Jaar 3, week 2.

Zondag avond, ik zit in ons koele basement maar de airco staat niet aan! We hebben een paar dagen wat koeler weer gehad en de luchtvochtigheid is gedaald, met andere woorden, het is zalig weer. In ieder geval vandaag. Vrijdag was andere koek, het heeft zoveel geregend dat onze beek het niet meer aankon en dus overliep, Flashflood! Gelukkig krijg je hiervoor waarschuwing op waarschuwing dus komt het niet als verrassing.

In de loop van de middag kon ons beekje het echt niet meer aan en werd het beekje wat breder. Is toch wel een beetje een vreemd gezicht! De laatste keer dat dit gebeurde was in februari 2016 (jaar 1, week 32) maar toen was het donker en kon ik er geen foto's/video's van maken. 

En al dat water is dan nog niet zo erg, we zitten tenslotte droog binnen maar dat de stroom om 17.00 uur uitviel was wat minder! Zeker als ongeveer op hetzelfde moment je gasten aankomen. Een oud collega van Jack met zijn zoon (hoi Rens!), zij zouden naar de Marines gaan voor de Silent Drill Platoon maar dat ging helaas niet door vanwege het weer. En zaterdag zouden ze naar enkele musea in DC gaan.
Gelukkig ging na iets meer dan een uur het licht weer aan en het bleef gelukkig aan. Nu heb ik wel een beetje een zwakte voor leuke potten waar thee lichtjes in kunnen branden dus we hadden wel iets van licht.

Maar als de electriciteit was weggebleven dan was het nog niet zo'n ramp geweest want we gingen burgers op de BBQ gooien en die werkt op gas! Na het eten hoefden onze gasten dus niet weg en hebben we nog heel lang zitten kletsen.
Na het ontbijt de volgende ochtend zijn de heren weer vertrokken. Het was gezellig om weer helemaal bij gekletst te zijn.

Maar nu ga ik even terug naar maandag. Grote dag voor Tom! Alle 4 zijn verstandskiezen moesten eruit. Om 9.45 uur melden we ons bij de kaakchirurg en om 11.30 uur konden we weer weg. Tom heeft volledige verdoving gehad, zonder beademing, en lachgas.

De wachtkamer bij de kaakchirurg was van alle gemakken voorzien. Gratis WIFI, een koffiezet apparaat met allemaal verschillende smaakjes om uit te kiezen, koekje erbij! Jack en ik zaten er prima.

Tom is thuis in mijn bed gaan liggen want daar kan het hoofdeind van omhoog en dat was een vereiste de eerste dag. Mijn taak de rest van de dag was elke 40 minuten de ijskompressen verwijderen en 40 minuten later weer terug stoppen in de hele mooie houder die Tom om zijn hoofd had. Sorry, geen foto, mijn leven is mij lief. We zijn bij thuiskomst ook meteen begonnen met een kuurtje antibiotica en elke 3 uur pijnstillers, Ibuprofen en Tylenol (paracetamol). Ik had nog een hele sterke pijnstiller meegekregen maar die hebben we niet hoeven gebruiken. Tom heeft de hele middag liggen slapen en 's avonds is hij rond half 6 uit bed gekomen. Toen hadden we net bezoek van 2 jaargenoten van Jack die beide in de USA wonen en werken en die nu op cursus waren hier in de buurt. Ze waren weer op weg naar huis, met een kleine omweg dus.

Potens in Absurdum.

Tom voelde zich eigenlijk wel prima en heeft 's avonds nog roerei gegeten. En dat smaakte prima.
De nacht was ook prima en dinsdag is hij met Jack gaan kajakken. Ja,... hij voelde zich prima. Woensdag ochtend was wat minder maar met een pijnstiller ging het wel weer. Gelukkig maar want
's avonds zouden hij met Jack naar Manchester United tegen Barcelona gaan, in het stadion van de Redskins, FedExField. Ze zijn met de Metro gegaan, is ongeveer 3 kwartier, en dan nog een kwartiertje lopen. Het was HELEMAAL uitverkocht, 80.162 mensen! Barcelona heeft gewonnen met 1-0.

Het herstel ging de rest van de week gewoon door, geen pijn, geen zwelling, steeds meer eten en ook steeds lekkerder. Alleen de popcorn vrijdag avond bij de film vond ik geen goed idee maar hij wel. Nou ja, ik voel het niet en hij had er gelukkig ook geen last van.

Jack en ik zijn dinsdag ochtend naar Walter Reed gereden, het militaire ziekenhuis in Bethesda. Ik had nieuwe steunzolen nodig en die zouden die dag worden aangepast. Ging allemaal redelijk vlot, ook de rit erna toe en toen we weer wegreden hebben we de eerste de beste Starbucks opgezocht die we tegen kwamen. Mijn eerste Café Latte sinds minstens 3 weken. Lekker!

We hebben nog wat post afgegeven op de Ambassade en zijn toen weer naar huis gereden.

Woensdag ochtend heb ik mijn auto naar de garage gebracht want die maakte een raar geluid. Bleek dat er een rotor bij het linker achterwiel een deuk had en dus tegen het wiel tikte. Op een of andere manier viel dit nog onder de garantie en was het niet zo duur. De verplichtte jaarlijkse veiligheidsinspectie is ook meteen gedaan en de olie is vervangen. Nu rijdt de auto weer zonder bijgeluiden. Is een stuk fijner.
Ik werd wel wakker met keelpijn en dat is altijd bij mij het eerste teken van een verkoudheid. Dit keer ook. Donderdag was het dieptepunt, of hoogte punt net hoe je het bekijkt, maar nu is het bijna over. Maar van mij had het niet gehoeven. Ik had nl. op vrijdag een workshop gepland en die heb ik af moeten zeggen. Het werkt niet zo lekker met een hoofd vol watten.

Zaterdag middag zijn Jack en ik nog boodschappen gaan doen want wij zouden die middag bij ons thuis met een BBQ afscheid nemen van 3 JPO collega's met hun familie die terug naar Nederland zouden gaan. Er zouden 24 volwassenen en 8 kinderen komen en wonder boven wonder was het redelijk weer. Het zou eigenlijk weer heel erg nat worden maar dit keer hadden de heren van de weersvoorspelling het gelukkig mis. Dit betekende dat niet iedereen binnen hoefden te zitten maar lekker buiten. Het was niet warm, ongeveer 23°C, maar vergeleken bij de afgelopen week voelde dat dus bijna koud aan, en gelukkig dus ook droog. Het was heel gezellig en lekker. Alle bijgerechten waren meegenomen door de mensen die niet terug gingen naar Nederland. Onze tweede keuken deed weer goed dienst.

Om 22.00 uur was alles weer opgeruimd en hebben Jack en ik nog een uurtje op ons balkon gezeten. even bijkomen. Weer heel blij met onze 2 afwasmachines. Vanmorgen nog alle gezogen en gedweild, het ziet er allemaal weer netjes uit. Hoef ik de rest van de week niets meer te doen.

Vanmiddag hebben Jack en ik beneden in onze luie tuinstoelen gelegen. Super lekker weer, we lagen er prima. De tuin zag er weer normaal uit Jack heeft even een combat knoertje gedaan.

Tom zit samen met vrienden een horror film te kijken achter mijn rug. Tijd om er van door te gaan. Zelfs luisteren naar een horror film is niets voor mij.
Jack mag nog even proeflezen en dan is het weer klaar voor deze week.

Prettige week allemaal.

Eveline.
BewarenBewarenBewarenBewaren