Dit jaar komen we terug naar Nederland. En nee, ik ben nog steeds niet aan het aftellen.
Verder is het stilletjes in huis want Simone is inmiddels in Nederland aangekomen. Die werd vanmorgen vroeg door Jack op Schiphol opgewacht met ballon en bloemen.
En gisteren uitgewaaid door gezellig groepje vrienden, super leuk dat die allemaal naar Dulles kwamen.
Nu een nieuw leven op bouwen in Nederland. Succes Simone, je kunt het.
Ik heb verder niet heel veel te bloggen want dit was echt een rustige week. Ik heb niet eens gekookt want Tom was bijna elke avond weg en Simone was de hele week bij David.
Maandag werkte Jack thuis en we waren allemaal vroeg op want Simone haar kubieke meter spullen zou worden ingepakt en dat zou vroeg gebeuren maar we wisten niet hoe vroeg. Niet heel super vroeg dus maar om half 10 waren de dozen ingepakt en vertrokken deze richting Nederland. Geen idee hoe lang ze erover gaan doen. Maar daar komt Simone vanzelf achter.
Dinsdag zou het gaan regenen, dus geen golfweer. Dat kwam goed uit want alle Kerstspullen moesten nog opgeruimd worden. Dus met goede moed begonnen.
Alle dozen naar beneden gehaald en daarna met de Kerstboom begonnen. Dat schoot op zich wel op. Tot is de lampjes eruit moest gaan halen. Eerst de lampjes die Jack in de boom had gehangen, kostte me een uur! De lampjes die ik erin had gehangen 5 minuten.
Maar uiteindelijk was alles weer opgeruimd. En het oogt zo kaal!
Alles zit weer netjes opgeborgen.
Woensdag mocht ik weer gaan werken en onze begin tijden zijn veranderd. De shop gaat sinds 2 januari pas om 11 uur open. Ik vind het 3x niets. Ik zat thuis echt te wachten tot ik weg mocht. Ik heb tegen Fran gezegd dat ik gewoon vroeger kom komende week. Dan ga ik wel eerst op mijn gemak mijn koffie opdrinken en een rondje winkel doen voordat deze opengaat.
Om 12 uur zijn we met een hele groep vrijwilligers naar Vinson Hall gelopen want we kregen een lunch aangeboden voor al het harde werk wat we doen. Onze oud manager had aangeboden om in de shop te werken tijdens onze lunch. Dan hoefde deze niet op slot.
Lunch was lekker en gezellig.
Ik ben voor de zalm gegaan en dat was een prima keus.
Omdat ik om 11 uur begon met werken was mijn eindtijd natuurlijk ook veranderd en ik ben om 3 uur naar huis gereden. Door een verstandige keuze ging ik op tijd van de snelweg af en miste ik een hele lange file!
Donderdag heb ik 's ochtends eerst onze slaapkamer en badkamer een goede beurt gegeven en daarna zijn Simone en ik boodschappen gaan doen voor haar potluck afscheidsfeestje die avond. we zijn eerst naar de Costco gereden waar ik ook meteen kaas heb gekocht en daarna naar de Target om nog een paar opberg dozen te kopen. En omdat ze bij de Target altijd de bijzonder M&M's verkopen heb ik daarvan ook maar een paar zakken meegenomen. In Valentijns kleuren natuurlijk.
En ik heb een bosje lente gekocht.
Simone haar feestje was gezellig, en ik heb ondertussen naar de wedstrijd van de Capitals gekeken. Die speelden tegen de New Jersey Devils, het team waar David een supporter van is. Ik zei dat de Capital zouden gaan winnen en David was ervan overtuigd dat de Devils zouden winnen. Ik had gelijk, de CAPS wonnen met 5-2!
Vrijdag ben ik met Simone naar de bank gereden om haar rekening te sluiten want die heeft ze niet meer nodig. Dat ging gelukkig heel vlotjes. We hebben meteen boodschappen gedaan bij de Giant want die zit op het zelfde plein als de bank.
Simone is begonnen met het vullen van haar koffers en ik ben na de lunch naar Trader Joe's gereden om lekkers te halen voor de workshop op zondag (vandaag). Ze hebben daar zoveel lekkers. Ik vind het alleen altijd te ver om te rijden, het is bijna 15 minuten rijden maar nu vond ik het wel de moeite waard. Ik ben ook goed geslaagd.
's Avonds zijn we met z'n vieren naar P.F. Changs gereden voor Simone haar afscheidsetentje. Altijd lekker maar wat krijg je daar toch veel op je bord! Ik had Honey Chicken, mijn favoriet.
En mijn fortune cookie zag een prima toekomst voor mij. Daar houd ik wel van.
Zaterdag ochtend werden we wakker met een soort van witte wereld. Het had wat gesneeuwd. Maar het viel weer tegen, de hoeveelheid. We hadden natuurlijk weer tal van Extreme Weather Warnings gehad en dan krijg je 2cm! Ik had wel de auto vooraan op de oprit gezet. Je weet nooit en als er echt een dik pak was gevallen was het minder sneeuw scheppen zijn geweest. Nu heb ik de sneeuwschep niet eens hoeven gebruiken.
Simone is verder gegaan met koffers inpakken en ik heb rustigjes de zaterdag Sudoku ingevuld, gezellig samen met Bogey.
En toen was het eindelijk tijd om naar Dulles te rijden om Simone weg te brengen. Twee volle koffers en een tas, ze kan even vooruit met haar kleren.
David en Tom reden natuurlijk ook mee. Gelukkig was de sneeuw al weer verdwenen, dat rijdt wat fijner.
Nog een laatste zwaai en toen was ze weg.
Toch maar een bakkie troost gaan halen, dit keer was het echt een bakkie troost.
Ik vind het maar een vreemd idee dat ze niet meer hier is. Ik zie haar nu tot augustus niet meer. Ik heb al een paar keer gedacht, even aan Simone vragen! het is even wennen. Gelukkig is er WhatsApp en FaceTime maar ik ga haar missen. Doe ik nu al.
Ik had gedacht dat de CAPS 's avonds zouden spelen, prima afleiding zou dat zijn geweest. Alleen had ik de aanvangstijd niet gezien, ze speelden 's middags al en stonden onderweg naar Dulles al met 3-1 achter. De derde periode begon met een 4-1 stand. De CAPS wonnen met 6-4!!!! Ik heb thuis even de hoogtepunten gekeken. Wat een wedstrijd! Vijf doelpunten in 20 minuten speeltijd. Petje af.
Maar voor afleiding 's avonds heb ik cake gebakken. Daar ben je ook wel even mee bezig. Ik had net genoeg bloem in huis. Some zit het ook mee in het leven.
Vandaag was ik vroeg wakker en ben dus ook maar vroeg opgestaan. Ik had een Stampin' Up! workshop bij Janna en ik was de Hostess. Ik zou dus van alles lekkers meenemen. Ik heb vanmorgen een quiche gebakken, normaal met ham maar die kon ik niet vinden bij Trader Joe's dus had ik twee bakjes met Panchetta blokjes meegenomen. Dat was een prima alternatief. De quiche was heel erg lekker.
Beide zijn ver op.
De workshop was gezellig en we hebben leuke kaarten gemaakt.
Mij hart zat niet echt in het bloggen vandaag maar jullie zijn toch weer op de hoogte van ons wel en wee.
Tot volgende week.
Eveline.
Wat een leeg gevoel he: je kind op stap, zo'n verre reis alleen... heel dapper maar ze is wel wat gewend met reizen. Nu moet jij nog wennen aan een halfleeg nest, maar ik kan je zeggen uit ervaring dat het zal lukken! Sterkte Eef, ik heb je hart wel gelezen: het zit hem in het gevoel voor je kind! Dikke kus van mij met een knuffel erbij. Komt goed schatje! XXX
BeantwoordenVerwijderen