halen. Die moesten nog een Health Certificate hebben voor de reis. En daarvoor moest ik met ze naar Fort Myer in Arlington, daar zit een militaire dierenarts en daar krijg je dit soort certificaten. 

Ik had maanden geleden al een afspraak gemaakt, eerst voor maandag middag maar dat werd dinsdag middag en toen werd het dinsdag ochtend. Prima, als die beesten meer een certificate hebben. Ik had een hele lijst van instructies gekregen, in de auto blijven zitten, de katten zouden gehaald worden en telefonisch de credit card gegevens doorgeven voor de betaling. En het ging vlekkeloos. 

Ondertussen was de container gearriveerd en was het inladen begonnen.

Om half 2 was het laden klaar en konden we goed zien dat we ruimte over hadden!! Goed van ons.

Deur dicht en rijden maar. Geen idee wanneer we onze spullen weer uit kunnen laden! Als de container in Nederland aankomt gaat alles in opslag totdat we een huis hebben. Kan nog even duren. 

Eind van de middag zijn we naar de Familie van Nispen gereden, die had ons uitgenodigd voor het eten. Samen met Anja en Paul hadden ze een hele maaltijd bij Uncle Julio gehaald. Wat was dit lekker!!! En het was super gezellig. 

Woensdag ochtend hoefden we niet heel erg vroeg op maar ook weer niet te laat want je kon maar tot 9 uur een ontbijt halen in het hotel. En we hadden ook nog wat dingen op het programma staan. 

Eerst hebben we alle routers en tv kastjes van Verizon naar een UPS store gebracht. Dat ging heel snel, toen zijn we doorgereden naar Fort Myer om Jack zijn tandarts gegevens op te halen. Dat ging ook heel snel. En toen zijn we afscheid gaan nemen van Phebe, een Amerikaanse medewerkster van het JPO waar Jack heel nauw mee heeft samengewerkt de afgelopen 4 ½ jaar. Omdat zij altijd helemaal lyrisch wordt als ze in Nederland koeien in de wei zag hebben we haar een schilderij met Hollandse koeien gegeven, geschilderd door mijn zus Judith. Phebe was er heel erg blij mee. 

Zij had voor Jack ook nog een cadeautje meegebracht. En hier gaat hij natuurlijk de blits mee maken op zijn nieuwe werkplek straks. 

Na een emotioneel afscheid zijn wij naar Old Town Alexandria gereden en daar koffie gedronken, ja natuurlijk bij de Starbucks!

En we hebben een leuk vis restaurant opgezocht voor de lunch. Beide hebben we genoten van de She Crab soep. Zo vreselijk lekker.

Toen we terugkwamen bij het hotel heb ik Tom opgehaald want er moest nog heel wat troep aan de straat gezet worden, oa twee overvolle vuilnisbakken. Gelukkig wordt echt alles opgehaald wat aan straat staat. Scheelt weer een ritje naar de stort.

's Avonds zijn we naar Arlington gereden om daar bij Medium Rare te eten. Leuk concept, er is maar één menu, steak met frites, voorafgegaan door een salade en als je wilt een toetje. We konden ook lekker buiten zitten, was gezellig en lekker.

Donderdag was een hele rustige dag, Jack en ik zijn lekker koffie gaan drinken bij de Starbucks en daarna hebben we de vuilnisbakken achter het huis gaan zetten en de rest afval vuilnisbak heb ik nog een keer goed schoongemaakt. Klaar voor de nieuwe huurders.

De schoonmaak van het huis hadden we uitbesteed. Wat een genot! Dat is geld goed besteed.

Als afscheidsmaaltijd had Jack een Japans restaurant in DC uitgezocht. Daar hebben we heel lekker gegeten met z'n vieren. Simone was ook mee. 

Het leek er trouwens heel even op dat Jack zijn laatste avond op de ER zou gaan doorbrengen maar het liep met een sisser en een blauw oog af. Toen Jack uit de auto stapte struikelde hij en viel bijna. Maar hij kwam tijdens dat bijna vallen met zijn gezicht op een punt van een H frame terecht. Normaal zit er op zo'n frame een reclame bord maar op dit frame niet. Ik dacht echt heel even dat die metalen pin door zijn oog was gegaan maar "gelukkig" was het 1 cm lager. Hij heeft tijdens het eten er een ijsklontje tegenaan gehouden. Nu heeft hij een mooi paars oog. Kon er nog wel bij. 

Vrijdag ochtend was ik vroeg op want er zou iemand van Pestcontrol komen spuiten tegen vlooien en teken. Dit is een verplicht iets als je huisdieren hebt. De tijd was tussen 8 en 10 en om 8:08 stonden ze al voor de deur. Ik ook want we hadden netjes een half uur van te voren een telefoontje gehad. En het hotel is maar 5 minuten rijden van ons voormalige huis. 

Ik heb nog een laatste foto van het huis gemaakt. In de regen want het was behoorlijk slecht weer vrijdag.

Toen was het tijd om de koffers allemaal in te pakken en dicht te doen. Er is nog wat geshuffeld met kleren om het allemaal passend te krijgen.

Jack en ik hadden samen 6 koffers, Tom had één grote tas en een klein koffertje en natuurlijk ook nog twee katten in ieder hun eigen reiskoof. Volksverhuizing!

We hadden een Uber XL besteld voor 14:00 uur en net daarvoor kwam een collega van Jack nog afscheid nemen, samen met zijn vrouw. Super leuk om hun nog even te hebben gezien en gesproken.

En toen gingen we met een auto volgeladen richting Dulles. Het kon er allemaal maar net in.

Inchecken duurde best wel lang, zeker het inchecken van de katten maar uiteindelijk konden we nogmaals afscheid nemen van Simone en de Familie van Nispen. Tot volgend jaar! We gaan jullie missen. Simone zien we gelukkig later in augustus weer.

Toen we bij de gate aankwamen was het al bijna tijd om te boarden, dus niet nog meer wachten.

Het was een hele snelle vlucht, 6 uur en 40 minuten dus ik heb maar minimaal van mijn plekje in Business class kunnen genieten maar wat is dat lekker!! Languit liggen en slapen. 

Er werd een warme maaltijd uitgeserveerd maar je had gaan keuze. En kijk nou och waar het zout en peper in zit!! Die zijn natuurlijk in mijn tas gegaan. 

En natuurlijk zijn we twee huisjes rijker. 

Op Dulles had Jack de aangevraagde assistance afgeslagen want daar hoef je niet zo heel ver te lopen. maar op Schiphol was het was fijn om niet te hoeven lopen. Eerst een stukje in zo'n leuk karretje en daarna  werd Jack nog een stuk geduwd in een rolstoel. Scheelt toch wel heel veel lopen. 

We hebben best wel een tijdje moeten wachten bij de bagage band maar uiteindelijk hadden we alles compleet. Inclusief de katten die ook een goede reis hadden gehad. Ze hadden gezelschap gehad van heel veel honden!

Jack had een taxibusje besteld om ons naar Breda te brengen en het was lekker rustig op de weg dus waren we om 9:30 uur in Breda. En mijn jongste zus en mijn moeder kwamen vlak daarna aan om ons welkom te heten, met bloemen van Martha en Folkert en een mooie pot bloemen van mijn moeder. 

En een leuk Hollandse ballon van Ria en Frank. 

Er lag diezelfde middag al een envelop op de mat met een lief cadeautje van een vriendin,

En een kaart van drie van mijn oud collega's (vriendinnen), we gaan binnenkort echt even bijkletsen.

Jack en ik zijn boodschappen gaan doen bij de AH en Tom is opgehaald door één van zijn vrienden uit Etten-Leur en heeft de avond doorgebracht met de club van vroeger. Zo leuk dat die vriendschappen zijn blijven bestaan. Met dank aan de Social media want contact houden is nu zoveel makkelijker. 

Vandaag hebben we rustig aan gedaan, Tom en ik zijn nog boodschappen gaan doen maar eerst zijn we helemaal naar het Van Coothplein gelopen, 18 minuten vanaf ons appartement. Even gekeken wat er allemaal gaande is. En met twee volle boodschappen tassen weer terug gelopen. Moest van onderstaande passage even een foto maken. Zo leuk met al die gekleurde bollen.

En vanavond lekker Nederlands gekookt, aardappelen, bloemkool en braadworst. Lekker normaal.

En nu is het klaar. Vijf jaar lang op zondag avond een blog bericht. Soms met tegenzin en het liep af en toe wat lekkerder dan andere keren. Ik ben wel heel blij dat ik het volgehouden heb. Ons dagboek! 

Ik neem nu even een break maar ik blijf jullie wel op de hoogte houden van onze huizen plannen. 

Maar nu is het:

The End!