Ja hoor, toch weer een nieuwe blogpost.

Het was weer even een tijdje een wel/niet/wel/niet dingetje of ik wel of niet een nieuwe blog post zou gaan maken. Het wel heeft gewonnen. Maar ik heb een lekker lang weekend, maandag vrij, dus tot en met woensdag vrij. Heel fijn. 

Het is nu zondag 26 juli, de zon schijnt maar het gaat misschien wel regenen, wat de natuur goed kan gebruiken, en verder heb ik vandaag niets gepland. Ik zit nog een beetje bij te komen van de 2000 kilo stenen die we gisteren hebben versjouwd. Voor rond de vijver van mijn zus en het pad door haar tuin. Tom heeft de 1000 kilo keien naar achter gekruid en samen met Simone de 1000 kilo lavasteen op het pad gestort. Ik heb kruiwagens gevuld, de keien met de hand en de lavasteen met de schop. Wat een werk, na twee keien dacht ik al "dit is niet leuk :)" maar 3 uur later waren we klaar. Mijn zussen hebben hard in de tuin gewerkt ondertussen en we hebben daarna lekker gegeten En ik heb minimaal spierpijn wat een hele fijne meevaller is. 

Het was voor Tom niet het eerste karweitje deze week. Hij heeft afgelopen dinsdag bij mij de heg gesnoeid. En dat was heel hard nodig. Gelukkig hoeft dat maar 1x per jaar. Het ziet er nu weer heel strak uit. En ik mocht de groenbak van de buren gebruiken en hoefden wij na het snoeien geen snoeiafval naar de milieu straat te brengen. Hiep hiep hoera voor goede buren.  

Mijn oprit is afgelopen april weer schoongemaakt door De Borstelman Brabant. En ik heb wat meer planten in potten bij de voordeur gezet. Omdat we dit jaar van de Gemeente Waalwijk een extra kliko hebben gehad, voor papier, heb ik een container ombouw gekocht. De buren links ook, werden dus gelijktijdig bezorgd. En samen hebben we ze beide in elkaar gezet. Super degelijk spul en we zijn heel blij met hoe het op de oprit staat. 

Mijn buurman links heeft vorig jaar ook een heel mooi roestvrijstaal klimsysteem aan mijn gevel bevestigd (zij hebben dat ook en ik vind dat zo mooi) en ik heb de blauwe regen in oktober geplant. En door veel tegen de plant te praten in het voorjaar (dat moest van de buuf) heb ik nu al een hele mooi uitgeschoten plant. Hij heeft de dwars draad al bereikt. Echt heel blij mee.

Ik heb dit jaar ook wat meer moeite gedaan op mijn deck. Ik heb altijd last van keuze stress in een tuincentrum maar dit jaar gekocht wat ik mooi vind zonder te veel na te denken. En het ziet er zo gezellig uit. Hieronder een aanblik vanaf boven. Dan heb ik het hele deck in één keer. Ik heb mijn tuintafel en stoelen ook verwisseld door een wat kleiner set. Is een stuk ruimtelijker. Het zit prima. En de Gemeente Waalwijk maait mijn gras! 

Mijn zus en ik zijn in februari naar de tuinbeurs in de Brabanthallen geweest en ik heb daar aan een rad gedraaid en en cadeaubon van € 100,- gewonnen. Bij Bomenbezorgd.nl. En die bon was natuurlijk alleen in te wisselen bij hun bedrijf. Maar ja, € 100,- laat je niet liggen. Dus zijn we op 28 maart naar Valburg gereden en hebben daar bomen uitgezocht. Ik ben voor een Liquidambar en een Prunus gegaan en mijn zus heeft ook nog wat leuks uitgezocht. En op de terugweg hebben we super lekker geluncht in Appeltern bij De Theetuin van Bed & Breakfast Appeltern. Heel erg leuk plekje om te lunchen. 

Ik heb ook een mini tuin in een teil gemaakt. Ik had verschillende zakjes met bloemzaad en zocht een manier om dat te zaaien. Dat werd de teil. Ik ging wel zien of het wat zou worden! Nou, dat is prima gelukt. Ik word er heel vrolijk van. Jammer dat Bandit af en toe een bloem opeet! Altijd als ik niet in de buurt ben dus hem niet kan neerschieten met mijn waterpistool. 

Verder verveel ik me nooit. Te veel afleiding. Ik werk 13 uur in de week, 1 uur meer dan vorig jaar. We hebben sinds 1 januari een nieuwe CAO en alle overuren worden extra beloond met 12 1/2% extra dus leuk voor ons, de werknemer, maar niet voor de werkgever! Dus nieuwe contracten na aanleiding van de hoeveelheid overuren die je had gewerkt, over een half jaar bekeken. Dat werd voor mijn dus een nieuw contract van 13 uur. Je hoeft het niet aan te nemen maar ik vond 1 uur extra prima. Komende maand werk in nu al 20 uur extra in verband met de zomervakantie dus de kans bestaat dat ik weer een nieuw contract aanbod krijg dit jaar. Dit is een verplichting volgens de CAO. Als ik het allemaal goed heb begrepen. 

Het is nog steeds heel leuk werk en ik ga met plezier werken. Zeker in de zomer. Afgelopen januari was een ander verhaal. Die sneeuw!! Vreselijk. Wat heb ik geglibberd, wij werken namelijk altijd, ook met code oranje, met code rood mogen we thuis blijven als we het niet verantwoord vinden. Ik ben één ochtend veel te laat begonnen omdat door sneeuw, ijs, dooi, bevriezing, ik niet van mijn oprit af kon komen. Ik kon uiteindelijk om 9 uur weg rijden in plaats van om kwart over 7. Maar al mijn buren hadden ook om de beurt bij mij voor in de bocht vastgezeten. Volgende keer met sneeuw niet alleen mijn oprit sneeuw vrij maken maar ook de straat. Gelukkig heeft mijn nieuwe auto ook "all weather' banden en gaat dat hopelijk verschil maken. 

Nieuwe auto? Ja!! Ik heb een nieuwe auto en dat komt door Simone. Die had gevraagd of ik mee een proefrit ging maken. En natuurlijk ga ik dan mee. En bij terugkomst bij de Dealer meteen zelf ook een offerte aangevraagd. Private Lease, nooit bij stil gestaan om dat te doen. Nu rijd ik sinds 20 april in een gloednieuwe Hyundai Kona. En wat rijdt dat lekker. Alle opties die ik zou willen hebben zitten er op en aan. Ik ben er heel blij mee. 

Ik ga regelmatig op pad, vorig jaar augustus op een vrijdag middag naar Friesland gereden voor een weekend bij vrienden. Wat een eind is dat! Zeker in je eentje. Dat had ik namelijk nog nooit gedaan. Ik zat altijd wel bij iemand in de auto of iemand bij mij. Even wennen hoor. Ik ben gestopt bij Hajé net voorbij Almere, dat is van oudsher al onze stop toen we nog in Friesland woonden maar dit keer ben ik geen koffie gaan drinken. Ook niets aan in je eentje.  Het weekend was super gezellig, heel goed weer dus de zaterdag zijn we gaan fietsen. Op de E-bike van Stiens langs de Dokkumer Ee helemaal naar Dokkum. Met onderweg gestopt voor koffie, lunch en op de terugweg bij Wyns voor de borrel. En toen met het fietspontje overgestoken en weer naar huis gereden.

En afgelopen april een hele leuke dag gehad op Eindhoven met de jaargenoten van Jack zijn KMA jaar. Met een briefing over de De Multinational Multi-Role Tanker Transport Fleet. En daarna een rondleiding rond en in een Airbus A330. Super interessant met in de middag nog een briefing over het EATC, European Air Transport Command. Ik heb echt wel wat geleerd die middag. En de dag afgesloten met een lekker buffet. Zo fijn om die band nog met Jack zijn jaargenoten te hebben. 

Eind april met een paar vriendinnen naar Giethoorn gereden voor een gezellig weekend. Omdat een paar van ons Giethoorn op en neer vrij ver vonden voor één dag hebben we met 4 meiden een Air B&B gehuurd en zijn we vrijdag al naar Giethoorn gereden. En zondag pas weer terug. Deze Air B&B lag midden in Giethoorn, echt super gaaf plekje. Aan de andere kant van het water en ver genoeg van het looppad om geen last te hebben van toeristen. 

Maar het was nog redelijk rustig. Ik heb een foto kunnen maken van een leeg voetpad met de bruggetjes zonder mensen. 

Zaterdag kwam de rest erbij en zijn we gaan fietsen, alweer super lekker weer. We zijn van Giethoorn naar Muggenbeet gefietst en daar koffie gedronken. En na de koffie naar Blokzijl gefietst en daar geluncht. En toen terug naar Giethoorn. In totaal hebben we wel 25 kilometer gefietst!! Maar het was super gezellig. Volgend jaar weer. 

Simone heeft dus dezelfde auto als ik alleen in een andere kleur, grijs met een zwart dak, en zij heeft veel langer moeten wachten op haar auto dan ik! Maar zij rijd sinds 15 juni ook in een mooie nieuwe auto.

De reden waarom Simone een auto wilde hebben is omdat het gebouw waarin zij werkt helemaal verbouwd wordt. En dus moest er een andere plek gevonden worden waar gewerkt kan worden en dat werd de Veluwe. Bij AOCS, Air Operations Control Station, Nieuw Milligen. En probeer daar maar eens te komen zonder auto. Simone heeft 2x mijn auto geleend, een paar keer meegereden met een collega en thuis gewerkt. En toen was ze het zat. Vandaar de Lease auto. En haar bevalt het ook prima. Het is nog steeds niet makkelijk om er te komen maar dat komt voornamelijk door de wegwerkzaamheden waardoor de A 27 na Gorinchem nu afgesloten is in zuidelijke richting, en deze was tot voor kort afgesloten in noordelijke richting. 

Verder gaat het met prima met Simone, het werk doet ze met plezier, haar huis ziet er steeds meer uit als haar thuis. Na de asbest sanering vorig jaar kon er verder gewerkt worden door de stukadoor en kon Simone alle muren schilderen. In december is de nieuwe keuken geplaatst en daar werd ze heel blij van. Ik ook want ik heb de oude keuken schoongemaakt en wat een beun keuken was dat! Er klopte niets van. Maar prima werk van de IKEA. Is een aanrader. 

En na het huisje kwam ook het beestje. Hij heet Muchi en komt uit het asiel in Gorinchem en wij worden regelmatig getracteerd op foto's van het lieve beest. 

Ze heeft Tom meegenomen naar het Koningsbal van haar werk en ze hebben een leuke avond gehad en mij een foto gestuurd van hun beide. Tom heeft de oranje strikdas van Jack om. Nice touch.

Met Tom gaat het ook prima. Begint in september aan het derde jaar van zijn studie International Business bij Avans in Breda. Het eerste semester in Breda, het tweede semester in Mechelen BE. Maar hij gaat op en neer vanuit Breda. Hij gaat niet weer een half jaar in het buitenland wonen. Is gewoon veel te duur. En hij kan zo wel blijven werken bij de H&M en blijven voetballen bij Internos want hij is weer lid geworden daar. Daar waren ze blij met de Amerikaanse transfer die bij hun wilde komen voetballen!! Want Tom stond nog ingeschreven in de VS, gelukkig was het niet zo heel moeilijk om hem weer terug te krijgen bij de KNVB. Kleinigheidje. 

Hij is in augustus met 3 vrienden naar Edinburgh afgereisd voor het concert van Oasis. Dat was natuurlijk helemaal te gek. En natuurlijk koop je dan een Bucket Hat. Hoort er helemaal bij. 

Tom is vorig jaar eind augustus naar Valencia gegaan om daar een half jaar stage te gaan lopen. Hij heeft het er prima gehad. Op de onstoken amandelen na, gelukkig ging dat met een kuurtje antibiotica ook weer over. Maar dan ben je als moeder heel ver weg van je kind als hij zo ziek is. 

Het werk was niet zo moeilijk en zijn Spaans is jammer genoeg niet echt vooruitgegaan want het bedrijf waar hij voor werkte was een Engels bedrijf met Engels als voertaal. Tja. Hij is er ook gaan hardlopen en kwam kilo's lichter terug naar Nederland. 

Ik ben met mijn zus Judith langgewenst. Wij vonden een Stedentrip Valencia wel leuk klinken. En het is ook een hele leuke stad voor een stedentrip. Wij hadden via een collega een hotel midden in de stad gevonden, alles op loopafstand. Dus hebben we veel gelopen. En gefietst want Valencia is echt een fietsstad. Alleen de toeristen dan, want Spanjaarden fietsen niet. Wij hadden een Nederlandse gids tijdens een fiets tour die wij geboekt hadden en dan hoor en zie je heel veel Valencia details. Erg leuk, aanrader dus. En we hadden super lekker weer.

Onze week begon qua weer heel slecht. We kregen de eerste avond dat we aankwamen al een code rood waarschuwing. Er was heel slecht weer in aantocht! Nou dat hebben we gemerkt. Er is me toch een plens water gevallen. Echt heel erg. Maar omdat in 2024 meer dan 250 mensen zijn omgekomen bij ook dit soort noodweer zijn ze nu heel voorzichtig en nemen ze de goede voorzorgen. Wij hadden geen last van overstromingen maar buiten de stad wel.

Gelukkig hadden we de rest van de week goed weer. Hieronder een kleine impressie van onze week

En Tom! Tom zagen we elke dag want hij kwam 's avonds altijd richting centrum om samen met ons te eten. Dat was heel gezellig. 

Tom heeft in juli ook nog een weekje vrij gehad en is samen met een Nederlandse vriend op bezoek gegaan bij een Amerikaanse vriend wiens ouders een appartement een Florence hebben. Leuk, dit soort vrienden. Hij heeft een gezellig week gehad met ook nog een uitstapje naar Rome. Dus ook nog cultureel gedaan. Hij heeft in ieder geval het Colloseum gezocht. En heel lief voor mij een magneet gekocht. Mijn afzuigkap zit bijna vol. Volgens mij hangt er nu ongeveer 4 kilo aan magneet aan. Ik hoop dat hij goed vast zit. 

En afgelopen mei meegedaan aan de Wings for Life World Run, Simone en ik zijn naar Breda getreind vanaf Rijen om bij de start te zijn. Tom niet gezien natuurlijk maar wel vóór de Run. Ik vind het knap. Hij heeft de 21 km die hij wilde halen niet gehaald door een blessure en hij werd dus ingehaald door de auto. Dus toen maar naar de Grote Markt in Breda waar Simone en ik op hem zaten te wachten met een koud biertje. Was wel verdiend hoor.

Het gaat dus goed met Simone en Tom, En met mij ook. Er is echt niets aan, alleen zijn. Het went niet en ik vind het niet makkelijker worden, het alleen zijn. Er is gewoon een groot gat naast me.

Gelukkig heb ik veel hobby's en soms komt er ook nog wel eens iets af. Zie foto hieronder. Eindelijk af! Begonnen in 2022, stof voor de achterkant gekocht in 2024 en dan eindelijk in 2026 is het klaar! Ik vind het wel super leuk geworden. 

Mijn kaarten maak hobby houdt me ook bezig. Elke maand een Kerstkaarten middag of ochtend met een gezellige groep dames. 

Achter mij ligt een leuke Kerst kit die wij verkopen. Daarmee kun je 9 Kerstkaarten maken. Die had ik vandaag willen gaan maken maar toen kwam dit blog bericht er tussen door. Ach ik heb nog 3 dagen vrij. Komt goed.

En via mijn hobby heb ik ook gezellige teamdagen, of demodagen met mede Stampin' Up! demonstratrices. Ik zou het niet willen missen. En nu er bekend is dat de grote jaarlijkse Convention in 2028 in Salt Lake City wordt gehouden vanwege het 40 jaar bestaan van Stampin' Up! zijn er er plannen om naar de VS af te reizen met heel wat Nederlandse Demo's. Leuk vooruitzicht. Ik ben in 2016 met 3 Nederlandse vriendinnen naar de Convention in Salt Lake City geweest en dat was zo vreselijk leuk. 

Met de katten gaat ook alles goed. Ze worden 10 augustus 13 jaar. Het zijn echte oude heren. Bogey claimt mij als zijn eigendom, ik zit aan tafel en hij ligt ernaast, boven op mij of dwars voor mij. Bandit is steeds socialer aan het worden en komt regelmatig 's avonds naast me staan om kopjes te geven. Hij heeft mij in het voorjaar weer een kapitaal gekost want zijn gebit moest gereinigd worden en daarna mocht hij nog een keer terug om 3 kiezen te laten trekken. Au! in mijn portemonnee. Maar hij eet alsof hij die drie kiezen niet mist dus all is well.

Zie je mijn linkerhand? Ik heb sinds een paar maanden een statische spalk voor mijn linker duim. Ik hoopte op overbelasting maar volgens de Fysio is het artrose. Gelukkig heb ik geen last van de spalk als ik deze draag maar wel heel veel pijn zonder spalk als ik die te lang afheb. Ik heb oefeningen en die geven ook wel wat verlichting. En ik kan werken met mijn spalk. Dat is ook wel fijn.

Bandit komt echt heel dichtbij!

Er staan nog genoeg leuke dingen op de agenda met de bruiloft van mijn nichtje in september als voorlopig hoogtepunt. Komende 3 september gaan we met z'n zessen naar Arnhem als ze de jurk voor de laatste keer gaat passen. En aangezien ze de jurk dan eind van de middag mag gaan ophalen blijven we de hele dag in Arnhem. Gelukkig heb ik vrij kunnen krijgen dankzij een lieve collega die met mij wilde ruilen van dag. Want ik vond het zo leuk dat mij gevraagd werd om mee te gaan. Ik zou het niet willen missen.

Maar dit is het eind van mijn blog bericht. Jullie zijn weer bijgepraat. 

Misschien tot volgend jaar, en de koffie staat altijd klaar. 

Knuffel, 

Eveline.

Wel of niet een nieuwe blogpost?

Als je deze blogpost leest dan is het wél een nieuwe blogpost geworden. Ik twijfel altijd aan het feit of ik nog wel wat te vertellen heb. En als ik dan begin dan valt het toch wel weer mee. En het is weer een jaar later. 

Het is zelfs 5!! jaar nadat we terug zijn gekomen uit de VS en dus 10!! jaar nadat we vertrokken. Ik had die 5 jaar in de VS voor geen goud willen missen en als familie hebben we daar zó veel herinneringen gemaakt. Dat doet zo goed. En dan is het ook wel fijn dat het zo makkelijk is om foto's te maken en te bewaren in deze tijd. 

Hoe gaat het met ons? Vraag het een van ons drieën en het antwoord is, goed. Wij redden het wel. Het verdriet en gemis is nog steeds onvoorstelbaar groot maar er is wel meer ruimte gekomen naast het verdriet. Ruimte om te genieten van mooie momenten, te lachen om iets grappigs en het leven positief tegemoet te zien. Het is niet makkelijk en het verdriet kan me soms acuut overvallen, een foto, een lied op de radio, soms heeft het niet veel nodig en dan ben ik weer even een heel verdrietig hoopje mens dat Jack vreselijk mist. 

Met Simone gaat het prima. Vorig jaar heeft ze de Rijks Trainee periode afgerond en in september is ze begonnen met werken voor de Luchtmacht in Breda. Ze heeft het er prima na de zin. Ik vind het wel leuk dat ze werkt met collega's die ook collega's van Jack zijn geweest.
En ze heeft sinds november vorig jaar een vriend, Rutger. Leuke jongen! Het is een leuk stel samen.

Sinds 1 juli is ze ook nog eens de trotse eigenaar van haar eerste huis. Dit heeft ze in Rijen gevonden. Er moest nog wel wat aan gedaan worden en het verwijderen van de schoorsteen stond eigenlijk niet in de planning maar deze nam te veel plaats in beslag. Dus de breekhamer erin! 

Dan krijg je veel puin, veel stof en hé, de afvoer van de badkamer liep ook door de schoorsteen!! En die pijp? Daar zou best wel eens asbest in kunnen zitten. Dus asbest deskundige erbij. Yep, asbest. Moet  professioneel verwijderd worden. Het zij zo. De vensterbank ook dus die wordt ook meteen verwijderd.

Simone is 25 juli verhuisd, het is nog nog niet af, maar de muren boven zijn geverfd, er ligt een hele mooie vloer in en de rest komt wel. De stukadoor moet nog komen (is inmiddels geweest) en er komt een nieuwe keuken in. Komt allemaal goed. De 600 boeken moeten nog even wachten voordat ze in de boekenkasten worden gezet.
Simone is er heel erg chill onder. Ik weet niet van wie ze dat heeft. Niet van mij en zeker niet van Jack. 

Met Tom gaat het ook goed. Hij is in februari verhuist. Van een kamer naar een studio in een studenten complex. Ik heb natuurlijk nog geholpen met het verhuizen. Dozen ingepakt enz. Met een paar vrienden, Rutger en Simone hebben we alles op een zaterdag ochtend in een gehuurd busje geladen en 600 meter verderop weer uitgeladen. Wat vindt Tom het fijn om een eigen keuken en badkamer te hebben! Ik kan met dat helemaal voorstellen.
Hij vindt zijn studie leuk en heeft het eerste jaar goed afgesloten en gaat van 1 september tot en met eind januari stage lopen in Valencia. Hij heeft daar al een kamer gevonden en hij vertrekt 29 augustus. Maar hij gaat eerst nog een paar dagen na Edinburgh, concert van Oasis met een paar vrienden!! Gaaf! Hij werkt nog vele uren bij de H&M, even goed verdienen voordat hij weg gaat. De stagevergoeding is niet super hoog dus er moet geld bij. 

We gaan regelmatig samen golfen, of op de Haenen in Teteringen of op de Loonsche Duynen op de Moer. We zijn mooi weer golfers dus de meeste "we zijn er weer" berichten op Facebook hebben zon. Ik ga mijn golfmaatje dus 5 maanden missen. 

En met mij gaat het ook prima. Ik werk 12 uur per week als bloedprikster en daarnaast werk ik ook nog steeds als vrijwilliger bij het Schoenenkwartier. Ik ga regelmatig golfen, met Tom, met Inge (collega) of andere vrienden. 

Ik geniet van mijn balkon met mooi weer, de katten ook en ik heb tegenwoordig een waterpistool klaarliggen als ze aan mijn planten zitten of op de vogels loeren.

Maar het alleen zijn is klote. Gaat ook niet veranderen. Hoe je ermee omgaat is belangrijk. Ik ga niet thuiszitten in ieder geval. Ik blijf leuke dingen plannen, workshops, musea, lunches, diners, bij vrienden langs. Er is nog zoveel om van te genieten. En als ik het te druk heb gehad, dan geniet ik van het alleen thuis zijn. 

Op 26 juli zijn we nog met een gezellige groep gaan eten in Ingen, bij Buitengewone Varkens. En dat was super gezellig, en dit jaar geen regen gehad. En zo lekker gegeten. Volgend jaar weer.

 Zeldzaam fenomeen, een foto van Tom en mij samen!

Er is ook ruimte voor vakanties. Ik heb vorig jaar oktober een stedentrip gemaakt met mijn jongste zus Judith. Naar Porto. We wilden een stad waar de temperatuur nog lekker zou zijn. 

We hadden een hotel net buiten het centrum zodat we alles te voet hebben kunnen doen, goed voor de conditie en ook de kuiten want het is wat heuvelachtig in Porto. Maar wat een leuke stad.

We hebben genoten van de architectuur, de tegels en het zeker ook het eten. 

We hebben echt heel lekker gegeten.

We hebben ook heel veel kerken bezocht, wat niet zo moeilijk is want er staat er een op elke straathoek. We wisten op een gegeven moment niet meer of we wel of niet al binnen waren geweest. 

Het was een leuke vakantie. We gaan dit jaar ook nog een stedentrip doen. Naar Valencia, dat vonden we wel een goed idee! 

Simone en ik zijn afgelopen mei naar de VS gevlogen. In stijl!!

Business Class. Wat een verwennerij. 

We zijn eerst een paar dagen in en rond DC geweest. 

Op 4 mei de dodenherdenking bijgewoond op de Nederlandse Ambassade. 

En op 5 mei het Freedom Concert bij het Dutch Carillon in Arlington.

Aangezien we al jaren van plan waren om koffie te gaan drinken bij de First Grade Teacher van Simone, leerjaar 2001/2002, zijn we doorgevlogen naar Tucson. Daar hebben we een auto gehuurd en een paar dagen lang herinneringen opgehaald. We zijn langs ons oude huis gereden en Simone's school. Geshopt in de Tucson Mall. Natuurlijk een bezoek gebracht aan het Desert Museum, het Saguaro National Park (voor de magneet) en Sabino Canyon. 

En het was Bloody Hot! In Sabino was het om 9 uur 's ochtends al 30ºC dus we zijn niet gaan wandelen. 

En natuurlijk geluncht met Kathy Dickert. Wat was het leuk om haar weer te zien. We hebben in 2.5 uur geprobeerd om 24 jaar bij te praten. Niet gelukt maar het was super gezellig. 

Zoek de verschillen!

We hebben ook nog koffie gedronken met Annette en haar dochter. Annette was tandarts assistente van onze tandarts in Oro Valley en we hebben altijd elkaar gevolgd op Facebook. Dit was ook heel gezellig. 

Rutger kwam ook nog naar DC, want Simone had een bruiloft, van een college vriendin, en Rutger was ook uitgenodigd. We hebben nog een paar dagen met z'n drieën rondgedwaald in DC, The National Mall, de Zoo en toen had ik het wel gehad en ben eerder dan gepland teruggevlogen naar huis. Voor mijn gevoel twee hoodstukken afgesloten. En dat voelt goed!!

De buit!

Ik had nog een week vakantie en in die week een golf toernooi. Leuk!! Regen!! Echt niet leuk, maar af en toe scheen ook de zon. En het was gezellig en dat laatste is heel belangrijk. 

En verder?

Wat ik al eerder schreef, ik plan leuke dingen, doe leuke dingen, zie lieve vrienden en familie. Creatieve uitstapjes. En dat blijf ik doen. Ik geniet van zonnige dagen maar ben ook ook dol op regendagen. Mijn favoriete seizoen komt er aan en ik heb de eerste aankopen al gedaan :) kon het niet laten.

Als ik klus hulp nodig heb kan ik lieve vrienden bellen. Of ik vraag het aan Tom! Hij heeft afgelopen dinsdag voor het eerst een heg gesnoeid. Ik ben trots op hem. En wat een strak resultaat.

Zo heb ik in het voorjaar ook iemand gevonden voor mijn deck en de oprit. Ik had er geen zin in, het kost me drie dagen, als je een hogedruk reiniger gebruikt kun je na het schoonmaken het huis ook schoonmaken. Yuk! Toevallig vond ik dus een bedrijf dat dit ook doet. Met stoom. In 3 uur ongeveer was mijn deck en mijn oprit schoon. Ideaal. Volgend voorjaar mag hij weer komen. De Borstelman Brabant, een aanrader.

Met de katten gaat het ook prima. Die hebben een luxe leven. Maar dat mag ook. Ze worden volgende week al weer 12. Het zijn senioren katten. Bogey is altijd wel bij mij in de buurt te vinden. Soms wel iets te dichtbij. Dat zorgt er dan weer voor dat ik even niets kan doen. Maar ze geven ook gezelligheid.

Zo, ik heb jullie weer bijgepraat. 

Misschien wel tot volgend jaar. En de koffie staat altijd klaar!

Hugs,

Eveline.

A trip down memory lane

 

In 1979 nam de Koninklijke Luchtmacht de eerste F-16 in gebruik en op 27 september aanstaande gaat het hoofdstuk F-16 dicht. 

En het houdt mij ook wel bezig merk ik.

In 1991 kwam de F-16 in mijn leven omdat ik "iets" kreeg met een F-16 vlieger en het werd in plaats van een zelfstandig naamwoord een begrip in mijn leven.

Toen ik Jack in 1991 opnieuw (leuk verhaal voor bij een kopje koffie) tegenkwam was hij net de conversie begonnen naar de F-16. Hij heeft nog een tijd NF-5 gevlogen. Onderstaande poster hangt bij ons aan de muur. Het is een beetje vaag of Jack die laatste vlucht heeft gevlogen of zou gaan vliegen want het was schijnbaar heel slecht weer. 

Maar goed, die begintijd. Het was even wennen maar dat ging gelukkig snel, helpt ook als je zelf de F-16 een super gaaf vliegtuig vind. Het duurde wel even voordat ik doorhad dat Jack de helft minder collega's had omdat hij én Callsigns én reguliere namen gebruikte. En nu is het zo dat ik van sommige vliegers de regulier naam niet eens meer weet. 

Dit waren prima vliegjaren voor Jack, regelmatig op pad voor oefeningen. Onder andere naar Bødø in 1995 waar onderstaande foto is gemaakt. Deze hing heel groot in het Nationaal Militair Museum in Soesterberg tijdens de F-16 tentoonstelling. En Jack staat er ook op. 

Op 1 juli 1995 stopte het F-16 vliegen op Gilze Rijen en zijn wij naar Stiens (Fr) verhuist waar Jack op de Vliegbasis Leeuwarden ging vliegen. We hadden de keus tussen Leeuwarden en Leeuwarden Zuid :) maar als je toch moet verhuizen dan kun je net zo goed wat verder weg gaan wonen. En qua vliegen was Leeuwarden leuker voor Jack. 

En ook het wonen in Friesland beviel ons prima. Wat is dat een mooie provincie. Alleen jammer dat de afstand tussen Brabant en Friesland vele malen groter was dan die tussen Friesland en Brabant!  Voor familie dingen moesten wij altijd rijden.

Ik ben blij dat ik altijd mee ben verhuisd en dat we nooit een weekend huwelijk hebben gehad. Overal waar we gewoond hebben vond ik wel een leuke baan. Of ik ging vrijwilligerswerk doen zoals in de US.  

Jack ging vliegen op 323 en het was een gouden tijd. Qua vliegen, qua sociale evenementen, Vliegshows, elke maand een Family Social in de Mess. De mannen waren vaak op oefening maar ook dat hoort erbij. Ik vond het nooit zo erg. Ik ben vrij zelfstandig en heb altijd wel wat te doen. Toen ook, zeker omdat je kleine kinderen hebt. En je word zelfredzaam met problemen in huis als je niet iemand in de buurt hebt. Alleen maar goed. 

In 2000 ging Jack voor 3 maanden naar Amendola, dat was wel wat zwaar, Simone was 5 en Tom 5 maanden. Maar ook dat hebben we overleefd. En zo fijn dat er de thuis frontdagen waren op de Vliegbasis. Dat gaf zeker steun en afleiding.

Jack gaf 100 % als hij aan het werk was en thuis was hij 100% echtgenoot en vader. 

Net terug uit Amendola

We hebben tot 2001 in Friesland gewoond en toen zijn we naar Tucson verhuisd. Ook daar hebben we het heel erg goed naar onze zin gehad. Jack ging vliegen bij de Air National Guard als Instructor Pilot. Maar zijn F-16 carrière stopte abrupt in februari 2002 toen hij tijdens het vliegen boven Virginia tijdens een oefening een hart infarct kreeg. Wat doe je dan? Dan houd je het hoofd koel! en land je je F-16 en laat je jezelf dotteren. Bijna als nieuw toen hij mij belde. Maar einde F-16 vliegen. 

Dit kleine stukje krantenartikel woont al 32 jaar in mijn portemonnee

Van 2002 tot 2015 heeft Jack voor de Staf gewerkt, eerst in Den Haag en na de verhuizing naar dé Luchtmacht toren in Breda. Stuk handiger als je in Etten-Leur woont. Lekker met de fiets.

Ondertussen veel pech gehad op medisch gebied maar in 2015 kregen we de kans om terug te gaan naar de US. We hadden nog iets af te maken en zijn met het hele gezin vertrokken. Voor 3 jaar wat 5 jaar werd. 

Daar heeft Jack gewerkt voor het Joint Program Office en meegewerkt aan de komst van de F-35. Dé opvolger van de F-16. 

En nu dus het einde van een tijdperk. Het doet me wat. Het voelt alsof ik Jack weer een stukje meer verlies. 

Zou ik het opnieuw doen? Absoluut!! 

De plaatsen waar we gewoond hebben, de kansen die we aan Simone en Tom hebben kunnen geven, het feit dat die twee nu wereldburgers zijn, de (paarse) vriendschappen in binnen en buitenland die we er aan over hebben gehouden en die hele fijne Luchtmacht familie. Het houdt allemaal verband met die F-16. 

Groetjes,

Eveline, 

Vlieger vrouw.