Jaar 5, week 53

Zaterdag avond, 19:47 uur. Ik begin maar vast met mijn blog bericht. Het LAATSTE blogbericht vanuit de VS. Wat een vreemd idee. Volgende week misschien het allerlaatste bericht van dit blog. En  die wordt in Breda getypt. Vreemd idee hoor. Volgende week terug in Nederland. 

In  plaats van te bloggen zou ik heel veel andere dingen kunnen doen. Inpakken bijvoorbeeld. Ik ben de enige die de koffer nog niet heeft gepakt. Maar dat heeft meerdere oorzaken! Eén ven die oorzaken is Bogey, die had zich lekker in mijn koffer genesteld. Niet voor heel lang hoor. Onze katten verharen altijd, dan krijg ik een koffer vol haar. 

Toen ging Jack even rusten en ben ik naar beneden gegaan en daarna kwamen vrienden van Simone met een grote tas vol Junk Food! Popey's, Wendy's, Chick-fil-A en Taco Bell. En dat allemaal omdat ik laatst had gezegd dat ik daar nog nooit had gegeten. Dat kan dus niet. Ik kan niet de VS verlaten zonder dat ik hiervan heb kunnen genieten. 

En dan de rest van de week. Jack heeft dinsdag weer aan de bel getrokken. Dit was dan echt de laatste bestraling. 

Hij voelt zich nog steeds niet 100%, heeft nog steeds geen eetlust, het eten smaakt ook nog nergens na en slikken is ook wat moeilijk. Dinsdag hebben wij nog een laatste keer de Radioloog/Oncoloog gesproken en die zei dat het nog weken kon duren voordat alle bijverschijnselen weg zijn. Dat is jammer. Rustig aan doen dan maar. 

Maandag  is Jack op controle geweest bij de orthopeed en de neurochirurg. Beide heren waren tevreden over de operatie die ze hadden uitgevoerd. En in Nederland moet Jack meteen een afspraak maken met een neurochirurg in het UMC om te kijken wat ze voor zijn nek kunnen betekenen. Tot die tijd de kraag blijven dragen.

Woensdag ochtend heeft Jack een gesprek gehad met zijn opvolger. Die zit nog in Nederland en die komt de eerste week van augustus pas naar de VS. Jack heeft geprobeerd om in 2 uur zoveel mogelijk door te geven over het werk. Is natuurlijk veel te kort. Er zijn sowieso al 1000+ afkortingen die gebruikt worden en die je allemaal moet leren. Ze staan gelukkig wel in een boek. Fijn huiswerk.
Om kwart voor elf zijn wij in de auto gestapt en zijn we naar Crystal City gereden. Daar hebben we gelunched met 4 van zijn Nederlandse JPO collega's en daarna heeft Jack zijn werkplek leeggehaald. Hij had één medium doos met spullen die mee naar huis gingen. Dat valt dan reuze mee.
We hebben onderin het gebouw nog even staat praten met een Deense en Amerikaanse collega en toen doorgereden naar JPO Noord om daar nog wat mensen gedag te zeggen en om de laptop, de iPhone en de toegangsbadge voor het werk in te leveren. Ik heb nog even genoten van het uitzicht vanaf de 14de verdieping. Toch super als je dit elke dag mag zien.

Vanaf diezelfde 14de verdieping konden we ook het noodweer onze kant op zien komen. Toen we wegreden was het nog droog,  heel even. Toen de bui echt losbarstte kon je bijna niet meer door de voorruit kijken! Gelukkig reed iedereen heel rustig en zijn we heelhuids thuis gekomen. Maar het heeft nog lang geregend en geonweerd. 

Verder heb ik deze week hard gewerkt in de keuken, er is veel richting vuilnisbak gegaan, aangebroken pakken, en ik heb een doos gevuld die morgen meegaat naar ons afscheidsfeestje. En ik heb nog een keer Nasi gemaakt want daar had ik ook nog één pakje van, met een zakje pindasaus en kroepoek (6 maanden over datum!)

Er staat nu nog een pak melk in de koelkast en wat kleinere spullen. Die gaan of mee morgen of in de vuilnisbak. Opruimen!!

Vrijdag is de auto ook op transport gegaan. Die gaat in New Jersey ergens een boot op en als het een beetje meezit dan wordt de auto over een paar weken weer voor de deur afgeleverd in Breda.

Simone en Tom hebben gisteren en vandaag behoorlijk afgezien op hun kamer want hun AC unit hield er mee op. De thermostaat was zwart, ik dacht dat er een nieuw batterijtje in moest maar het is een thermostaat zonder batterijen! Dus maar een monteur gebeld. Die kwam vanmiddag en hij had meteen door wat het probleem zou kunnen zijn. Of ik maar even wilde laten zien waar de AC unit stond. Nu heb ik die unit nog nooit kunnen vinden dus ook nu was dat een probleem. Maar problemen zijn er om opgelost te kunnen worden en zo ook dit probleem. We hebben altijd op de verkeerde plaatst gezocht. Maar een visueel blik op de AC unit wil nog niet zeggen dat deze dan gemaakt is. En onze monteur kon er niet komen, twee koppen groter dan ik en iets breder, hij pastte niet. Toen heeft hij Tom gevraagd of hij wilde helpen. Dus Tom heeft de AC Unit gemaakt terwijl de monteur hem heel duidelijk vertelde wat hij moest doen.  Helemaal super. De thermostaat ging weer aan, er kwam weer koude lucht uit de roosters en de temperatuur is van 26°C nu weer teruggezakt naar 23°C, wat een stuk aangenamer is.

Ik ga nu naar boven om mijn koffers te pakken. Anders kan ik vanavond niet slapen. Ik ga nog maar een keer kijken of alles wel mee moet. Ik dacht dat ik 2 koffers à 23 kilo mee mocht nemen en handbagage. Ik ga maar even mijn best doen!!

Okay! Mijn koffers zijn gepakt, morgen alleen nog maar de toilet spullen erin en dicht. Ik kwam er vandaag achter dat ik 2x 32 kilo mee mag nemen en ik ging uit van 2x 23 kilo. Dat scheelt behoorlijk dus volproppen maar.

Vandaag hebben we nog hard gewerkt. De auto van Jack is opgehaald door een luchtmacht collega. Die gaat nu van de cabrio genieten. En ik heb vanmorgen onze huurauto voor de komende week opgehaald. Ik rijd nu weer in een Ford Edge. Maar een luxere uitvoering dan onze vorige auto. En het rijdt prima.

Vanmiddag hadden wij ons JPO afscheidsfeest, samen met ons gaan er nog 2 families terug naar Nederland. Het was een gezellig feestje, super ontspannen en ik heb even niet aan de verhuizing gedacht.

Het praatje van de SNR (Senior National Representative)

Een nieuwe F-35 voor op de kast,

met een mooi gegraveerd plaatje!

De heren kregen ook nog een super gaaf leren BBQ schort.

En er werd nog ingebeld van verschillende plaatsten in de USA. Heel erg leuk.

 Natuurlijk was er weer door iedereen voor eten gezorgd en het zag er allemaal heel lekker uit.

Simone is net door David opgehaald. Zij gaat nog een aantal weken bij hem wonen en dan komt ze 19 augustus ook terug naar Nederland. Was toch weer even een emotioneel momentje. Ze heeft al een ticket, rechtstreeks met de KLM van Dulles naar Amsterdam. Het was fijn dat ze de afgelopen maanden hier kon zijn.

En dan ga ik er nu een punt achter zetten. Ik ga nog wat rommelen en dan ga ik lekker naar bed. Morgen vroeg staan de verhuizers tussen 7 en 8 uur op de stoep. Dus de wekker loopt weer veel te vroeg af.

Tot volgende week vanuit Nederland.

Eveline.