Jaar 4, week 46

Het is net vijf uur 's middags en we zijn in afwachting van slecht weer. Alweer! Het gaat onweren zeggen ze. Nu zitten we daar wel vaker op te wachten en dan gebeurt er niets maar je weet nooit hier. Het kan behoorlijk spoken.

En als ik vroeg begin ben ik ook vroeg klaar, sprak zij hoopvol.

Maandag begon rustig omdat het voor Jack een vrije dag was, Memorial Day en we hebben niet veel gedaan. Jack heeft zijn koffertje ingepakt want hij vloog 's middags maar weer eens naar Nederland. Een op-en-neertje. Maandag heen, donderdag terug. Nadat Simone en ik hem hebben afgezet zijn we natuurlijk een met een Starbucks in de hand naar McLean gereden om een Stampin' Up! catalogus op te halen. Kon ik thuis op mijn gemak gaan bladeren.

Noch Simone noch Tom hadden zin in spinazie met een gehaktbal die ik op het menu had staan en  dus heb ik ook niet gekookt. Ik heb een bagel met kaas gepakt. Vind ik ook prima. Tom was bij vrienden en Simone heeft zelf wat gemaakt.

Het is inmiddels 18:56 uur en we hebben zowaar een onweersbui gehad, maar het boze weer is al weer grotendeels voorbij. Het heeft hier wel hard geregend maar het onweer viel mee.

foto

Jack en ik hebben inmiddels ook al gegeten. Met z'n tweeën, we zijn aan het oefenen voor als de kids het huis uit zijn. Tom is werken en Simone is bij een vriend gaan eten. Maar Tom is al op weg naar huis, als het onweert is het gedaan met golfen. Dan moet je meteen van de baan. Dus wij dachten dat hij wel vroeg thuis zou zijn.

Dinsdag ochtend regende het en hebben Tom en ik niet gegolft. Ik ben naar Jolanda gereden en daar koffie gedronken, en geluncht en zijn ook nog nuttig bezig geweest. Maar daar kan ik verder niet veel over vertellen. Op weg naar huis ben ik bij Fairfax Health Center naar binnen gewipt want Tom zijn medicijnen waren bijna op en omdat het etiket er niet meer op zat (???) kon ik niet bellen voor een refill. Gelukkig hoefde ik niet heel lang te wachten voordat ik aan de beurt was, want het was best wel druk. Maar je hebt 5 verschillende opties als je een nummer gaat halen en de W's gingen vrij snel. Ik moest nog wel een half uur wachten op de medicijnen en daar had ik geen zin in. Ik ben naar de bibliotheek gereden en toen weer naar huis. En omdat Tom thuis was heb ik hem zelf gestuurd om zijn medicijnen op te halen. Delegeren heet dat.

Omdat ik een lieve moeder ben ik 's avonds netjes gekookt en kregen de twee lieve kinders alsnog spinazie met een gehaktbal. 

Woensdag mocht ik weer gaan werken. De winkel oogt nog steeds vrij leeg maar dat komt gewoon doordat de kasten voor het raam weg zijn. Ik heb zoals gewoonlijk lekker gewerkt en heb een plaat gekocht waar ik al een tijd een oogje op had. Vond ik leuk voor de 4th of July. Er zat een lijst om heen maar die was niet mooi. Van de week eens kijken bij Michaels of ik een andere lijst kan vinden. 

Ik heb ook heel veel foto's gemaakt van spullen die we in de winkel hebben. Dan kan ik door de week heen Facebook berichten maken. Iemand een leuk doosje?

Het was eigenlijk best wel rustig dus we hebben veel tijd gehad om te kletsen. Dat kunnen we goed. 

Ik was op tijd thuis en heb heel lekker buiten gezeten met een boek. Tom was werken, die kreeg een melding op zijn telefoon dat zijn dienst binnen een uur zou beginnen maar hij wist niet dat hij moest werken dus hij was flink over de rooie. Hij was net met Simone bij het zwembad aangekomen en 2 van zijn vrienden die zouden ook daarheen komen. Moest hij ineens weg! Hij was niet blij. En hij moet de komende tijd vaker op dagen buiten het weekend werken. Ik zal het maar eens goed opschrijven want 3x raden wie dan elke keer de auto kwijt is!

Simone zou ook laat thuis zijn en ik had bedacht om restjes te eten dus met minimaal aan koken. En omdat donderdag en vrijdag ook druk zouden gaan zijn (waarschijnlijk alleen in mijn hoofd maar toch) heb ik woensdag avond de strijk nog maar even gedaan. Het kan maar klaar zijn.

Zijn er meer mensen die genieten van een stapel strijkwerk? 

Donderdag was ik vroeg op want er zou iemand langs komen met een camera om de afvoerbuizen goed te kunnen bekijken aan de binnen kant. Hoort bij het contract wat onze huiseigenaresse heeft met dit bedrijf. Die iemand kwam om 9:45 uur en is niet eens binnen geweest. Hij had de beelden  van twee weken geleden gezien en vond het eigenlijk niet nodig om nog een keer met een, weliswaar betere camera, door de afvoerbuizen te gaan. Zijn voorstel was om met een hogedruk spuit de buizen schoon te spuiten. Klinkt prima, ik ben helemaal voor, maar het is niet mijn huis en ik kon daar natuurlijk geen toestemming voor geven. Wordt vervolgt!

Ik heb toen maar op mijn gemak koffie gedronken en ben vervolgens boodschappen gaan doen. Omdat we én zelf bezoek zouden gaan krijgen vrijdag avond én we zaterdag avond een poolparty hadden waarvoor ik een salade zou gaan maken had ik een auto vol boodschappen. Gelukkig was Tom thuis om alles mee naar binnen te sjouwen. 

Ik heb alles opgeruimd en zat om half 2 ook nog eens aan de lunch. Maar ik zat wel heel lekker buiten. 

Stapel tijdschriften erbij,

Ventilator aan! Dit is trouwens ideaal. Ik ben niet zo'n fan van het vochtige weer hier en met zo'n ventilator is het erg goed uit te houden.

Ik heb mijn zus daarna even gebeld via WhatsApp. Handig en gezelliger dan alleen WhatsApp berichtjes sturen. Het werd wel heel erg donker op een gegeven moment en heb toch al kletsend alle kussens naar binnen gehaald. En toen moest ik ophangen want het was tijd om naar Dulles te rijden om Jack op te halen. Ik was de straat nog niet uit of ik kreeg een wolkbreuk over me heen. Het kwam echt heel hard naar beneden en het waaide ineens ook flink, de vuilnisbakken die nog aan de kant van de weg stonden waaiden allemaal om. Ik was ook even bang dat ik een boom op de auto zou krijgen maar dat viel gelukkig mee. Ik had op de snelweg het gevoel dat ik onder water reed, regen en opspattend water. Gelukkig reed iedereen heel rustig. En toen ik op Dulles aankwam was het ergste achter de rug. Het drupte alleen nog maar een beetje. De KL651 kwam een half uur te laat aan. Gelukkig zat ik prima! Jack vertelde later dat de kist bij New York naar links is gegaan, toen de hele kust heeft gevolgd tot op de hoogte van Richmond (200 mijl naar het zuiden vanaf hier) en toen weer naar het noorden is gevlogen om vervolgens ook weer naar het zuiden te landen. En dit allemaal vanwege het slecht weer. In plaat van 7:50 uur duurde de vlucht nu 8:40 uur. En natuurlijk met de nodige turbulentie. Kregen ze er gratis bij. 

Uiteindelijk was ik niet langer dan één uur op Dulles want we moesten $ 6.- afrekenen en dat is het uurtarief op het parkeerterrein (kan Schiphol nog wat van leren!)

Natuurlijk heb ik 's avonds gekookt. Iets wat iedereen hier in huis lekker vindt, bloemkool met braadworst. Met een papje natuurlijk. Echt op z'n Hollands.

Vrijdag heeft Jack thuisgewerkt dus sliepen we een beetje uit. Jack heeft zich buiten geïnstalleerd met al zijn computers en ik ben iets na 10.00 uur naar Falls Church gereden voor Meals On Wheels. Simone ging ondertussen met Jack zijn auto ook even op en neer naar Falls Church om een hond uit te laten. Twee keer per dag, normaal blijft ze daar hangen want die mensen hebben een zwembad. Geen straf om dan een paar uur langer te blijven. Maar nu had Tom ook een auto nodig om te gaan werken en ik kon niet zeggen of ik op tijd thuis kon zijn. Soms zit het tegen met maaltijden rijden en doe ik er lang over. Nu viel het gelukkig mee, iedereen was thuis en iedereen was blij met zijn tas met eten. Ik hoef dit jaar nog maar 5x te rijden. Er zijn niet veel maanden met 5 maandagen en/of 5 vrijdagen. Maar zonodig kan ik ook invallen als het mij uitkomt. 

Op de terugweg naar huis ben ik even langs Tuesday Morning gereden om een paar lage glazen te kopen. Ik wilde 's avonds Mojito's maken en had een bepaald soort glas voor ogen. Gelukkig vond ik precies wat ik nodig had en zodoende kon ik 's middags de glazen al uitproberen toen mijn zelfgemaakte suikersiroop was afgekoeld. Munt, ijsblokjes, suikersiroop, seltzer water (spa rood). Lekker! Super verfrissend. Ik had natuurlijk een Virgin Mojito, geen rum voor mij. Het recept lag al een paar jaar in mijn doos met recepten. Eindelijk dan eens gemaakt. 

We zouden bezoek krijgen van een collega van Jack en zijn vrouw. Zij hebben een jaar in Alabama gewoond en gaan morgen terug naar Nederland. Als afsluiting van hun jaar wilden ze ook nog een weekje Washington DC doen en kwamen dus ook bij ons langs. Ze kwamen samen met Jolanda en André van Nispen waar ze een paar dagen zouden logeren. We hebben lekker gegeten, zalm met salade en geroosterde aardappelen. NOTE TO SELF, vooraf vragen of iedereen vis lust!! Lynda: Ik maak het goed als we weer in Nederland wonen. 

Maar verder was het een heel gezellige avond. 

Zaterdag ochtend was zoals veel van onze zaterdag ochtenden. Rustig, koffie, Sudoku en alles buiten op het deck want het was lekker weer. Dan zitten we echt de hele dag buiten. 

Ik heb 's middags een, voor mij nieuwe, salade gemaakt. En deze is voor herhaling vatbaar. Heel lekker. Ik laat alleen volgende keer de corn chips achterwege. Heeft mijns inziens geen toegevoegde waarde.

photo credit: Taste of home

Tegen 17:00 uur reden Jack en ik richting party bij de Familie van Nispen. Wij hadden de Volvo en natuurlijk ging het dak eraf. Schitterend weer. Life is good!

Het was een party voor Geert en Lynda die vrijdag's bij ons waren geweest. Jolanda had nog een paar bekenden van hun uitgenodigd. En natuurlijk was het super gezellig. Tom was er al voordag wij er waren. Hij was vroeg begonnen met werken en kon ook vroeg weg. En Simone kon niet mee want die was samen met een vriendin naar een Country Music concert in het Jiffy Lube open lucht theater ! 

Ik heb helemaal geen foto's van de avond maar wel eentje van de toffee taart die Ruth had gemaakt. 

Tom vond deze taart zo lekker dat hij deze op de tweede plaats van taarten heeft gezet. Nummer één is en blijft de Nederlandse appeltaart. 

En dan vandaag nog. Rustig! Jack had gisteren de Sudoku al klaar en ik heb vandaag mijn hersenen extra hard laten werken en ook ik heb de Sudoku kunnen oplossen. En deze was echt niet makkelijk! 

Ik heb de puzzel maar weer eens ingevoegd. Print deze uit en succes.

Jack en ik hebben vanmiddag nog even samen boodschappen gedaan, eerst naar de Home Depot om dozen te halen waar we de kinderspullen van de KBP in konden doen. En toen naar de Giant om boodschappen te doen. We wilden eigenlijk iets op de BBQ gooien maar gezien het weer hebben we dat toch maar niet gedaan. Gewoon binnen gekookt en binnen gegeten terwijl de regen zachtjes tegen het zolderraam tikte. Oh nee, verkeerd liedje. Het trommelde heel hard op het platte dak van de serre, daar heeft nog niemand een liedje voor gemaakt. 

En nu ben ik door de week heen. Ik eindig met een wat minder fijn nieuwtje en daar ben ik bewust niet mee begonnen. 

Jack heeft een aantal weken geleden een CT  en een DOTATATE scan (= nucleair) laten maken, want hij loopt al geruime tijd met pijnklachten boven in de rug. Hij heeft afgelopen dinsdag de CD met de gebrande scans afgegeven bij radiologie in het UMC en afgelopen vrijdag kreeg hij al telefoon van zijn arts. Er zit naast T2 (thoracaal 2) een uitzaaiing van zo'n 4.5 cm, in de weke delen. Precies op de plaats waar Jack al een tijd pijn heeft. Behandeling is mogelijk. Dat zou dit keer moeten bestaan uit bestraling met een vrij hoge dosering. Jack zijn arts stuurt zijn bevindingen nu weer naar de arts hier in Washington en binnenkort horen we meer. We houden jullie op de hoogte. Wij houden er de moed in, jullie natuurlijk ook.

Tot volgende week,

Eveline.