The Year after, week 32

Het is maar goed dat we niet in de toekomst kunnen kijken. Want wie had vorig jaar maart kunnen denken dat we een jaar later nog steeds in een partiële lockdown zitten en dat thuiswerken nog steeds de norm is. Simone kwam vorig jaar op 11 maart naar ons in de VS voor 10 dagen en ging uiteindelijk op 19 augustus weer terug naar Nederland. Wel zo gezellig voor haar en natuurlijk ook voor ons. Ik heb geen idee hoe lang het allemaal nog gaat duren uiteindelijk komt alles goed, daar ben ik van overtuigd. 

En dan ga ik maar meteen over naar het belangrijkste nieuws. Jack! Afgelopen dinsdag de uitslag gehad van de CT. Geen grote veranderingen maar de pijn boven in de rug is verklaarbaar want daar is toch weer een uitzaaiing gaan groeien. Gelukkig geeft het niet constant pijn, maar toch. Er is nu besloten dat Jack gaat beginnen met een chemokuur. Dat was eigenlijk al gepland maar nu hebben we ook een datum, 23 maart krijgt hij de eerste kuur en 24 maart het tweede gedeelte van de eerste kuur. In eerste instantie 3 kuren, om de 3 weken en dan wordt er een controle CT gemaakt, waarna besloten wordt wat het vervolg traject gaan worden. We zetten er de schouders weer onder. Maar het wordt wel steeds zwaarder, en dat natuurlijk vooral voor Jack. 

Meneer zit op het moment lekker voor de TV voor de hoogte (en laagte) punten van de eredivisie. Hij heeft zoals altijd weer heel lekker gekookt maar hij was er zelf niet zo heel tevreden mee! Omdat het een recept voor twee personen was heeft hij alles verdubbeld maar hij was niet tevreden over de verhoudingen. Simone, Tom en ik vonden het prima en heel lekker. Ik heb geen foto gemaakt dus maar een foto van de website gehaald. Weer een aanrader, Fusilli met spinazie en krokante spekblokjes.

Verder weer een rustige week gehad. Ik heb maandag hard gepoetst op de slaapkamers en de badkamer. 

Bogey heeft geholpen door onder de trap te stoffen. Ze vinden beiden de gang beneden heel interessant en zitten regelmatig voor de deur te zeuren. Dus doet er altijd wel iemand de deur voor ze open. Waarom ze het zo leuk vinden, geen idee maar als ze helpen met poetsen doe ik die deur wel open. 

Simone en ik zijn 's middags nog een heel eind gaan fietsen.

Dinsdag ochtend naar Utrecht en toen we thuiskwamen waren onze IKEA lades geleverd. 

Eindelijk dan! En dan zijn het nog niet eens de lades die we op het oog hadden maar Jack en ik vinden deze mooier en ze waren te bestellen. We hebben nu lades met een glazen front ipv hout. Na een uurtje knutselen zaten alle 6 de lades in de kast. Weer iets klaar. 

Woensdag ben ik gaan shoppen. Ik had een nieuwe spijkerbroek nodig. Dus netjes een afspraak gemaakt en broeken gaan passen. Ik ben nog geslaagd ook.

Meteen daarna boodschappen gaan doen en omdat ik dit allemaal, shoppen en boodschappen doen, binnen één uur had gedaan kostte het me geen parkeergeld. Mooi meegenomen. 

Donderdag zijn Tom en ik beide naar de kapper geweest, eindelijk! Beide weer netjes.

Jack had me gebracht omdat het zo vreselijk hard waaide maar ik ben lopend naar huis gegaan. Met wind mee is dat niet zo erg. Meteen een ommetje gedaan, het was 21 minuten lopen. 

Tom had een kapper in Kaatsheuvel uitgezocht en Jack heeft hem gebracht en gehaald. 

Wat ging het tekeer van de week! Gelukkig liggen de zonnepanelen goed vast. Simone's dakraam klepperde wel, maar dat hebben we gisteren vastgezet met duct tape. Dat spul is echt overal goed voor. Het was zalig rustig daarna. 

Omdat al het slechte weer uit het westen kwam konden wij het goed zien aankomen. Het ene moment droog en dreigend,

het volgende moment de regen met bakken uit de hemel. De tuintafel en stoelen hadden we voor de zekerheid weer aan elkaar vast gemaakt maar het ging toch weer schuiven. Ik heb toen alles tegen de pui aan geschoven. Wat een weer was het! Maar als het hier waait hoef ik niet bang te zijn om een boom op het huis te krijgen. In Falls Church en Fairfax lag ik toch wel met kromme tenen in bed als het daar stormde.  Want wat stonden daar hoge bomen!

Vanmiddag zag ik ineens een parkiet in de boom zitten. Aangezien ik nog steeds niemand ken hier en dus ook niet weet of er iemand een parkiet heeft heb ik onze buurvrouw een appje gestuurd, zij is de enige van wie ik het telefoonnummer heb. Die heeft dus ook een parkiet maar niet deze. Maar zij en haar dochter hebben met heel veel doorzettingsvermogen het beestje kunnen vangen en nu zit het lekker warm en droog bij hun binnen. Het is een heel tam beestje dus echt ergens ontsnapt. 

Vanmorgen zijn Jack en ik bij zijn moeder op bezoek geweest. We hadden koffie en koeken mee want in verband met Corona wordt er geen koffie geschonken. 

Omdat de gang waar mijn schoonmoeder woont wordt verbouwd, verhuist iedereen naar een al verbouwd gedeelte van het zorgcomplex. Vanmorgen zijn we daar even gaan kijken. Ze krijgt een eenpersoonskamer met eigen badkamer en een balkon. Het ziet er echt heel goed uit. Een gezamenlijke eetkamer/woonkamer is er ook, voor 8 bewoners. En daaraan zit ook een groot balkon. Ze gaat het daar beslist naar de zin hebben. 

Simone kwam vrijdag weer naar Waalwijk, kreeg de keus, bus of latte, ik dus weer een lekkere latte op. 

En dan  eindig ik met een foto van onze straat. Wij wonen echt heel mooi!

Tot volgende week en denk eraan: vergeet niet te stemmen!

Eveline.