Yep, Simone. Maar daarover later meer. En toen wij thuiskwamen moesten we eerst Tom uitzwaaien want die was het thuiszitten zo zat dat hij nu naar een vriend van hem in DC is en daar een paar weken gaat verblijven. Maar daarover later meer.
Eerst maar even jullie bijpraten over Jack. Die is geopereerd, is nu Binge Watching Ozark op Netflix en voelt zich maar blêh! Niet eens zijn wond, die doet niet zeer, maar slikken is heel erg pijnlijk, zijn keel doet niet zeer, de slikbeweging zelf doet zeer. Vast eten of vloeibaar, beide doet mega zeer. Maar als het goed is moet het met een aantal dagen minder zeer gaan doen. Ik hoop het maar voor Jack. De operatie zelf is geslaagd, wel heel bloederig, Jack heeft bijna een liter bloed verloren. Toch goed dat we een week moesten wachten in verband met de aspirine die hij slikt.
Voor de pijn heeft Jack een hele batterij pillen mee naar huis gekregen. En voor de bijwerkingen van de pillen voor de pijn! Ze werken in ieder geval wel iets.
Jack heeft geen kraag mee naar huis gekregen, dat was niet nodig zei de neurochirurg, "his internal hardware is doing the job best", met andere woorden, de schroefjes in zijn nekwervels doen het prima. Jack is ook een halve centimeter langer sinds de operatie.
Wat hij wel heeft is een ijskraag, die doet hij drie keer per dag om zijn nek. Dat geeft wel iets verlichting. Ik hoop echt dat het morgen weer ietsjes beter met hem gaat.
De maandag begon met het halfstok hangen van de vlag. Het was vreemd dat we dit jaar de 4 mei viering niet samen konden beleven met de andere Nederlanders hier. Dat was toch altijd heel fijn.
Ik had vorige week bananen gekocht voor het maken van smoothies voor Jack na de OK en die bananen lagen nu bruin in de fruitschaal. Prima dus voor een Banana Nut Bread. Die stond om 10.30 uur al in de oven en de keuken zag eruit alsof er een bom was ontploft.
Dit ga ik vaker maken. Wat is dit lekker!
lachen! Maar toch wel fijn. Ik heb meteen maar besteld. Een doos met 48 rollen. Tot nu toe heb ik nog steeds geen toilet papier bij de Giant gezien. Het schijnt her en der toch echt wel te koop te zijn maar niet in Oakton.
Die doos met 48 rollen staat al hier, was twee dagen later al binnen. Dat is pas service.
Ik heb voor Jolanda nog een nieuw mondmasker gemaakt en zij is deze 's middags op komen halen.
En natuurlijk hebben we 's middags naar de doden herdenking gekeken en twee minuten stilte in acht genomen om twee uur. Gelukkig werd het Life uitgezonden. Ik vond het heel indrukwekkend, die lege Dam.
Jack en ik zijn hiernaar naar Vienna gereden om een ijskraag te gaan kopen. Die hadden we snel gevonden en op de terugweg zijn we langs de Starbucks gereden. Vooraf besteld en we hoefden het dus alleen maar op te halen.
En omdat ik vergeten was om vlees uit de vriezer te halen hebben we de lokale middenstand weer gesteund en eten laten bezorgen. Was niet verkeerd!
Dinsdag, 5 mei, 75 jaar Vrijheid, ook bij ons hing de vlag uit.
En omdat Tom nog geen mondmasker had heb ik er voor hem ook eentje gemaakt. Met hulp van Bogey schoot het lekker op.
En toen werd het toch eindelijk woensdag. De wekker stond om 03:45 uur en om 4:45 uur zaten we in de auto. Jack moest zich vóór 5:30 uur melden op een soort vóór station van de OK. Geen bedden, wel stoelen. En daar mocht Jack zich omkleden. Samen met een andere patient die ook geopereerd werd is hij naar de OK gewandeld. Ik ben meegegaan tot ik niet verder mocht.
Het was toen bijna 6 uur. Het was net licht aan het worden. Gelukkig maar want ik heb een hekel aan rijden in het donker. Ik ben een kop koffie gaan halen bij Dunkin' Donuts, daar had ik echt zin in en zodoende reed ik om half zeven met mijn koffie in de hand weer naar huis.
Om half negen werd ik gebeld vanuit de OK dat met klaar was om te beginnen met opereren en om 11 uur belde de neurochirurg om te zeggen dat de operatie achter de rug was en dat alles goed was gegaan. Jack zou een dag en een nacht op de IC moeten verblijven in verband met het bloedverlies, want dan konden ze hem heel goed in de gaten houden.
Ik ben 's middags nog even op en neer gereden om Jack zijn telefoon te brengen. Ik mocht verder niet op bezoek maar wel even zwaaien dus ik heb Jack wel kunnen zien en ook even met hem kunnen praten. Gelukkig maar.
Donderdag ochtend is Jack naar een andere afdeling verhuisd maar ook daar mocht ik niet op bezoek komen. Gelukkig konden we wel facetimen.
Ik had wel meteen een hele vrije dag, ik ben boodschappen gaan doen en 's middag gezoomd met de Nederlandse dames hier. Doen we elke donderdag middag. Even kletsen. Gezellig.
En ik heb ook nog veel gewandeld. Als het kan elke dag een paar kilometer.
En ik kreeg alweer goed nieuws via de email. De golfbanen in Fairfax County gaan gefaseerd weer open. Tom heeft zijn nieuwe werk schema al. Hij mag meteen vrijdag 15 mei werken. Hij is daar best wel blij mee. Na acht weken binnen zitten!
Vrijdag ochtend om 7 uur wist Jack al dat hij naar huis mocht, alleen nog niet hoe laat, maar dat was dus diezelfde ochtend al. Ik was rond elf uur in de hal van het ziekenhuis en de tas met kleren is opgehaald door een van de verpleegkundige. Ik mocht niet naar boven. Ik heb de auto gehaald en voor de uitgang geparkeerd en gewacht tot Jack naar buiten gebracht werd. Voorzichtig naar huis gereden en Jack heeft de rest van de dag niets meer gedaan. Hij kon ook geen fijne houding vinden, liggen, zitten, niets voelde lekker aan. Hij is 's avonds ook heel vroeg naar bed gegaan. Ik iets minder vroeg maar ook niet laat.
Gelukkig heeft Jack een redelijke nacht gehad. Eten en drinken deed nog steeds heel veel pijn. Maar de Sudoku invullen kan altijd en verder hebben we niet veel gedaan. Ik heb een grote pan tomatensoep gemaakt, met ballen natuurlijk.
Het weer was koud, om 9 uur was het 4°C met een gevoelstemperatuur van 0°C, brrrrr. Het was echt niet lekker buiten. De zon scheen wel en dan ziet alles er toch beter uit.
's Middags later er ineens een paar Black Vultures (zwarte gieren) in de tuin. Wat een aparte beesten.
Het zijn aaseters en er bleek bij ons in de tuin een dode wasbeer te liggen! Die ligt er nu nog maar half opgegeten ondertussen.
Nu heb ik nog nooit een levende wasbeer in de tuin gezien. En ik vind ze zo vreselijk schattig!
En ook vandaag was rustig. Moederdag, cadeautje van Simone en Tom in de vorm van een cadeaukaart van Barnes & Noble. Fijn om binnenkort daar leesvoer te gaan uitzoeken.
En dan nu Simone. Ze is dus weer thuis en zodoende kon ze vanavond een rondje meelopen.
En Tom? Die heeft netjes 8 weken binnen gezeten. Hij had het helemaal gehad. En nu is hij dus naar een vriend van hem in DC, die heeft plaats genoeg en er komen nog een aantal vrienden daarheen. Eindelijk kan hij weer sociaal zijn vrienden zien. En dan vrijdag begint hij weer met werken. Hij heeft de auto van Jack mee want Jack heeft die voorlopig toch niet nodig. Hij zou af en toe iets van zich laten horen.
En dan ben ik nu door de week heen. Enerverend weekje maar ik ben blij dat de operatie achter de rug is. Nu nog helemaal herstellen en van onze laatste weken hier genieten.
Groetjes,
Eveline.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat. Dan is het net alsof je op de koffie bent geweest!
Did you enjoy visiting our blog and reading about our adventures? Leave a comment then it's just like you really came around for coffee.