Jaar 5, week 42

Allereerst wil ik iedereen heel hartelijk bedanken voor alle goede wensen die jullie stuurden na aanleiding van mijn blogbericht van vorige week. We voelen ons gesteund. Ook door de kaarten die we hebben ontvangen, 

De bloemen 

en de wijn,

en dit mooie cadeau wat bij ons bezorgd werd. Ik weet sinds vanavond van wie het afkomstig is. Het zijn twee regenboog kristallen en ze hangen beide al in onze serre. Ik vind het geweldig. Ik geef ze regelmatig een zwieper als de zon schijnt. Ook de katten vinden de bewegende lichtjes heel erg leuk.

Jullie goede wensen blijven natuurlijk staan tot komende woensdag want door een klein maar niet onbelangrijk detail kon de operatie afgelopen donderdag niet doorgaan. Jack gebruikt dagelijks een "baby" aspirientje en dat is een bloedverdunner. Heel jammer dat ze dat niet opgepikt hebben bij ons gesprek op de polikliniek vorige week. Nu kwamen ze erachter tijdens het gesprek op de APU (Ambulatory Procedures Unit) oftewel gesprek op de anesthesie afdeling en dat was afgelopen dinsdag. De neurochirurg belde woensdag, 1001 excuses dat het niet eerder was opgepikt maar hij durfde de OK niet aan, ook omdat een paraganglioom een erg bloederige tumor schijnt te zijn. Vreselijk balen natuurlijk maar als het verstand weer gaat werken ook blij dat er geen risico's genomen worden. Woensdag herkansing.

Het was dus een rare week. Jack moest maandag ochtend om 7 uur al in Walter Reed zijn voor een DOTATATE scan, een nucleaire scan. Maar hij was op tijd terug voor de koffie. Ik had inmiddels de oranje wimpel al aan de vlaggenstok gehangen want ook wij vierden Koningsdag.

Jack had een Team meeting met alle Nederlanders van het JPO en de dress code was oranje! Geen probleem hoor!

En eind van de middag zaten Jack en ik netjes in het oranje voor de computer voor een Zoom bijeenkomst met DC Dutch. Dus toch echt wel Koningsdag gevierd. Met kaas en bitterballen.

En Ronald, één van Jack zijn collega's hier had ribs gemaakt die dag en kwam een grote portie brengen. Die hebben we meteen maar als avondeten opgegeten, lekker met frietjes en appelmoes erbij. Koningsmaal.

Dinsdag ochtend waren Jack en ik al vroeg op pad. Om acht uur reden we de COVID-19 test Drive- Thru al in. Er was gelukkig geen rij dus waren we ook al weer snel weg. De uitslag was negatief, prima maar omdat de test 48 uur vóór de operatie gedaan moet worden mag Jack morgen nog een keer door de Drive Thru.

Om negen uur moesten we bij de polikliniek neurochirurgie een pakket papieren ophalen voor de afspraak met de anesthesie maar die papieren waren nog niet klaar en de afspraak met de anesthesie werd meteen verzet naar elf uur. Ik ben maar koffie gaan halen. Je moet wat.

Tijdens het gesprek op de afdeling Anesthesie kwam men er dus achter dat Jack nog niet gestopt was met zijn aspirine. Oeps!! Het gevolg kennen jullie! De operatie werd uitgesteld. Dat kregen we woensdag middag te horen.
Diezelfde woensdag kreeg toch nog een gouden randje want Tom kreeg 's middags een email uit Leiden met het heugelijke nieuws dat hij daar in september kan beginnen met zijn studie, Political Science/International Relations. Dus reden voor een klein feestje en dat doen we dan maar met appelflappen.

Tom zijn haar is er ook af. Na 7 weken was hij zijn lange haar zo zat dat ik het eraf mocht halen. Met een tondeuse, standje 15, heb ik de zijkanten en achterkant netjes in model gebracht. Bovenop is het nog lang maar het staat prima.

Verder is er niet veel te vertellen. Het weer werkt niet mee hier, we hebben veel regen gehad. Maar ook dagen met prima temperaturen en zon. Maar het mag van ons wel een steady 25°C worden.

Donderdag was een regendag, prima weer om te knutselen. Ik kom mijn tijd echt wel door.

Gisteren was het weer mooi weer. Ik ben na het eten nog een rondje gaan lopen. En omdat de zon al laag stond had ik een hele mooie lange schaduw, zo grappig!
Ik probeer elke dag te gaan wandelen. Het is goed voor mij en het is ook goed voor mijn hoofd. Op een of andere manier laadt het mij op.

Gisteren, zaterdag waren we vroeg op, zelfs Tom was op tijd uit zijn bed. Het demo team van de US Airforce, The Thunderbirds, en het demo team van de US Navy, The Blue Angels, zouden een Fly Over doen over Baltimore en DC om het personeel van de vele ziekenhuizen en ook het personeel van de brandweer en de ambulances te bedanken voor al het werk wat ze doen tijdens deze Corona Crisis.
We wisten wat het vliegplan was en de 12 kisten zouden vlak bij ons langs komen vliegen. We zijn op een brug gaan staan net buiten onze wijk en we hadden een heel goed zicht op de Fly Over! Het was echt heel gaaf.

Boodschappen doen is nog steeds een avontuur. Groente en fruit is er genoeg, vlees ook, diepvries groenten weer niet, wc papier ook niet maar gelukkig wel genoeg zuivel. We komen nog niets tekort.

Meer kan ik er niet van maken deze week. We zitten nu al weer 7 weken thuis en het zijn nog steeds rare tijden.

De Amerikaanse verhuizer heeft met ons contact opgenomen en 13 mei wordt er via FaceTime een schatting gemaakt van onze inboedel. Ondanks alles komt de datum van terugkeer naar Nederland ook dichterbij. Als alles goed is vliegen we 1 augustus terug. We gaan tijdelijk in Breda wonen als het goed is en dan later in het jaar verhuizen we naar Son en Breugel. De plannen voor ons nieuwe huis liggen bij de gemeente, er is nu twee keer wat aangepast en we hopen dat de plannen nu goedgekeurd worden. Het is allemaal niet zo makkelijk.

Tot volgende week allemaal.

Eveline.