Jaar 5, week 21

Zondag avond, Jack zit op de bank Football te kijken, de Patriots krijgen weer klop! En ik zit met mijn voeten op de verwarming om een stukje tekst te typen zodat jullie weer helemaal op de hoogte zijn van ons wel en wee.

Hebben jullie allemaal een cadeautje gehad van de Sint? Ik niet, maar Jack wel. Die kwam donderdag met een groot cadeau naar huis. Compleet met rijm van heel veel coupletten. En het cadeau is echt fantastisch en heel uniek.

Maar ik zal nu maar naar maandag gaan Dan is het wat chronologischer.

Maandag was een rustige dag. Ik had kunnen gaan wandelen met de meisjes maar ik ben een beetje in winterslaap stand, te koud, het zou misschien gaan regenen, ik ga maar niet mee. Ik kan zo een hele rits smoesjes uit mijn mauw schudden. En ik ben af en toe echt dol op gewoon thuis zijn. Dus
's ochtends in mijn happy room gezeten, er valt altijd wel wat te knutselen en 's middags even naar JoAnn om stof te halen. Ik heb nog zoveel projecten om te maken, nu nog tijd hebben. Er is altijd wel wat.
De thermostaat gaf aan dat er een wintry mix zou kunnen vallen maar ik heb niets gezien.

Dinsdag was het weer geen lekker golfweer dus weer een dagje thuis. Maar wel met gezelschap. Een van mijn Nederlandse vriendinnen kwam koffie drinken en zij heeft ook een leuk vilten Kerst ornament gemaakt. Het was heel gezellig. Koffie, knutselen en kletsen. Gaat prima samen.

Ik ben later nog naar de bieb gereden. Ik heb een tijd lang boeken geleend via de Libby APP maar ik wilde wel weer eens een echt boek vasthouden. 

Bij het naar buiten lopen kwam ik langs een uitstalkast die helemaal vol stond met poppetjes, volgens mij allemaal Happy Meal poppetjes, en met de tekst 'where is Waldo?"

Ik heb natuurlijk Waldo gezocht, Waldo is het hoofdfiguur uit een puzzel boekenserie, Where is Wally (Waldo in Noord Amerika). Net zo iets als de Jan van Haasteren puzzels maar dan in boekvorm. En Waldo staat op elke pagina. Staat er op de puzzels van Jan van Haasteren niet altijd ook ergens een haaienvin getekend? 

Natuurlijk heb ik net zo lang gezocht tot ik Waldo gevonden had. 

Woensdag weer een paar uur fijn gewerkt. De zingende sneeuwpop en hond heb ik niet meer gekocht. Mocht niet van Jack :( maar ze hebben wel een goed huis gevonden. 

Het was gezellig druk in de winkel en de tijd vliegt altijd voorbij. Ik heb nog wat foto's gemaakt voor op de facebook pagina van de winkel. 

Nee! niet gekocht!

En we kregen een heel mooi servies binnen. In verband met plaatsgebrek zetten we altijd één place setting weg met een kaartje erbij waar de rest van de gegevens opstaan. 

Na het werk ben ik naar Greenberry's gereden in het centrum van McLean. Daar had ik met Jolanda afgesproken om een bakkie koffie te gaan drinken. Dat was gezellig Jo! Ik ga je missen!

Over de terugweg heb ik een uur gedaan en toen wilde ik niet meer koken toen ik thuiskwam. Gelukkig hadden de CAPS dinsdag avond met 5-2 gewonnen dus 50% korting bij Papa Johns en dus er is pizza besteld. Lekker makkelijk. Ik houd van makkelijk. 

De wedstrijden van de CAPS zijn deze week heel laat, 22:30 uur, 22:00 uur en 22:30 uur, ze spelen namelijk aan de westkust. En daar blijven we niet voor op. Elke ochtend een verrassing, ze hebben alle wedstrijden gewonnen!!! Gaat prima met de CAPS.

Donderdag ochtend heb ik Simone naar haar werk gebracht. Ik ben zelfs even mee naar binnen gelopen want ik wilde een Elf on the Shelf kopen. Maar liep toch maar weer zonder Elf naar buiten. Ik vind het principe van de Elf helemaal geweldig maar Simone en Tom zijn er toch iets te oud voor. En ondertussen kan ik genieten van wat andere mensen met hun Elf doen. Want er zijn mensen die echt ingenieuze ideeën hebben voor hun Elf. (als je trouwens niet weet wat een "Elf on the Shelf" is moet je dat maar even googlen).

Toen ik zonder Elf weer wegreed bij Barnes and Noble ben ik naar de Giant gegaan om daar maar weer eens boodschappen te doen. Ik heb zelfs voor het eerst de Scan It gebruikt. En waarom heb ik daar zo lang mee gewacht! Wat ideaal. Alles wat je pakt scan je en zet je meteen in je boodschappentas. Bij de kassa nog even het fruit en de groente wegen, dan afrekenen en dan ben je klaar. Dit ga ik voortaan altijd doen.

Thuis ben ik begonnen aan het schrijven van de Kerstkaarten. Ben niet heel ver gekomen want ik had geen enveloppen meer. Ook geen Kerstkaarten trouwens. Ik moet hoog nodig aan de slag. Over 16 dagen is het Kerst!

Simone, Tom en ik hebben ook de Kerstboom naar beneden gebracht. Ieder een stuk. En ik heb deze meteen in elkaar gezet. En alle takjes uitgevouwen. Het kan maar staan. Stap 1 is klaar!

Jack en ik zijn 's avonds naar Enchant DC gegaan. En dat was heel leuk. Misschien leuker als je nog kleine kinderen hebt maar toch leuk. In het Nationals Park (honkbal stadion) was een groot doolfhof gebouwd, met een schaatsbaan ernaast en er waren overal kraampjes waar je leuke spullen kon kopen. Het was koud maar niet té koud. 

En we hebben alle rendieren gevonden in het doolhof zodat we onze verlanglijst naar Santa konden opsturen. Je weet nooit!

Vrijdag ochtend hebben Simone en David mij naar Jolanda gebracht. Ik zou met haar meerijden naar Crystal City. Het was de jaarlijkse JPO holiday Party en alle partnerlanden en Foreign Military Sales countries van het F-35  programma hadden een tafel waar ze eten uit eigen land hadden staan. Jo had drie slowcookers met erwtensoep voor op de Nederlandse tafel. Jack stond ons op te wachten en we hebben alles naar binnen gebracht. The Dutch hadden goed uitgepakt, hadden zelfs twee tafels nodig maar het zag er super gaaf uit. Het activiteiten comité had al hard gewerkt.

En kijk! Zelfs ons Pa zijn oude schaatsen lagen op tafel.

Wij hebben de soep op tafel gezet, foto's gemaakt en toen naar de Starbucks gelopen voor een bakkie koffie.

Jack is toen nog wat gaan werken en Jo en ik hebben op ons gemak langs de winkels van Crystal City gelopen en op tijd terug gegaan naar het feestje. Dat begon om 14:00 uur, en natuurlijk had (bijna) iedereen een Ugly Christmas Sweater aan. Lachen!

Er was veel eten, héél véél eten! Ik heb wat lekkers gehaald bij de Britten, een mince pie, en macarons bij de Amerikanen en natuurlijk een klein kopje soep en veel kaas bij de Hollanders.

En dan nog tafels van Amerika, Australië, België, Canada , Italië, Israël, Korea en Japan.

Santa was ook van de partij!

De Glühwein was favoriet maar ook de soep, de kaas en de stroopwafels vielen erg in de smaak.
En met recht hebben The Netherlands de eerste prijs gewonnen.

Nog voordat het feestje afgelopen was zaten Jack en ik alweer in de auto want we moesten naar de Ambassade voor de jaarlijkse Jeneverkruis uitreiking. Dit jaar waren er vier officieren die een bepaald aantal jaar officier waren.

Met een officieel gedeelte,

en daarna de receptie met aansluitend een nasi maaltijd. Alweer eten!

Maar allemaal gezellig en lekker. Om 18:15 uur was het programma afgelopen en zijn we weer naar huis gereden.

Zaterdag ochtend was bijkomen ochtend. Ontbijt, koffie, puzzel. En ik heb ook nog wat opgeruimd in mijn hobby kamer. Ik heb op het moment een totaal lege kast achter me! Het ziet er echt heel netjes uit allemaal.

En zaterdag middag hebben we ons allemaal in onze beste kleren gestoken voor het jaarlijkse JPO Thanksgiving dinner. Het was dit keer helemaal verzorgd door een collega van Jack en zijn vrouw. Ze hadden goed hun best gedaan om de hele groep van lekker eten te voorzien. We zijn met best wel een grote groep tegenwoordig, we waren met 21 volwassenen en 13 kinderen.

Het was lekker!

Ik denk dat we rond 10 uur weer naar huis reden.

Vandaag deden we ook rustig aan. Jack heeft met behulp van Bogey de lampjes in de Kerstboom gehangen. 

Stap 2 is dus ook klaar. Nu mag ik alle ballen en andere versieringen er nog in gaan hangen.

Omdat Simone en Tom vanavond allebei niet thuis waren voor het eten heb ik pannenkoeken gebakken voor ons tweetjes. Ik ga altijd voor de appelpannenkoeken en Jack voor de gewone. En als je maar voor twee personen hoeft te bakken ben je zo klaar. En we hebben met het bord op schoot bij de TV gezeten. Konden we Football kijken. In Nederland zou je Studio Sport kijken met het bord op schoot. 

En nu ben ik weer op het eind van mijn betoog. Ik heb nog één foto! Genomen op de Ambassade afgelopen vrijdag. 

Photo credit, Sandy Verhoeven. 

Tot volgende week,

Eveline.