The year after, week 8

Al 8 weken terug in Nederland. Zoals ook de weken voorbij vlogen in Amerika, zo vliegen ze hier ook voorbij. Alleen heb ik niet zo veel te melden! Ik kwam er net achter dat ik wel 5 foto's heb gemaakt deze week en 3 daarvan waren ongeveer hetzelfde. Schiet niet op hè? Ik ben waarschijnlijk wel snel klaar met mijn blogbericht. 

Zondag avond, vaste prik sinds 2015 en ik ga stoer door met een wekelijks verslag. Deze week een verslagje!

Jack is 3,5 dag op dienstreis geweest. SATAF (Site Activation Task Force) op Volkel, met een kleiner clubje dan normaal in verband met CORONA! Maar dus weer op pad. Voor het eerst sinds 16 maart toen iedereen thuis kwam te zitten, in verband met CORONA. Voor Jack heel fijn en iedereen was blij hem weer te zien. Hij werd maandag thuis opgehaald en donderdag weer thuisgebracht. Dat was voor mij dan wel weer handig. Ik rijd hem overigens met plezier heel Nederland door hoor, maar als het niet hoeft vind ik het ook prima.

Ik heb de hele week wat aangerommeld. Veel te veel Bubble Shooter gespeeld maar ja, je moet toch wat hè? Ik heb echt te weinig om handen. Maar ik ben al wel bij level 800, van de 5000. Ik heb nog even te gaan.

Omdat het nog steeds zo'n mooi weer was afgelopen week ben ik ook nog een eindje gaan fietsen, in mijn eentje want Simone moest heel veel lezen voor haar studie en Tom moest heel veel PS4 spelen. Dan maar niet. Ik heb zalig gefietst. Lekker rustig ook in het bos. Nu maar hopen dat als de blaadjes gaan verkleuren het ook af en toe mooi weer is. 

Simone zie ik overigens wel regelmatig. Ze vindt het het wel handig om hier te komen eten. Tenzij wij spruitjes eten of hutspot. Dan maakt ze zelf wel wat klaar. Maar ik vind het wel gezellig. Bogey vindt het ook wel gezellig. 

Bogey en Bandit zorgen ervoor dat ik me niet té veel verveel. Van de week waren ze zo hard aan het knokken dat de vlokken haar in het rond vlogen. Kan ik weer stofzuigen! Schatjes.

Simone en ik zijn ook samen naar de HEMA gegaan deze week want daar hadden ze Halloween spullen! Oh leuk! En voor HEMA prijsjes dus dubbel leuk. Natuurlijk heb ik wat gekocht. 

Update huis: helaas, nog niets. We hebben nog een huis bezichtigt deze week maar daar waren we het beide heel snel over eens, wordt het niet. Verder! 

Update auto: die is dan eigenlijk afgelopen zaterdag 19 september de boot op gereden!!! Dezelfde auto die 24 juli in Fairfax opgehaald werd om naar de boot te brengen. In New Jersey! En uiteindelijk ging de auto in Baltimore op de boot! Really! En dan gaat de boot eerst wat havens aandoen in de VS, waarschijnlijk ook in New Jersey, dan door naar Engeland, dan naar Duitsland en dan eindelijk naar Antwerpen. Misschien komt de boot daar 7 oktober aan.  Je kunt dus wel stellen dat de auto aan het cruisen is. Echt belachelijk dit. Jack is "not amused". 

Gisteren zijn Jack en ik op bezoek geweest bij een collega en diens vrouw. Dit stel is gelijk met ons naar de VS vertrokken, in 2015, zij naar Arizona en wij naar Virginia. Zij zijn in 2018 bij ons in Falls Church nog op bezoek geweest vlak voordat zij weer richting Nederland gingen. Heel leuk om ze weer te zien en we hebben heerlijk gegeten. De terug reis was hachelijk, het regende behoorlijk hard, ik zie 's avonds minder goed als het donker is en dat in combinatie met de regen zorgde ervoor dat ik op een gegeven moment op de busbaan reed! En ook nog eens tegen het verkeer in. Oeps. Gelukkig konden we een stukje verder illegaal naar links waar ik de auto gekeerd heb om vervolgens op  juiste rijstrook verder te rijden naar de snelweg. Ik heb er niet van wakker gelegen. Ik was al lang blij dat er geen bus aankwam. 

Vrijdag hadden we 's ochtends bezoek hier in huis. En dat bezoek kwam met lekkers voor bij de koffie. Zeggen wij nooit nee tegen. En dat lekkers was een Mooie Keetje, een typisch Oosterhoutse lekkernij. Mooie Keetje wat een herbergierster in Oosterhout en zij komt voor in de Camera Obscura van Hildebrand, "Keetje, het fijnst besneden bekje van alle Noord-Brabantsche meisjes, die ik gezien heb. En dan die groote blauwe oogen, met dien doordringende opslag. Als zij lacht ontbloot zich een rij van gelijke tanden, die ooit tussen rozeroode lippen hebben uitgeschenen." 

Al heb ik dan zelf niet veel te vertellen op deze manier typ ik wel weer een leuk en leerzaam stukje proza!

Maar tot hier en niet verder deze week. 

Groetjes,

Eveline.