Jaar 5, week 19

Er staat een Tuna Melt Aardappeltaart in de oven. Jack is druk aan het koken geweest en ik heb dus tijd om vast een stukje te bloggen want de taart moet een uurtje in de oven. Het zag er al heel lekker uit. Ik zal straks nog even een foto maken en hier plaatsen. En dan weet ik ook of het inderdaad lekker was.

Ik heb een hele rustige week gehad. Zo rustig dat ik ook heel weinig foto's heb gemaakt. Maar maak je maar geen zorgen, zelfs met weinig foto's kan ik een lang blog bericht maken.

Maandag was een rustige dag. Ik heb wat aangerommeld, ik ben naar de Costco gereden om kaas te kopen en stroopwafels. En ben daarna doorgereden naar Harris Teeter om Cereal te halen. Daar heb ik ook een Starbucks Christmas Ornament gekocht. Hoort er bij hè?

Tom en ik hebben weer restjes gegeten. Hij vindt dat ook niet erg, zolang hij maar niet aan tafel hoeft te zitten. Hoeft van mij niet, ik ben echt super relaxed als Jack er niet is.
Maandag avond op de bank naar de wedstrijd van de CAPS gekeken. Het was een hard tegen hard wedstrijd, dat wil zeggen, er werd volop geknokt. Maar als er dan gescoord wordt door de CAPS terwijl er een stel spelers aan het knokken zijn is het wel weer grappig. Het duurde vervolgens wel 10 minuten voordat de scheidsrechters de penalty's uitgerekend hadden.
Ik had me op de bank geïnstalleerd met een goede lamp en mijn quilt en ik ben goed opgeschoten. Heel fijn om iets onder handen te hebben tijdens het kijken naar de wedstrijd.
De CAPS wonnen trouwens.

Dinsdag ochtend het naaimachine op tafel gezet en weer verder gegaan met mijn tassen. Ik had er uiteindelijk 5 klaar. Ik heb nog meer stof maar ik ga een grotere maat tas maken met een voering en een stabilisator onderin zodat er ook zware boodschappen in kunnen. Ik heb een leuke, makkelijk tutorial gevonden voor zo'n boodschappen tas. Er is zelfs een video. Easy Peasy dus.

Woensdag ochtend op tijd op om te gaan werken. We zijn steeds meer in Kerstsfeer aan het komen. We hebben een paar leuke Nutcrackers in de winkel,

Heel groot,

Verkocht

Iets minder groot,

Nog kleiner, dit is een nutcracker van gietijzer en is eigenlijk een doorstopper.

En ienie, minie. Deze is met mij mee naar huis gereden. Was beschadigd en dus niet voor de verkoop.

Echt mini! Ik heb nu een kleine collectie mini's op de schoorsteen staan. De rode Kerstballen zijn van de Hema.

We hebben een behoorlijk drukke ochtend/middag gehad. Alle Kerstspullen die vorig jaar niet zijn verkocht zijn in twee grote plastic bakken gedaan en nu was het aan ons om dat uit te zoeken. We zijn heel streng geweest en het meeste is in de doos voor Goodwill terecht gekomen. En dat is allemaal meegenomen door Karen, ook een vrijwilliger, die toevallig woensdag in de winkel was. Zij geeft het aan een kerk in West Virginia. Daar wonen veel mensen die het echt niet breed hebben. Dus een goed doel. En bij ons weg waar we heel blij van worden. 

Ik heb op de terugweg nog wat boodschappen gedaan en was toen ik thuis kwam eerst aan een kopje thee toe. Na een kop thee kan ik de wereld weer aan. Simone en David kwamen weer eten en ik heb dus echt moeten koken. Chicken Parmesan Alfredo, dat vinden we allemaal lekker en het is ook lekker makkelijk te bereiden. Ideaal dus. Het was gezellig aan tafel. David is echt een leuke jongen.

Donderdag wilde ik kaarten gaan maken maar ik werd afgeleid en voordat ik het wist was ik de lade kast aan het opruimen. Die is nu een stuk leger. Die lade kast gaat ook niet mee terug naar Nederland dus hij moet toch leeg. En van het één kwam het ander en ben ik ook in mijn hobbykamer gaan opruimen! Wat krijg je toch een troep als je gaat opruimen. Maar ik ben hard opgeschoten. Ik heb veel weggegooid, een volle papierbak en een volle vuilniszak. En sommige dingen geef ik weg. Zoals deze grote zak met knopen. Waarschijnlijk vind ik binnenkort heel veel leuke projecten met knopen want that's life! 

Vrijdag ochtend had ik de wekker gezet maar dat was niet nodig want Jack stuurde om 06:30 uur een APP'je dat hij klaar was om aan boord van het vliegtuig te gaan. Ik ben dus maar een kopje thee gaan zetten want dit was iets te vroeg om op te staan. Maar mijn plan voor de dag was een tweede bezoek aan de DMV voor mijn Virgina Drivers License. Ik ben iets na half 10 weggereden en onderweg koffie gehaald. Het was intussen gaan regenen dus het was ook perfect weer om een paar uur bij de DMV te zitten. 

Ik was om 10:22 uur binnen, om 10:37 uur had ik mijn nummertje,

en om 12:23 uur liep ik weer naar buiten. Zonder rijbewijs. Ik had namelijk maar een enkele "proof of Residence" bij me, een bankafschrift. Maar op dat bankafschrift staat geen Eva Vromans, alleen Eva van Heijst. En dan kun je hoog en laag springen, je krijgt geen rijbewijs! Idioten. Als ze dat nu de vorige keer meteen gemeld hadden. Dat heb ik ook nog gezegd maar dan zeggen ze doodleuk, dat heb je niet nodig als alles nog door Immigration approved moet waren. DMV sucks en dat heb ik ook hardop tegen de manager gezegd. 

Ik rij dus al sinds 11 oktober met een verlopen rijbewijs rond en erger nog, mijn Nederlandse rijbewijs is ook verlopen, als sinds 15 juni 2019! Dat had ik even niet in de gaten gehad. Gelukkig kun je dat wel verlengen vanuit het buitenland. Dus die aanvraag is weg. 

Voor mijn werk als vrijwilliger voor Fairfax County heb ik een geldig Virginia License nodig dus ik ga dinsdag nog maar een keer. Maar wel naar een andere lokatie! Wordt vervolgd!

Om mezelf een beetje een oppepper te geven ben ik naar Marshalls gereden, lag ongeveer op de weg naar huis! Retail therapie is overal goed voor. Ik was dan ook in een veel beter humeur toen ik weer naar buiten liep. Met een Gnome!

Ik ben nog gaan tanken en ik ben nog even gestopt bij de Giant want ik was 's morgens vergeten het gehakt uit de vriezer te halen. Toen ik eindelijk thuis kwam was het al half 2 geweest en had ik echt wel trek in lunch, en een kopje thee. Gelukkig kon ik toen de wereld weer aan. Simone kwam op tijd thuis om mee te rijden naar Dulles. Daar hebben we natuurlijk een kopje koffie genomen en gewacht tot Jack er was. Dat duurde niet zo heel erg lang dit keer. 

Thuis heb ik gekookt en toen zijn we op de bank geploft en we zijn maar op tijd naar bed gegaan. 

Jack had trouwens 12.5 kilo meer bagage bij zich dan op de heenreis. Ik vind het niet gek. Hij had even goed boodschappen gedaan. 

Voor Tom en Simone had hij Advent kras kalenders gekocht. Voor ieder twee. Die zijn meteen opengekrast, echt niet wachten tot 1 december! Maar ik geloof niet dat ze prijs hadden. 

Zaterdag morgen hebben we rustig aan gedaan zoals zoveel zaterdagen. Na de lunch zijn we naar DC gereden want we moesten naar een Memorial Service in St Albans Church op Wisconsin Avenue. De vader van één van Tom zijn klasgenoten van de British International School was 31 oktober overleden. Wij kenden hem via school maar ook via de voetbal, hij was coach als de reguliere coach niet aanwezig was. Hij was een heel fijn persoon. 

Het was een mooie Memorial Service, er werd gesproken door een neef, door Tom zijn klasgenoot en nog door een goede vriend. Het was een Service met een lach en een traan. Gelukkig had ik tissues bij me. 

Na de Memorial Service was er nog een receptie in de naastgelegen school, St. Albans school for boys. Mooi oud gebouw, doortrokken van traditie. Ik heb een foto gemaakt van de buitenkant.

Er waren nog meer ouders van oud BISW leerlingen en nog twee oud klasgenoten die speciaal vanuit Boston waren gekomen.
Wij reden rond half 5 weer richting huis.
Thuis hebben we een kopje thee gedronken en toen gingen Jack en ik weer verder. We gingen eten bij Arthur en Anette. Heel gezellig en Anette had super lekker gekookt.

Photo credit: Justin.

Ze hebben buiten twee mooie katten ook een super lieve puppy hond, Benji. Die vond het prima om bij Jack op schoot te zitten. 

Het was 's middags begonnen met regenen weg wegreden bij de kerk. En het regende het nog steeds toen we bij Arthur en Anette wegreden. Heel vies weer. Net fijn als je hier de weg op moet maar regen op het dak vind ik één van de gezelligste geluiden die ik ken. Dus vanuit bed kan ik daar heel erg van genieten. 

Vandaag ook een rustige dag gehad. Jack had een oer Nederlands ontbijt, een eierkoek met suiker! 

Na de koffie zijn we boodschappen gaan doen. Ik ben maar meegereden want één van de ingrediënten voor de Tuna melt was geroosterde rode paprika's. En ik ken Jack, die had deze nooit gevonden! 

Het was zoals altijd op zondag best druk bij de supermarkt. Maar we hoefde gelukkig niet lang te wachten bij de kassa's. 

Na de lunch ben ik verder gegaan met opruimen. En ik ben best wel opgeschoten en weer veel weggegooid. Ik weet dat ik nog wel even heb voor we teruggaan naar Nederland maar ik hou ook niet van haastwerk. 

En dan ben ik nu aan het eind van mijn blog bericht. Jullie krijgen nog een foto  van de Tuna Melt Aardappeltaart, weer een echte aanrader, was heel erg lekker. 

En dan wens ik jullie allemaal een gezellige, leuke week. 

Groetje,

Eveline. 

P.S. ik durfde bijna mijn spelling checker niet te storen, die zat zo lekker op de bank. Gezellig samen met Bogey.