Wij zijn weer thuis! Gisteravond rond 21:00 uur kwamen we thuis aan nadat we een aantal uren goed door hebben kunnen rijden. En wonder boven wonder, noch op de heenweg noch op de terugweg oponthoud gehad op de I-95! En dat is heel fijn.
Maandag ochtend rustig thuis ontbeten, lekker buiten op het deck.
We zouden om 9:00 uur wegrijden en hebben dat bijna gehaald. Het was iets over 9:00 uur! Op tijd wegrijden lukt ons mij niet.
Het reed vrij makkelijk en rond 11:30 uur zijn we gestopt voor koffie. Starbucks koffie met wat lekkers erbij en toen weer door.
De volgende stop was in Roanoke Rapids bij de Cracker Barrel. Altijd leuk en lekker om daar te eten.
Het was toch wat verder dan we hadden gedacht en we waren dan ook pas om 18:15 uur in Myrtle Beach. Maar wat maakt dat uit als je een kamer hebt die uitkijkt op de oceaan. Helemaal super. Je kunt ook meteen zien op de foto dat we echt wel aan de oostkust waren. De hele kust staat volgebouwd met hoge hotels en die houden allemaal de avondzon tegen.
Jack en ik hebben de koffers uitgepakt en daarna hebben we een restaurantje opgezocht om te eten. We hadden geen van 2 echt veel honger dus een kopje soep en een sandwich was voldoende. De soep was She crab soup en we waren meteen verslingerd. Dat is lekkere soep! Ik heb net een recept opgezocht en ik ga het beslist binnenkort een keertje zelf maken.
We zijn via het strand terug gelopen naar het hotel, zo konden we meteen een foto maken.
Dinsdag ochtend was het strand zonovergoten, wat een zalig zicht om mee wakker te worden. En de temperatuur was ook erg aangenaam.
Voor het ontbijt moesten we de deur uit want dat was niet inbegrepen bij de kamer. Maar recht tegenover het hotel zat een gezellig restaurant waar ze een ontbijtbuffet hadden. Daar zat wel wat tussen wat we lekker vonden. Na het ontbijt hebben we onze koffiebekers opgehaald en zijn we naar de Starbucks gelopen. Daar hebben we heel even gezeten en toen moesten wij ons melden bij het Hilton Preview Center. We hadden namelijk deze dagen in Myrtle Beach heel goedkoop gekregen maar dan moesten we wel zo'n verkoop praatje aanhoren. Nou, dat hebben we aangehoord, we hebben nee gezegd, kregen voor de moeite wel een bon voor drie dagen gratis cruisen en toen zijn we maar gaan lunchen. Jack is Hilton Member, silver, en voor het aanhoren van het praatje kwamen er ook nog een leuk aantal punten bij.
Lunchen deden we bij Bummz Beach Café and Bar. Klein duimpje tussen de reuzen! Het zat er prima en de lunch was lekker, gegrilde vis salade, grouper oftewel randbaars.
Woensdag ochtend werden we wakker met wolken. En het waaide stevig. Geen strandweer. We zijn bij Harry's gaan ontbijten, Jack met pancakes en ik met eieren. Het was druk maar het zat niet overvol. Vanaf morgen (Memorial Day) begint het seizoen en dan loopt alles vol.
Het was best druk met motoren in Myrtle Beach, dit weekend was het Black Bike Fest. En Black Bikers hebben we gezien! En de motoren, niet te geloven zo gepimpt! En veel van hun reden op en neer op Ocean Boulevard, om gezien te worden.
Het reed vrij makkelijk en rond 11:30 uur zijn we gestopt voor koffie. Starbucks koffie met wat lekkers erbij en toen weer door.
De volgende stop was in Roanoke Rapids bij de Cracker Barrel. Altijd leuk en lekker om daar te eten.
Het was toch wat verder dan we hadden gedacht en we waren dan ook pas om 18:15 uur in Myrtle Beach. Maar wat maakt dat uit als je een kamer hebt die uitkijkt op de oceaan. Helemaal super. Je kunt ook meteen zien op de foto dat we echt wel aan de oostkust waren. De hele kust staat volgebouwd met hoge hotels en die houden allemaal de avondzon tegen.
Jack en ik hebben de koffers uitgepakt en daarna hebben we een restaurantje opgezocht om te eten. We hadden geen van 2 echt veel honger dus een kopje soep en een sandwich was voldoende. De soep was She crab soup en we waren meteen verslingerd. Dat is lekkere soep! Ik heb net een recept opgezocht en ik ga het beslist binnenkort een keertje zelf maken.
We zijn via het strand terug gelopen naar het hotel, zo konden we meteen een foto maken.
Voor het ontbijt moesten we de deur uit want dat was niet inbegrepen bij de kamer. Maar recht tegenover het hotel zat een gezellig restaurant waar ze een ontbijtbuffet hadden. Daar zat wel wat tussen wat we lekker vonden. Na het ontbijt hebben we onze koffiebekers opgehaald en zijn we naar de Starbucks gelopen. Daar hebben we heel even gezeten en toen moesten wij ons melden bij het Hilton Preview Center. We hadden namelijk deze dagen in Myrtle Beach heel goedkoop gekregen maar dan moesten we wel zo'n verkoop praatje aanhoren. Nou, dat hebben we aangehoord, we hebben nee gezegd, kregen voor de moeite wel een bon voor drie dagen gratis cruisen en toen zijn we maar gaan lunchen. Jack is Hilton Member, silver, en voor het aanhoren van het praatje kwamen er ook nog een leuk aantal punten bij.
Lunchen deden we bij Bummz Beach Café and Bar. Klein duimpje tussen de reuzen! Het zat er prima en de lunch was lekker, gegrilde vis salade, grouper oftewel randbaars.
En toen was het beach tijd! We wilden stoelen en een parasol huren die op het strand stonden maar die waren ze al weer aan het opruimen. Gelukkig hadden wij met een vooruitziende blik zelf ook 2 strandstoelen en een parasol meegenomen. Die is Jack gaan halen en we hebben nog lekker op het strand gezeten. En ja, we zijn ook in zee geweest. Je mocht niet zwemmen want er wapperde een rode vlag, dus we hebben alleen maar golfjes gesprongen. Het water was best wel lekker.
's Avonds zijn we naar Sea Captain's House gewandeld om daar te eten. Alweer She crab soup. Gaat niet vervelen. En vis gegeten. Dat doe je als je aan zee logeert.
Het was best druk met motoren in Myrtle Beach, dit weekend was het Black Bike Fest. En Black Bikers hebben we gezien! En de motoren, niet te geloven zo gepimpt! En veel van hun reden op en neer op Ocean Boulevard, om gezien te worden.
Atlantic Beach Bikefest: Black Bike Week 2018
This year’s Black Pearl Cultural Heritage and Bike Festival — formerly known Atlantic Beach Bikefest — will be held May 24, 2019 – May 27, 2019. Celebrated each year during Memorial Day weekend, Black Bike Week brings in thousands of black motorcycle riders and clubs. All weekend, custom bikes and flashy cars cruise up and down the Grand Strand non-stop. The festival draws its own unique crowd of vendors, custom bike builders, and motorcycles stuntmen that keep the party going
Na het ontbijt hebben we de auto gepakt en zijn we naar de boardwalk gereden. Ze hadden er ook een pier en voor $1,- per persoon kon je daarop. En dan kun je leuke foto's maken van de kustlijn. Hotel, hotel, hotel, hotel. hotel enz
En een reuzerad!
Koffie hebben we dit keer niet bij de Starbucks gedronken maar bij een koffie tentje waar we langs kwamen. Prima koffie en lekker buiten kunnen zitten.
We hebben de hele boardwalk afgelopen en toen zijn we gaan lunchen bij Riptydz. Een gezellig tentje met uitzicht op de oceaan en heel lekker eten.
Omdat het nog steeds geen strandweer was zijn we naar Conway gereden, een klein half uur landinwaarts. Daar was een riverwalk en dat klonk erg leuk. In het echt was het wat minder, een gedeelte was ook afgesloten omdat het vernieuwd moest worden. Maar het was er wel mooi en we hebben ons verbaasd over het zware water. Later leerden we dat dat komt door de rottende vegetatie in het water.
We hebben nog een tijdje op een schommelstoel gezeten. Super relaxte vakantie is dit.
We zijn terug gereden naar het hotel en een lekker drankje gehaald bij de bar. En die hebben we op ons balkonnetje opgedronken.
Voor het avond eten zijn we naar Broadway at the Beach gereden. Dit ligt iets uit het centrum en is een gebied met een combinatie van vertier, shoppen en restaurants. Wij hebben eerst een rondje gelopen, niets gekocht maar de F-35 vlieger was wel heel erg leuk.
We hebben buiten kunnen eten met zicht op de kermisattracties. Onder andere een reuzenrad. Leuk verlicht 's avonds.
We waren dus wat later in Charleston dan we gepland hadden. We hadden een hotel downtown en het bleek in de oude citadel te zitten. Super veel karakter en een kamer met karakter, bakstenen muur en schietgat. Maar omdat onze kamer nog niet klaar was zijn we eerst maar koffie gaan drinken. Er zat gelukkig een Starbucks dichtbij. Ik had al een plattegrond van het centrum te pakken gekregen en zodoende konden we gaan plannen wat we wilden gaan zien.
 |
| zij aanzicht hotel. |
 |
| onze hotelkamer |
 |
| Voor aanzicht van de overdekte markt. |
's Avonds hebben we een leuk restaurant gezocht en lekker gegeten, weer She crab soup. Dit was al de vierde keer. Gaat echt niet vervelen.
We zijn op tijd naar bed gegaan. Ivm mijn blaasontsteking had ik niet goed geslapen de nacht ervoor.
Vrijdag ochtend waren we heel vroeg op en heel vroeg aan het ontbijt en heel vroeg bij een kantoor waar ze gratis kaartjes voor attracties zouden weg geven. Dat deden ze ook maar natuurlijk zat er een klein addertje onder het gras en konden we weer een praatje aanhoren. Was wel gezellig en we gingen weg met 2 (gratis) kaartjes voor een bus tour, 2 (gratis) kaartjes voor Boon Hall Plantation en een check ter waarde van $ 75,- om uit eten te gaan. Best wel een goede deal. We zijn eerst maar koffie gaan drinken en toen hebben we de bustour gedaan, die vertrok vanuit het Visitors Center van Charleston. Het was een kleine bus en Jack en ik waren de enige passagiers. Dan heb je dus een privé tour. Het was super interessant om de geschiedenis van Charleston te horen en heel leuk om door verschillende stukken van downtown Charleston te zien.
Bij Battery Park heeft de chauffeur de bus even geparkeerd en konden wij op ons gemak daar foto's maken. Het was inmiddels zo'n 34°C maar gelukkig stond er een lekker briesje. En de bus had airco. Fijn!!
Toen we klaar waren met de tour zijn we gaan lunchen en toen waren we moe. We zijn naar het hotel gelopen en zijn gaan zwemmen. Het was geen groot zwembad maar oh wat was het lekker. We hebben daar toch bijna 2 uur gezeten.
Voor het avond eten zijn we naar Hyman's Seafood gelopen. Een begrip in Charleston en dus ook flink druk. We hebben zo'n 25 minuten moeten wachten voordat we naar binnen konden. Maar het was lekker weer en we zaten op een bankje voor het restaurant.
Het eten was lekker en ja, we hebben weer She Crab soup op. We konden het niet laten.
We kregen als voorafje een bord met vier op bitterballen lijkende ballen. Maar dit waren Hushpuppies! Nog nooit van gehoord maar ze waren wel heel lekker.
Zaterdag ochtend ging de wekker weer vroeg. Boone Hall Plantation zou al om 8.30 uur opengaan wij wilden zo vroeg mogelijk arriveren. Dus vroeg op, vroeg aan het ontbijt en daarna de koffers weer ingeladen. De Plantation was niet ver weg en op weg naar de snelweg dus ideaal om dat zaterdag ochtend te doen. En het was leuk.
De oprijlaan had 90 live oak bomen aan weerszijden. In 1743 geplant. Wat was dat leuk om daar te rijden. En omdat er niemand achter ons reed kon ik snel even uitstappen om een foto te maken.
We konden om 9:30 uur mee met de eerste rondleiding in het huis en tot die tijd hebben we Slave Street bekeken. Dit zijn de huizen waar vroeger de slaven sliepen. Elk huisje was een mini museum met heel veel informatie.
De tour door het huis was heel leuk. We hadden een goede gids die heel veel vertelde over de familie die hier 320 jaar geleden ging wonen en wie er daarna gewoond hebben. Het huis zoals het er nu uitziet is pas in 1935 gebouwd. De boerderij die er eerst stond was zo vervallen dat herstel geen zin meer had.
Na de tour door het huis hebben we nog een tourtje door de landerijen gedaan. Op de wagen achter de tractor.
Ook hier hadden we een super goede gids die heel veel vertelde over wat er vroeger verbouwd werd en wat er nu nog verbouwd wordt. Katoen hebben ze ook nog wel maar alleen voor educatief gebruikt. Voor schoolkinderen dus.
Na de tour helen we nog vlinders gekeken in de vlindertuin,
en toen zijn we weer weggegaan. Het was inmiddels 35°C en we hadden zin in koffie. Natuurlijk zat er een Starbucks in de buurt en na de koffie zijn we richting Virginia gereden. Natuurlijk nog een keer gestopt bij de Cracker Barrel voor een late lunch en net voor de grens van Virginia nog even gestopt bij een Starbucks voor dé mok. South Carolina hadden we in Charleston gekocht, North Carolina nog op het laatste nippertje.
Gelukkig konden we overal goed doorrijden. Gemiddeld 80 mijl per uur gereden. Veel te hard maar er was maar weinig politie op de weg.
Vlak bij huis kregen we nog een stortbui over ons heen. Maar toen we door Fairfax reden was het daar droog. Duurde niet lang voordat het hier ook begon te regenen maar toen hadden we de auto al leeggeruimd.
Vandaag begon rustig, krant, sudoku en koffie maar iets voor half 12 reden Jack en ik naar de Metro om naar DC te gaan. Het was Rolling Thunder en dat hadden wij nog niet één keer gezien sinds wij hier wonen en dit jaar zou de laatste keer zijn.
Rolling Thunder is een tocht van motoren (500.000+) veelal veteranen, die op deze manier militairen herdenken die achtergelaten zijn in oorlog gebieden. En dat zijn er best wel veel.
Mission Statement:
Rolling Thunder Washington, DC, Inc's mission is to educate, facilitate, and never forget by means of a demonstration for service members that were abandoned after the Vietnam War. The Rolling Thunder First Amendment Demonstration Run has also evolved into a display of patriotism and respect for all who defend our country.
Het was oorverdovend maar heel indrukwekkend om te zien. Wij stonden onder een boom in de schaduw en het was daar goed uit te houden. We hebben ongeveer 1½ uur gekeken en toen zijn we gaan lunchen.
Na de lunch zijn we naar boven gegaan in de toren van het oude Postkantoor. Jack was daar nog nooit geweest. Je hebt boven een schitterend uitzicht over de stad.
En daarna zijn we weer met de Metro terug gereden naar Vienna/GMU. We hebben nog snel wat boodschappen gedaan voordat we naar huis gingen en verder niet zo veel.
En nu is het 22:51 uur. Ik hoop dat jullie het weer vol hebben kunnen houden om tot het eind mee te lezen.
Ik ga mijn spelling en grammatica checker roepen. En dan kan ik naar bed.
Tot volgende week en super gezellig dat je weer langskwam deze week.
Eveline.
Leuke trip hebben jullie gemaakt. Zo bijzonder die Rolling Thunder, jammer dat het de laatste keer was.
BeantwoordenVerwijderen