En dan zit ik op zondagavond weer met de MacBook voor mijn neus aan de eettafel om toch maar weer een berichtje te typen. Kopje koffie ernaast en een mooie donkere lucht op de achtergrond. Daar is net heel veel water uit komen vallen en het is een een fijne 20°C nu. Zoooo lekker. We hebben al meer regen gehad deze week en de temperatuur is over het algemeen veel lekkerder, en 's nachts zijn de temperaturen onder de 20°C wat het slapen zeker ten goede komt.
De katten hadden ook wel wat last van de warmte en zochten en vonden de koelste plekjes in huis. Onder aan de trap op de stenen vloer,
in de badkuip! En nee, er stond geen water in.
Maar wat is het fijn als het regent en je voelt het koeler worden. Zalig!
Wij vonden ook verkoeling bij een jaargenoot van Jack die in Breda woont en in het gelukkige bezit is van een zwembad in de tuin. We hebben daar een hele gezellige avond gehad.
Jack heeft dinsdag ochtend een gesprek met zijn oncoloog in het UMC gehad, telefonisch. Het is een beetje status quo. De wervels in zijn nek zijn zorgelijk en Jack moet zeker zijn nekkraag blijven dragen. Er komt een heel team bij elkaar om alles goed door te praten en we kunnen komende week al bericht krijgen over hoe nu verder. Ik houd jullie op de hoogte.
Natuurlijk hebben we deze week ook weer genoten van al het goede uit de Nederlandse keuken!
Tom aan het bier op een terrasje, dan mag hier!
En appelflappen bij de koffie. Jack en ik zijn vanochtend bij Jack zijn moeder op de koffie geweest en wij nemen dan altijd zelf appelflappen mee, is een beetje een traditie geworden. Ik houd wel van dit soort tradities.
Verder voelt het wat minder als vakantie, ons verblijf in het appartement en zijn we langzaam onze draai aan het vinden.
Tom en ik hebben al een huisarts, op loopafstand, en we hebben al een eerste bezoek aan een apotheek gehad, wat een genot, na 5 jaar lang ons geërgerd te hebben aan de militaire apotheek van Fort Myer en Fairfax Health Center (trek er maar gerust een uur voor uit) nu binnen 5 minuten weer buiten. Vooral Tom vond dat toch wel heel erg fijn.
We rijden op het moment rond in de auto van mijn moeder, en daar stond ik vrijdag al mee bij de garage omdat er een (motor)lampje op het dashboard brandde. En dat is nooit goed, dit soort lampjes. Prima service bij de dealer, ze gingen vrijwel meteen kijken wat er mee aan de hand was.
Na twee kopjes koffie kwamen ze vertellen dat de auto niet meteen gemaakt kon worden.
Maar ik kon de auto laten staan, ze gingen het onderdeel bestellen wat nodig was en dat zou dan 's middags al arriveren waarna ze de auto meteen zouden fixen. Prima, en hoe kom ik dan thuis?
Met de fiets natuurlijk! Het was maar 4.8km. En later op de dag nog een keer 4.8 km. En ik voel het nog steeds, na 5 jaar weer gaan fietsen, dat geeft zadelpijn.
Gisteren zijn Jack en ik naar Kaatsheuvel gereden om wat inspiratie op te doen op keukengebied, Bij Mandemakers zagen we heel veel moois maar ik moet zeggen dat TKI een nog mooiere zaak is. Wat is er veel moois op de markt.
Ik eindig met een foto die ik vandaag in Heusden maakte, wat een leuk stadje is dat toch. Ik kom er graag.
Fijne week allemaal,
Eveline.
Gewoon leuk om jullie re-settlement zo te zien en te volgen; Het 'verdriet' zoals je in het 1e blog schreef is heel bekend. Zolang je shrijft lees ik mee en als je eens zou ophouden, het zij zo. Sterkte met al het medisch gebeuren. Ik heb zelf beide kanten van de medaille meegemaakt. Letterlijk hebben ze mij in het CMH per ongeluk doodgetrokken door mijn slagader in mijn nier kapot te trekken maar met direct een dozijn artsen er om heen ben ik er nog steeds. Het herstel duurde alleen wel enige tijd. Zo zonde bloed in je lijf is veel verstoord. Nu geniet ik al weer 7 jaar van FLO.
BeantwoordenVerwijderen