Wel of niet een nieuwe blogpost?

Als je deze blogpost leest dan is het wél een nieuwe blogpost geworden. Ik twijfel altijd aan het feit of ik nog wel wat te vertellen heb. En als ik dan begin dan valt het toch wel weer mee. En het is weer een jaar later. 

Het is zelfs 5!! jaar nadat we terug zijn gekomen uit de VS en dus 10!! jaar nadat we vertrokken. Ik had die 5 jaar in de VS voor geen goud willen missen en als familie hebben we daar zó veel herinneringen gemaakt. Dat doet zo goed. En dan is het ook wel fijn dat het zo makkelijk is om foto's te maken en te bewaren in deze tijd. 

Hoe gaat het met ons? Vraag het een van ons drieën en het antwoord is, goed. Wij redden het wel. Het verdriet en gemis is nog steeds onvoorstelbaar groot maar er is wel meer ruimte gekomen naast het verdriet. Ruimte om te genieten van mooie momenten, te lachen om iets grappigs en het leven positief tegemoet te zien. Het is niet makkelijk en het verdriet kan me soms acuut overvallen, een foto, een lied op de radio, soms heeft het niet veel nodig en dan ben ik weer even een heel verdrietig hoopje mens dat Jack vreselijk mist. 

Met Simone gaat het prima. Vorig jaar heeft ze de Rijks Trainee periode afgerond en in september is ze begonnen met werken voor de Luchtmacht in Breda. Ze heeft het er prima na de zin. Ik vind het wel leuk dat ze werkt met collega's die ook collega's van Jack zijn geweest.
En ze heeft sinds november vorig jaar een vriend, Rutger. Leuke jongen! Het is een leuk stel samen.

Sinds 1 juli is ze ook nog eens de trotse eigenaar van haar eerste huis. Dit heeft ze in Rijen gevonden. Er moest nog wel wat aan gedaan worden en het verwijderen van de schoorsteen stond eigenlijk niet in de planning maar deze nam te veel plaats in beslag. Dus de breekhamer erin! 

Dan krijg je veel puin, veel stof en hé, de afvoer van de badkamer liep ook door de schoorsteen!! En die pijp? Daar zou best wel eens asbest in kunnen zitten. Dus asbest deskundige erbij. Yep, asbest. Moet  professioneel verwijderd worden. Het zij zo. De vensterbank ook dus die wordt ook meteen verwijderd.

Simone is 25 juli verhuisd, het is nog nog niet af, maar de muren boven zijn geverfd, er ligt een hele mooie vloer in en de rest komt wel. De stukadoor moet nog komen (is inmiddels geweest) en er komt een nieuwe keuken in. Komt allemaal goed. De 600 boeken moeten nog even wachten voordat ze in de boekenkasten worden gezet.
Simone is er heel erg chill onder. Ik weet niet van wie ze dat heeft. Niet van mij en zeker niet van Jack. 

Met Tom gaat het ook goed. Hij is in februari verhuist. Van een kamer naar een studio in een studenten complex. Ik heb natuurlijk nog geholpen met het verhuizen. Dozen ingepakt enz. Met een paar vrienden, Rutger en Simone hebben we alles op een zaterdag ochtend in een gehuurd busje geladen en 600 meter verderop weer uitgeladen. Wat vindt Tom het fijn om een eigen keuken en badkamer te hebben! Ik kan met dat helemaal voorstellen.
Hij vindt zijn studie leuk en heeft het eerste jaar goed afgesloten en gaat van 1 september tot en met eind januari stage lopen in Valencia. Hij heeft daar al een kamer gevonden en hij vertrekt 29 augustus. Maar hij gaat eerst nog een paar dagen na Edinburgh, concert van Oasis met een paar vrienden!! Gaaf! Hij werkt nog vele uren bij de H&M, even goed verdienen voordat hij weg gaat. De stagevergoeding is niet super hoog dus er moet geld bij. 

We gaan regelmatig samen golfen, of op de Haenen in Teteringen of op de Loonsche Duynen op de Moer. We zijn mooi weer golfers dus de meeste "we zijn er weer" berichten op Facebook hebben zon. Ik ga mijn golfmaatje dus 5 maanden missen. 

En met mij gaat het ook prima. Ik werk 12 uur per week als bloedprikster en daarnaast werk ik ook nog steeds als vrijwilliger bij het Schoenenkwartier. Ik ga regelmatig golfen, met Tom, met Inge (collega) of andere vrienden. 

Ik geniet van mijn balkon met mooi weer, de katten ook en ik heb tegenwoordig een waterpistool klaarliggen als ze aan mijn planten zitten of op de vogels loeren.

Maar het alleen zijn is klote. Gaat ook niet veranderen. Hoe je ermee omgaat is belangrijk. Ik ga niet thuiszitten in ieder geval. Ik blijf leuke dingen plannen, workshops, musea, lunches, diners, bij vrienden langs. Er is nog zoveel om van te genieten. En als ik het te druk heb gehad, dan geniet ik van het alleen thuis zijn. 

Op 26 juli zijn we nog met een gezellige groep gaan eten in Ingen, bij Buitengewone Varkens. En dat was super gezellig, en dit jaar geen regen gehad. En zo lekker gegeten. Volgend jaar weer.

 Zeldzaam fenomeen, een foto van Tom en mij samen!

Er is ook ruimte voor vakanties. Ik heb vorig jaar oktober een stedentrip gemaakt met mijn jongste zus Judith. Naar Porto. We wilden een stad waar de temperatuur nog lekker zou zijn. 

We hadden een hotel net buiten het centrum zodat we alles te voet hebben kunnen doen, goed voor de conditie en ook de kuiten want het is wat heuvelachtig in Porto. Maar wat een leuke stad.

We hebben genoten van de architectuur, de tegels en het zeker ook het eten. 

We hebben echt heel lekker gegeten.

We hebben ook heel veel kerken bezocht, wat niet zo moeilijk is want er staat er een op elke straathoek. We wisten op een gegeven moment niet meer of we wel of niet al binnen waren geweest. 

Het was een leuke vakantie. We gaan dit jaar ook nog een stedentrip doen. Naar Valencia, dat vonden we wel een goed idee! 

Simone en ik zijn afgelopen mei naar de VS gevlogen. In stijl!!

Business Class. Wat een verwennerij. 

We zijn eerst een paar dagen in en rond DC geweest. 

Op 4 mei de dodenherdenking bijgewoond op de Nederlandse Ambassade. 

En op 5 mei het Freedom Concert bij het Dutch Carillon in Arlington.

Aangezien we al jaren van plan waren om koffie te gaan drinken bij de First Grade Teacher van Simone, leerjaar 2001/2002, zijn we doorgevlogen naar Tucson. Daar hebben we een auto gehuurd en een paar dagen lang herinneringen opgehaald. We zijn langs ons oude huis gereden en Simone's school. Geshopt in de Tucson Mall. Natuurlijk een bezoek gebracht aan het Desert Museum, het Saguaro National Park (voor de magneet) en Sabino Canyon. 

En het was Bloody Hot! In Sabino was het om 9 uur 's ochtends al 30ºC dus we zijn niet gaan wandelen. 

En natuurlijk geluncht met Kathy Dickert. Wat was het leuk om haar weer te zien. We hebben in 2.5 uur geprobeerd om 24 jaar bij te praten. Niet gelukt maar het was super gezellig. 

Zoek de verschillen!

We hebben ook nog koffie gedronken met Annette en haar dochter. Annette was tandarts assistente van onze tandarts in Oro Valley en we hebben altijd elkaar gevolgd op Facebook. Dit was ook heel gezellig. 

Rutger kwam ook nog naar DC, want Simone had een bruiloft, van een college vriendin, en Rutger was ook uitgenodigd. We hebben nog een paar dagen met z'n drieën rondgedwaald in DC, The National Mall, de Zoo en toen had ik het wel gehad en ben eerder dan gepland teruggevlogen naar huis. Voor mijn gevoel twee hoodstukken afgesloten. En dat voelt goed!!

De buit!

Ik had nog een week vakantie en in die week een golf toernooi. Leuk!! Regen!! Echt niet leuk, maar af en toe scheen ook de zon. En het was gezellig en dat laatste is heel belangrijk. 

En verder?

Wat ik al eerder schreef, ik plan leuke dingen, doe leuke dingen, zie lieve vrienden en familie. Creatieve uitstapjes. En dat blijf ik doen. Ik geniet van zonnige dagen maar ben ook ook dol op regendagen. Mijn favoriete seizoen komt er aan en ik heb de eerste aankopen al gedaan :) kon het niet laten.

Als ik klus hulp nodig heb kan ik lieve vrienden bellen. Of ik vraag het aan Tom! Hij heeft afgelopen dinsdag voor het eerst een heg gesnoeid. Ik ben trots op hem. En wat een strak resultaat.

Zo heb ik in het voorjaar ook iemand gevonden voor mijn deck en de oprit. Ik had er geen zin in, het kost me drie dagen, als je een hogedruk reiniger gebruikt kun je na het schoonmaken het huis ook schoonmaken. Yuk! Toevallig vond ik dus een bedrijf dat dit ook doet. Met stoom. In 3 uur ongeveer was mijn deck en mijn oprit schoon. Ideaal. Volgend voorjaar mag hij weer komen. De Borstelman Brabant, een aanrader.

Met de katten gaat het ook prima. Die hebben een luxe leven. Maar dat mag ook. Ze worden volgende week al weer 12. Het zijn senioren katten. Bogey is altijd wel bij mij in de buurt te vinden. Soms wel iets te dichtbij. Dat zorgt er dan weer voor dat ik even niets kan doen. Maar ze geven ook gezelligheid.

Zo, ik heb jullie weer bijgepraat. 

Misschien wel tot volgend jaar. En de koffie staat altijd klaar!

Hugs,

Eveline.