The year after, week 3

Allereerst maar het nieuws op het huizenfront. Wij hebben na overleg met de coördinator van de nieuwbouw wijk in Son en Breugel ons kavel terug gegeven aan de gemeente. Gelukkig gaf de totaal geen problemen en is er een lange wachtlijst voor kavels in die nieuwe wijk. Het was geen makkelijk besluit maar zeker ik ervaar het als een opluchting. Ik heb er geen energie meer voor, ik wil eigenlijk zo snel mogelijk een huis, bestaand, zodat ik weer een thuis kan hebben. Met onze eigen spullen om ons heen. En dus zijn we driftig op zoek naar een huis. En wat is dat moeilijk, we hebben tot nu toe 2 huizen bezichtigd en die zijn meteen afgevallen. En als we iets heel leuks zien is het al weg. Maar ik weet zeker dat we iets leuks gaan vinden. Maar als jullie iets leuks weten dat horen we het graag. 

Simone is ook weer terug in Nederland, die moet nu voor de tweede keer in één jaar weer wennen aan Nederland. Sterkte meid! Gelukkig beginnen haar colleges al weer snel, op 3 september. Het zijn er maar twee en beiden zijn online. Ze gaat dus niet moe worden van het op en neer reizen naar Leiden. 

Ik voel me zelf ook nog een beetje als een toerist in eigen land. Het zijn de details van het dagelijks leven die ik niet ken en dat voelt zo vreemd! Veranderingen die je niet meekrijgt als je in het buitenland woont. Sta je af en toe vreemd te kijken. Maar gelukkig blijft er ook veel hetzelfde, en ben je blij dat de HEMA hun iconische rookworst op hun klantenkaart hebben staan!

Omdat onze katten niet naar buiten kunnen/mogen hebben we een katten krabpaal voor ze gekocht. Leuk bouw pakket was dit! Gelukkig zat er een goede beschrijving bij en een inbussleutel. Dat maakt het proces van in elkaar zetten een stuk makkelijker. 

En voilá, het resultaat. Alleen zijn de zitjes wat klein voor onze forse katten.

Ze hebben beide al wel in de zitjes gelegen maar het oogt wat krapjes.

Bandit vindt de kachel ook wel prima liggen!

Jack is donderdag weer gaan werken. Ik mocht hem brengen en halen. Kon ik ook meteen de twee dozen met werkkleding mee naar huis nemen. Die hadden wij bijtijds opgestuurd. Als dat allemaal in de koffer mee had moeten komen dan had Jack nog twee koffers nodig gehad. 

Ik had ook nog wat hobby spullen opgestuurd, en die zijn ook aangekomen. Dat gaan we morgen ophalen. Kan ik weer wat knutselen.  Ik heb vrij weinig om handen en daar kan ik niet zo tegen. 

Tom vermaakt zich met regelmatig een balletje trappen in Etten-Leur. En hij heeft gisteren meegedaan met een 7 tegen 7 toernooi bij Internos. Ze zijn vijfde geworden van de negen teams die meededen. Hij was samen met een vriend die ook in Breda woont op de fiets naar Etten-Leur gereden. Hij was gisteravond toch wel wat moe! Al die lichamelijke inspanning. Daar moet het lichaam wel even aan wennen. Maar het is wel leuk voor hem, meteen weer de aansluiting met al zijn oude vrienden. Jack en ik zijn gaan kijken en hebben staan praten met de ouders van één van Tom zijn vrienden. Dat was heel gezellig en we zijn bij hun thuis gaan lunchen. En na de lunch weer terug gegaan naar het voetbal veld om de rest van de wedstrijden te zien. 

Natuurlijk kwam er op zijn Nederlands een stevige bui langs maar er werd natuurlijk gewoon door gevoetbald. 

Het weer is gelukkig wel een stukje koeler. Het is nu in huis behaaglijk en bijna koud op de slaapkamers. Dat slaapt een stuk beter. Volgende week wordt het trouwens niet zo'n daverend weer. Maar ja, de temperatuur is prima en misschien zijn het buien. 

Omdat het kan en omdat het op loopafstand is zijn we afgelopen vrijdag naar de Ginnekenmarkt gelopen, het leukste stukje Breda, en hebben we in de tuin bij Oncle Jean gezeten, Ik kwam er toen achter dat ik nog nooit bij Oncle Jean geweest ben. Wat super gezellig daar. We werden getrakteerd op Live Music,

en we trakteerde ons zelf op bitterballen.

En omdat het kan zijn we daar vanavond ook gaan eten. Lekker buiten, onder de bomen. Weer live music maar die man stopte er al snel mee, beetje luid was het wel maar aan de andere kant waren het lekkere meezing nummers. 

Maar lekker gegeten, gewone Hollandse porties dus ik had zelfs plaats over voor een toetje, Panna Cotta, jammies. 

Jack heeft heel lekker zitten smullen van een pannetje mosselen. Gelukkig komt de smaak steeds meer terug dus hij geniet steeds meer van het eten hier.

Ik eindig met twee foto's die ik in het winkeltje aan de overkant heb gemaakt. Jaak van Wijck, een begrip in Breda. 

Al die touwtjes! Zo leuk,

maar deze wand! Dat vind ik geweldig. Al die verschillende laatjes. Je kunt hier echt heel veel kopen. Zelfs postzegels want daarom was ik er. 

En dan wens ik jullie weer een hele fijne week. Wij hebben een drukke week voor de boeg maar daarover volgende week meer.