Jaar 5, week 53

Op 26 juli 2015 begon ik mijn blog bericht op deze manier:

"Ik ga niet beloven dat ik elke zondag een berichtje ga schrijven op mijn blog hier maar ik ga het wel proberen."

En nu zijn we 265 blog berichten verder en heb ik bijna elke zondag avond jullie een update gegeven over ons leven hier. Ik heb heel even nagedacht over de nummering die boven aan dit bericht staat, Jaar 5, week 53, eigenlijk zou het moeten zijn, jaar 6, week 1 maar dat ziet er niet uit. Zeker niet omdat we hier nog maar 2 weken zijn. Dus gewoon doortellen in Jaar 5.

Precies 5 jaar geleden vertrokken Jack, Tom en ik naar de VS, natuurlijk regende het in Nederland bij vertrek, maar bij aankomst scheen de zon.

En die zon scheen vandaag ook! Plofjes warm. Wij hebben de koelte opgezocht aan de rand van een zwembad. Drie hoera's voor vrienden met zwembaden (en die als ze op vakantie gaan ons de sleutel van de voordeur geven zodat we gebruik kunnen maken van alle faciliteiten). Dikke knuffel!!

Ik heb ook nog gezwommen.  

En de Latte en Frappuchino stonden op ons te wachten toen we aankwamen, super service van Koen die net van zijn werk kwam. Droombaan! Werken bij de Starbucks. 

Onze week begon natuurlijk niet zo fijn. Om 9:00 uur zaten we al bij de Radiologisch Oncoloog voor de uitslag van de MRI van de vrijdag ervoor. Er zijn 3 plekjes gevonden in de kleine hersenen. Waarschijnlijk niet eens de oorzaak van de hoofdpijn die Jack heeft. Voor deze plekjes wordt Jack komende dinsdag éénmalig bestraalt met een hele hoge dosering.
Wij hadden vrijdag avond de uitslag al gehad maar hebben het weekend gebruikt om het slechte nieuws te verwerken en weer kracht te vinden om door te gaan. Dat laatste wordt steeds moeilijker maar opgeven is geen optie.
Na het gesprek kreeg Jack meteen een nieuwe MRI en hebben ze ook zijn nieuwe masker aangemeten. Met dat masker wordt je aan de tafel vastgeklikt zodat je niet kunt bewegen.
Ik ben toen maar een kopje koffie gaan kopen en heb dat buiten in het zonnetje opgedronken. De koffie was lekker, de cake wat minder. Ik heb in ieder geval de icing niet op. Veel te zoet.

Ik heb 's middags een kleine up-date op facebook gezet en wij zijn geraakt door alle lieve berichtjes die hierop volgden. Doet ons goed. Dank je wel.

Dinsdag ochtend werd Jack weer door een collega opgehaald, dit keer één van zijn Australische collega's, voor het ritje naar het ziekenhuis en Tom en ik hebben ons laatste rondje gegolfd op Pinecrest Golfcourse.

Tom sloeg nog een birdie op hole 4 en dat hebben we gevierd met birdie juice, Josie had een fles met drank bij zich, een mix van whisky en nog iets! Ik heb er aan geroken en met de rest heb ik het gras besproeid. Tom heeft het wel op en heeft daarna maar geen birdies meer geslagen. Hij was niet enthousiast. Oh, en niemand die zei dat Tom niet mocht drinken want hij is nog geen 21! En dat terwijl we toch met twee Amerikaanse dames aan het spelen waren.

Ik ben heel blij dat ik hier 5 jaar geleden ben gaan golfen. Dinsdagen zullen nooit meer hetzelfde zijn.

Na onze 9 holes hebben we nog even op het terras gezeten en Tom en ik hebben allemaal goodies gekregen. Onder andere een leuk boekje met heel veel golf foto's van de afgelopen 5 jaar,

Na afloop zijn Tom en ik nog langs de Salvation Army gereden want de hele achterbank stond vol met spullen voor donatie. En gelukkig ligt de Salvation Army ongeveer naast de golfbaan maar iets verder dan de Starbucks. Waar we natuurlijk eerst wat te drinken hebben gehaald.

En gelukkig maar want er stond een rij! Gelukkig niet dramatisch lang maar we hebben er toch wel 20 minuten over gedaan voordat wij vooraan stonden. Wat ruimt dit lekker op, stond al weken in de weg in de rommelkamer.

Dinsdag avond kregen we bezoek van een collega van Jack. Die kwam even een bakkie koffie drinken. Het is laat geworden! Maar het was wel gezellig en het deed Jack veel goed, een avondje vlieger taal.

Woensdag werd Jack ook weer opgehaald door een collega en ik ben maar aan het poetsen en opruimen geslagen. Het huis wordt steeds leger.

Donderdag had Jack de laatste bestraling voor zijn nek. Normaal had hij drie keer aan de bel kunnen trekken maar aangezien hij nog een keer bestraald wordt heeft hij dat niet gedaan.

Hij kreeg wel als souvenir het masker mee wat gebruikt was bij de bestraling. Maar wees gerust, het komt niet bij ons aan de muur te hangen. Het gaat komende donderdag met de vuilniswagen mee.

Maar nu even 4 dagen geen bestraling. Het hakt er zwaar in bij Jack. Hij is ook al flink afgevallen en het was al geen dik manneke.

Ik had donderdag ochtend onze bank op de Nextdoor app gezet. Wij wilden de bank niet meer mee terug naar Nederland nemen, hij is oud, 21 jaar, en op. Maar aan de kant van de weg zetten is ook maar zo. Binnen een kwartier was de bank al geclaimd en dezelfde middag al opgehaald. Dag bank!

Vrijdag ochtend was een drukke ochtend, eerst werd het gras gemaaid, toen kwam de schoorsteenveger en daarbij werd het huis rondom helemaal schoongemaakt met een hogedruk spuit. Én wij kregen visite van een college van Jack met zijn vrouw en hun jongste kind. We hebben maar binnen koffie gedronken, konden we elkaar in ieder geval verstaan. Het was gezellig en door de cake die ze mee hadden gebracht ook heel lekker.

Tom en ik zijn na de lunch naar Tysons Corner gereden want hij wilde nog wat korte broeken en wat T-shirts gaan kopen. Ik vind het altijd wel gezellig om met Tom te gaan shoppen want hij weet wat hij wilt hebben en hij hoeft altijd maar in 2 of 3 winkels naar binnen.

Op de terug weg begon hij over zijn haar met als gevolg dat hij 15 minuten later bij de kapper zat. Dezelfde waar ik laatst ook ben geweest. Tom was zó blij dat hij weer geknipt is. En hij was helemaal tevreden over het resultaat. Dat wil heel wat zeggen hier in de VS.

Gisteren was een rust dag. Jack en ik hebben de bijkeuken/utility room, opgeruimd, even alles wat de container in moet bij elkaar gezet. Net zo makkelijk als volgende week de verhuizers komen.

Vandaag heb ik al gehad dus ik ben aan het eind van mijn blog bericht. Blog bericht 266!

Ik heb nog een laatste foto, mandje met tomaten en basilicum, gehad van de buurvrouw. Jammie, daar hebben we hele lekkere caprese sandwiches mee gemaakt.

Tot volgende week.

Eveline.