Jaar 5, week 29

Groundhog Day! En Punxsutawney Phil zag zijn schaduw niet! No More Winter!!

Hier schijnt vandaag het zonnetje en het is wel 9°C! En het voelt ook lekker aan. En in de tuin komen de narcissen omhoog. Ik hoef nu geen winter meer.

Het is ook Superbowl Sunday vandaag. En dit jaar nergens een Superbowl feestje en dus kijken we thuis. En  omdat ik vanavond geen zin/tijd heb om te bloggen ben ik nu maar vast begonnen. Ik ben wel tegelijkertijd een wedstrijd van de CAPS aan het kijken op mijn iPad. Multitasking. Ze staan met 3-1 achter maar ze hebben nog één speel periode, dus alles is nog mogelijk.

Ik heb een leuke week achter de rug. Maandag ochtend de koffers gepakt en om 12.15uur richting vliegveld gereden. Daar hadden we tijd genoeg om nog wat te eten, Chipotle Bowl,

Gelukkig maar want de "maaltijden" aan boord zijn wat scharrig.

Aangekomen in Dallas gingen we bij Sixt de huurauto ophalen die Jack had gereserveerd. Hij had een compact car gereserveerd en er stond een Chevy Equinox klaar, maar we konden eventueel ook een Cadillac Escalade voor dezelfde prijs krijgen! We dachten even dat het meisje van Sixt een grapje maakte, maar ze was serieus! Dan is de keuze niet zo moeilijk! Wat een bakbeest van een auto! Maar wel gaaf om eens in te rijden.

Je zit wel ver van elkaar af, middenconsole is bijna 40 cm breed. En die middenconsole is ook meteen een draadloze telefoon oplader, super handig.

Het was al donker toen we bij het hotel aankwamen en na de koffers in onze kamer gezet te hebben zijn we meteen gaan eten. Mexicaans, de tortilla chips en de salsa waren lekker, mijn hoofdgericht niet. Volgende keer maar gewoon Fajitas bestellen. Die zijn altijd lekker.

Jack moest dinsdag ochtend vroeg op maar ik vond dat niet nodig. Ik ben iets na 08.00uur opgestaan en na het ontbijt ben ik een Latte gaan drinken bij de dichtstbijzijnde Starbucks, 4 minuten lopen, en na de koffie heb ik een Über besteld en heb ik me naar het National Cowgirl Museum and Hall of Fame laten brengen. Dat was leuk en interessant en natuurlijk heb ik een magneet gekocht. 

Omdat het Rodeo week was en het museum tegenover het Rodeo terrein was ben ik daar ook maar binnengewandeld. Ik heb daar wat gegeten en op mijn gemak door alle hallen gelopen. Maar er was weinig actie dus ik ben ook maar weer op mijn gemak terug gelopen naar de straat om weer een Über te bestellen. Ik mistte gelukkig wel de stortbui die net langskwam.

's Avonds hebben Jack en ik Italiaans gegeten. Ik had dit keer wel wat lekkers uitgezocht.

Woensdag ochtend was Jack weer vroeg weg en ik ben na het ontbijt en de Latte bij de Starbucks naar de Stockyards gegaan.

Ik had gelezen dat daar om 11:30uur een cattle drive zou zijn en dat leek me wel leuk om te zien. Ik was er op tijd en heb wat rondgelopen en winkeltjes bezocht. Maar het was behoorlijk koud en dus geen lekker weer om buiten te zijn. Maar ik heb de Cattle Drive gezien, alle 18 longhorns die meeliepen!! In vroeger tijden hadden er wel 1800 longhorns mee kunnen lopen. 

 Mooie beesten zijn dat, die longhorns.

De horens kun je ook kopen, leuk voor aan de muur!

Ik heb nog even laarzen gekeken, zo mooi! Maar mijn voeten vinden dit soort laarzen niet leuk dus ik heb maar niets gekocht.

Jack was inmiddels klaar met de vergaderingen en zou naar het hotel komen en dus ik ben ook naar het hotel terug gegaan met een Über. Ik kon meteen instappen toen Jack voor kwam rijden.

We zijn terug naar het vliegveld gereden en na een korte vlucht waren we in New Orleans en hebben we ons met een Lyft naar onze Bed&Breakfast in het Garden District laten brengen. Jack had deze B&B gevonden en WOW, wat een beauty. Sully Mansion, een Boutique Inn, gebouwd in 1891 en helemaal gerenoveerd met behoud van veel authentieke details. Er zijn 9 kamers met een en-suite en het heeft een geweldige mooie porch.

Onze kamer was super comfortable met een metershoog plafond en met een bekend bankje in de hoek!! Simone heeft precies dezelfde op haar kamer.

In het Garden District zitten heel wat restaurants en we zijn naar Superior Seafood gelopen, het was 27 minuten lopen maar we zijn via St Charles Avenue gelopen en daar staan heel veel mooie huizen dus we hadden genoeg te zien. Prima restaurant en heel lekker gegeten.

Omdat het prima weer was zijn we ook te voet weer terug gelopen naar onze B&B. En was ziet die Porch er toch leuk uit! Als ik hier zou wonen zou ik de hele dag daar zitten denk ik.

's Ochtends na een lekker ontbijt zijn Jack en ik op stap gegaan.

We hebben op St Charles Avenue de Streetcar genomen naar het French Quarter. Ideaal, de Streetcar, kost wel $1,25 per persoon per rit, cash! maar je kunt ook de GoMobile App downloaden en een dag kaart kopen voor $3,-. Daar kun je dan 24 uur onbeperkt mee reizen. 

Dé bekendste straat van New Orleans ligt daar, Bourbon Street. Maar om 10.00uur 's ochtends is het maar een dooie boel daar.

We hebben op ons gemak rondgelopen en wat winkeltjes bekeken. Overal hoor je muziek, helaas niet allemaal Jazz, en overal zijn straatartiesten bezig.

We zijn naar de Mississippi gelopen en natuurlijk de rader boot die daar lag op de foto gezet.

Op aanraden van een lieve vriendin zijn we koffie gaan drinken bij Café du Monde.
Café au Lait met Beignets. Oh my! Wat waren die lekker. Ook een aanrader dus.

Na de koffie zijn we verder gaan wandelen. Heel veel gebouwen en huizen waren al versierd voor Mardi Gras (Carnaval).

Voor onze lunch konden we buiten zitten op een smal balkonnetje. Beetje scheef aflopend maar dat gaf wel weer veel sfeer aan onze lunch.

We hebben na de lunch nog een kleine detour gemaakt door het Louis Armstrong Park, we hebben die goeie man op de foto gezet en toen zijn we terug gelopen naar de streetcar.

We hadden inmiddels al 9.1 km gelopen en we hebben in onze B&B de beentjes en vooral de voetjes lekker laten rusten.

We wilden bij Arnaud's gaan eten 's avonds en we stonden netjes op tijd op St. Charles Avenue om een Streetcar richting French Quarter te nemen. Maar die Streetcar kwam niet! Uiteindelijk hebben we maar een Lyft genomen, anders waren we te laat gekomen.

Arnaud's is een restaurant dat al 101 jaar in het French Quarter zit. En er speelde een 3 mans Jazz ensemble. Helemaal geweldig tijdens het eten.
Een van de side dishes waren Brabant Potatoes!! Die heb ik maar besteld, want daar was ik wel nieuwsgierig naar.

Het is dus een New Orleans Classic!

"This New Orleans classic is more than just a side of fried potatoes, it’s found in all types of New Orleans restaurants, from the finest creole establishments to the simplest neighborhood corner restaurants. It’s at once fancy and understated and will get the attention of every diner lucky enough to find them next to their Trout Meuniere. Tender and creamy on the inside and crunchy on the outside, drizzled with garlic butter and seasonings, this is the Grande Dame of New Orleans sides."

Na het eten zijn we naar Pat O'Brien's gelopen want Jack wilde daar graag een Hurricane drinken. Hij heeft goede herinneringen aan Pat O'Brien's maar het is wel 35 jaar geleden dat hij daar voor het laatst was.

We hebben een uurtje in de piano lounge gezeten, daar was het druk en gezellig met 2 pianisten die verzoeknummers speelden.
En toen terug naar de Streetcar. Bourbon Street is om 10 uur  's avonds heel wat anders dan Bourbon Street om 10 uur 's ochtends. Leuk om een keer gezien te hebben.

Vrijdag ochtend wilden wij naar het ontbijt naar Lafayette #2, een begraafplaats een paar straten verderop, maar Melinda, onze Inn keeper raadde ons af om daar heen te lopen. Niet veilig voor toeristen. We zijn toen maar naar Magazine Street gelopen, 2 blokken de andere kant op. Daar hebben we wat winkeltjes gekeken en koffie gedronken.
Ze hadden een super leuke winkel met tweedehands spullen, à la The Treasure Shop, alleen veel en veel groter. Ik heb op mijn gemak een rondje gedaan. Maar ik had daar nog we langer kunnen rondneuzen.

Ik heb nog foto's gemaakt bij Lafayette #1, om de hoek bij de B&B, maar deze begraafplaats is al 4 maanden dicht voor renovaties. Jammer want dit was één van plaatsen die op mijn To Do List stonden.

En toen was het tijd om weer naar het vliegveld te gaan. 

Onze vlucht naar Dallas was vertraagd met meer dan een uur en we mistten daarom onze vlucht naar Dulles airport. Toen we eindelijk in Dallas aankwamen konden we wel heel snel omgeboekt worden op een vlucht naar Reagan National. Maar doordat we mijn koffer nog moesten ophalen bij de bagageband en weer moesten inchecken voor de volgende vlucht en dus ook weer door Security en ook nog van Terminial B naar Terminial D moesten met de Train Link waren we bang dat we ook deze vlucht zouden gaan missen. Gelukkig (net) niet, met nog 9 minuten voordat de deur dicht zou gaan waren bij bij de Gate. Pfff,...... 

Omdat we geen tijd meer hadden gehad en we niets meer gegeten hadden sinds vroeg in de middag hebben we lekker gedineerd in het vliegtuig. We hebben ieder een busje Pringles op. Dat is inderdaad geen eten maar er was niets anders. En het vliegtuig zat niet vol en Jack en ik hadden een hele rij voor ons zelf. Dat zit wat ruimer en je moet altijd ook positieve puntjes tellen.

Om 00.30uur landden we op Reagan National en Tom stond al op ons te wachten, die vond het niet erg om nog even te rijden. Om 01.30uur waren we thuis. Lekker, naar bed! 

Zaterdag hebben we rustig aan gedaan, Jack was druk met zijn computer en ik heb de was gedaan en de souvenirs een plaatsje gegeven. 

Hadden we nog niet!

Er er was iemand heel blij dat we weer thuis waren.

Na de koffie ben ik boodschappen gaan doen. Was hard nodig, ik geloof niet dat Tom boodschappen heeft gedaan de afgelopen week.

We hadden voor 's avonds afgesproken met Jolanda en André om uit eten te gaan. We gingen naar Medium Rare in Arlington. Dit is ook een aanrader. Er is maar één menu keuze, Artisan Rustig Bread, Mixed Green Salad, Award-winning Culotte Steak with Hand Cut Fries with secret sauce, jammies! Het was echt heel erg lekker. En we eindigden met een stuk Key Lime Pie en een stuk Grandma's Apple Pie die we met zijn vieren gedeeld hebben. 

Jolanda en André zijn nog gezellig bij ons een glaasje wijn komen drinken en toen was het weer bedtijd. We hadden nog wat uren in te halen. 

En dan vandaag. Ik ben verder gegaan met het opruimen van Simone haar kamer. Gezellig samen met het kind via WhatsApp. Het wordt toch netjes! Van de week ga ik weer verder. 

Simone is gisteren verhuisd naar Breda en vanmorgen hebben we via FaceTime gezien waar ze nu woont. En kennis gemaakt met de verhuurders. Volgens mij zit ze prima daar. En morgen mag ze beginnen in Leiden. Succes meid! 

Komende dinsdag gaat Jack haar in Leiden ophalen en naar Breda brengen. Jack vliegt namelijk morgen weer naar Nederland. Maar dan kan hij ook in het echt even zien hoe ze woont. 

De CAPS hebben helaas verloren, met 4-3 maar ze staan nog steeds bovenaan in de league. 

Ik ga nu maar vast koken, we eten met het bord op schoot vanavond. Ik ben voor de Kansas Chiefs trouwens. Die hebben nog nooit een Superbowl gewonnen. 

Het is nu 22:32 uur en de Chiefs hebben gewonnen!! Het was een leuke wedstrijd om te kijken en de Half Time Show was geweldig!

Oh ja, en dan nog de loodgieter! Die komt morgen tussen 9 en 10 uur!

Afgelopen maandag ochtend werd ik gebeld door het bedrijf om een afspraak te maken. En toen werd mij ook verteld dat ze in het weekend niet werken. Fijn dat dat niet meteen verteld wordt! Ik heb notabene 3x gebeld zondag.
Omdat er geen water meer door het plafond kwam en heb ik de afspraak maar op 3 februari laten zetten. Morgen dus. We gaan het zien ;-)

Fijne week allemaal,

Eveline.