Jaar 5, week 49

Wat een week weer! Maar goed, woensdag mocht Jack weer naar huis en hij is nog steeds thuis. Hij loopt nu met krukken én hij heeft een nek brace die hij dag en nacht moet dragen. Dat slaapt natuurlijk niet makkelijk maar hij kan al een beetje op zijn rechter zij draaien en dat ligt wat lekkerder. De pijn in been en nek is te doen maar hij slikt nog wel wat pijnstillers. 

Morgen vroeg heeft hij eerst een afspraak bij de orthopeed voor controle en morgen middag om 13:00 uur begint hij met bestralingen. Jack wordt 16 keer bestraald in zijn nek en 5 keer in zijn been. Deze bestralingen zijn bedoeld om tumor ontwikkeling tegen te gaan in zijn nek wervels en voor zijn been is het een nabehandeling. 

Maandag heb ik maar weer een banana nut bread gebakken. Ik had alweer bruine bananen! Maar je hoort mij niet klagen hoor! Het is zo lekker. 

En dinsdag kreeg ik in de ochtend bezoek dus ik had meteen wat lekkers voor bij de koffie. 

Dinsdag middag was Jack niet op zijn kamer toen ik in het ziekenhuis aankwam, en bij navraag bij de zusterpost werd mij verteld dat Jack naar oncologie/radiology was voor consult. Ik zou op zijn kamer gaan wachten maar de zuster kwam mij achterna om te vertellen dat het eigenlijk niet de bedoeling was dat ik op bezoek kwam! In verband met COVID-19. Alleen mensen in hun laatste levensfase mochten bezoek en patiënten die in de war waren. Ik ben dus boos geworden, ik was er tenslotte elke dag al geweest sinds vrijdag. En ik heb gezegd dat het voor Jack beter was dat ik elke dag kwam! Dit had als gevolg dat er een aantekening door de arts is gemaakt dat ik elke dag op bezoek mag komen. En de dag erna mocht Jack naar huis dus ik heb niet heel lang van dit privilege gebruik kunnen maken. 

Ik had voor dinsdag middag een afspraak gemaakt met een verhuizer om de inboedel te komen schatten. Deze man was er zeker van dat al onze spullen in de container kunnen en dat hij maar één dag nodig heeft om in te pakkern. Dat laatste moet ik nog zien! Maar als het goed is komen ze 27 juli inpakken. En als het lukt vliegen we vrijdag 31 juli naar Nederland om op 1 augustus aan te komen. 

Dinsdag middag kwam Tom ook even naar huis om zijn kamer op te ruimen, weg wat weg kan, oud papier bak vol, doos voor het Leger des Heils vol, schiet lekker op. En omdat ik wist dat hij kwam had ik op hem gerekend met het eten. Zo zaten we met z'n drieën aan tafel 's avonds. Ik had weer eens een keer echt gekookt. 

Woensdag ochtend hoorde Jack al vroeg dat hij vroeg in de middag naar huis mocht. Nu is het tijdsbegrip in het ziekenhuis heel anders dan bij de normale mens dus het was gokken wat voor tijd dat was. Simone en ik hadden al het plan gehad om naar Tysons Corner te gaan om even lekker te shoppen dus daar zijn we eind van de ochtend heen gereden. Ons best gedaan bij Bath en Body Works, altijd leuk, 

en we hebben daar ook meteen maar geluncht. 

En toen door naar Jack. We kwamen precies op het juiste moment want al zijn medicijnen waren al op zijn kamer. Eigenlijk hoefde hij zich alleen nog maar aan te kleden, dat heb ik gedaan, en al zijn spullen bij elkaar worden geraapt. Ik ben toen de auto gaan halen en een verpleegkundige heeft Jack naar beneden gereden in een rolstoel. Home Sweet Home!

Toen wij thuis kwamen stond er een hele grote doos op een pallet op de oprit! Oh ja! Jack zijn nieuw BBQ zou bezorgd worden woensdag middag. Totaal niet meer aan gedacht. Ik heb Tom maar gebeld om te vragen of hij na zijn werk langs wilde komen om samen met mij en Simone die doos naar achter het huis te dragen. Wel jammer dat de regen met bakken uit de hemel kwam vallen en we alle drie dus drijfnat werden. Maar de doos hebben we toch maar kunnen verplaatsten. Okay, Simone gleed het slootje in maar ze bleef wel de pallet netjes vasthouden wat best wel knap is van haar!

Omdat wij nog moesten eten is Tom maar aangeschoven aan tafel. Voor het eerst sinds 10 mei weer met het hele gezin aan tafel. Gezellig. 

Donderdag hebben we heel rustig aan gedaan. Jack was moe en had pijn. Trappen lopen is ook een dingetje maar met beleid loopt hij naar boven en naar beneden. 's Middags is hij even terug naar bed gegaan. Heel verstandig. Mooi moment voor Simone en mezelf om even boodschappen te gaan doen bij de Walgreens en Michaels. Zo lekker om weer winkels in te kunnen lopen. Met gezichtsmasker natuurlijk anders kom je nergens binnen maar ik heb er geen problemen mee.  Ik heb voor Simone nog twee maskers gemaakt onder andere een masker van een restje Halloween stof!

Vrijdag zijn Simone en ik na de middag weer op pad gegaan. Eerst naar de World Market, leuk om rond te lopen en kijk! Kitkat puur! Die moesten natuurlijk mee in het wagentje.

We zijn ook nog naar Barnes & Nobel gereden om te kijken of ze een bepaald boek hadden voor Simone maar dat was nog niet uitgekomen in de VS, moeten we binnenkort weer terug, heel vervelend. We zijn hierna nog naar Wegmans gereden  om vis te kopen voor het vaderdag diner. En rivierkreeft staartjes. Ik verbleekte maar heel even toen ik af ging rekenen!! Holy crab, wat kan het hier duur zijn.

Zaterdag heel rustig aan gedaan. Koffie en puzzel. Het was vies weer dus we moesten binnen blijven. Ik heb nog wat boodschappen gedaan en 's middag kreeg ik bezoek van onze oude buren in Falls Church. Die kwamen een zak met eten brengen. Ik wist dat ze zouden komen maar eten brengen als er een zieke in huis is is zoooooooo Amerikaans! Ik vind het geweldig. (ik heb nog een tegoedbon voor een andijvie schotel!)  Ik hoefde dus niet te koken gisteravond. 

Vandaag vaderdag! Heel rustig met vanochtend bezoek van André en Jolanda. En vanmiddag kwam Tom en die bleef ook eten. Gezellig, alweer met het gezin aan tafel. 

Verder heb ik niets meer te melden. Ik doe niet zo veel buiten het hoognodige. Daar blijf ik gezond bij. 

Ik heb nog wel een mooie foto van een bloeiende boom die Simone en ik tegenkwamen op onze bijna dagelijkse wandeling.

En nu ga ik nog even buiten zitten. Het is 21 juni, solstice en er zit nog een beetje licht in de lucht. Niet veel, het is hier altijd vroeg donker, en het is lekker nog 25°C. Als we niet opgegeten worden door de muggen blijven we daar nog wel even zitten. 

 

Tot volgende week weer. 

Eveline.