Ik zit! Het is vrijdag middag 14.22 uur en ik begin maar vast met mijn blogbericht voor deze week. Morgen is het een reisdag en zondag is het #magikalnaarbedwantikkanmijnogennietopenhoudendag#
Het was vroeg vanmorgen, ik heb over 2 weken een afspraak bij de dokter voor een jaarlijkse checkup en daar hoort ook bloedprikken bij, nuchter. Dat heb ik dus vanochtend laten doen. Kan vanaf 7.00 uur en het is 5 minuten rijden. Easy Peasy. En er zat niemand in de wachtkamer. Daar houd ik van. Bloedprikken ging prima, en ik kan dat weten, en terwijl ik geprikt werd, heb ik zitten genieten van de plaatjes op de muur naast me. Mijn oud collega's kunnen dit zeer zeker waarderen. De rest waarschijnlijk niet zo!
Ik ging heel vrolijk de deur weer uit en vóór 8.30 uur zat ik al aan mijn ontbijtje. Prima begin van de dag. En omdat ik heel wat te doen had (dag voordat je op reis gaat) ben ik ook maar heel vroeg boodschappen gaan doen. Eerst langs de drive-through van het postkantoor! Echt! Buiten de Starbucks drive-through, de McDonalds drive-through, de Pharmacy drive-through heeft het postkantoor ook een drive-through. Lachen, gelukkig heb ik een hoge auto anders had ik er niet eens bij gekund. De eerste lading Kerstkaarten voor de US en alles in Europa behalve Nederland zijn gepost. De Nederlandse kaarten neem ik mee in mijn koffer. Daar komt volgende week een mooie Nederlandse Kerstzegel op. Ons bin zuunig hè!
Na mijn rondje supermarkt ben ik ook nog maar even gaan tanken. En dat was puur zelfbelang, want mijn tank was zo leeg dat ik wel moest. Anders halen we morgen Dulles niet eens. De benzine prijs is heel langzaam aan het zakken hier. Ik betaalde $ 2,59 (gallon) en met mijn Giant card kreeg ik nog eens $ 0,35 korting per liter. Dat zouden de supermarkten in Nederland ook moeten gaan invoeren. Scheelt toch best wel.
Ik ben na de koffie nog even naar de Walmart gereden om een bestelling op te halen en toen was ik klaar met al mijn klusjes buitenhuis. Ik hoef vandaag niets meer, bloggen en koken! Okay, bijna niets.
-------
Maandag begon vroeg want ik sta altijd even op om te kijken of Tom wel wakker is. Dan gaat mijn wekker om 6.15 uur. Maar ik vind dat niet zo heel erg, Kerstboomlampjes aan, verwarming omhoog en dan met een kopje zelf gezette thee (als Jack thuis is krijg ik van hem elke dag een kopje thee op bed) weer terug naar bed. Ik kon niet te lang blijven liggen want ik zou een extra dag werken in The Treasure Shop. En voor de locals, dit is het adres, 6246 Old Dominion Dr, McLean
Het was best wel druk die ochtend en de 3 dames van de maandag ochtend waren heel blij met een extra paar handen. Er kwamen heel wat mensen spullen brengen, gelukkig hebben we een maximum van 10 per persoon want het is maar een klein winkeltje. En al die spullen moeten dan ook weer een plaatsje in de winkel krijgen. Onderstaande foto is een van de nieuwe artikelen, een vintage pop met haar eigen reis kist voor haar kleren. Zo super leuk en nee, heb ik niet gekocht.
Ik ben om 13.00 uur gestopt met werken want ik heb om 13.30 uur een afspraak bij Lies om mijn haar te laten knippen. Is weer lekker kort nu.
Thuis heb ik het bord voor de Koek en Zopie stand gemaakt met de plank die ik zondag bij AC Moore had gekocht. Altijd leuk als een project goed lukt. Het bord was voor donderdag tijdens de Kerstlunch op het JPO. De Nederlanders gingen een kraam opzetten en daar zouden ze erwtensoep (Recept van Jolanda d'r oma en gemaakt door Jolanda), Gluhwein, stroopwafels en speculaas hebben. Nederlandser kan gewoon niet.
Dinsdag was het weer geen golfweer, veel te koud. Binnenblijf weer. Ik had mezelf een rustige dag toebedacht maar om 10.53 uur kreeg ik via Jack een bericht waar ik heel erg narrig van werd. En om de frustratie die dat bericht gaf ben ik maar badkamers gaan poetsen. Is het nog ergens goed voor. En onderaan dit bericht vind je de reden voor de frustratie. Dus nu niet even helemaal naar beneden gaan scrollen, komt vanzelf.
Enfin, na de badkamers ook nog even aan retail therapy gedaan, ophang haakjes voor de koek en zopie plank, die waren nodig, en toen even langs TJ Maxx. En daar heb ik de laatste cadeautjes voor Nederland kunnen kopen en een leuke trui. Kon ik niet laten hangen en ik werd er vrolijk van. Retail Therapy werkt dus echt wel.
De rest van de dag was uneventful. Ik heb nog een stukje Kerstdecoratie gemaakt. Ik had met mijn snijmachine 2 huisjes en 2 Kerstbomen uitgesneden en daarna in elkaar geplakt Het staat heel leuk om het raam. Ik wil er nog meer gaan maken maar dat doe ik dan maar na 15 december.
Woensdag mocht ik weer gaan werken. Simone was vrij omdat het een dag van Nationale rouw was ivm het overlijden van oud president George HW Busch. Alle overheidsbedrijven bleven dicht waaronder dus ook het kantoor waar Simone stage loopt. De begrafenis dienst was in de Washington National Cathedral, met als gevold dat de halve stad afgesloten was. Ik heb er weinig van gemerkt en ik heb 's avonds stukjes van de dienst gezien tijdens het nieuws.
Werk was gezellig zoals altijd en ik ben 's middags om 14.00 uur naar huis gegaan met mijn gevonden "treasure", een doos vintage Kerstballen, nog in de oorspronkelijke doos. Kicken! En dat voor $5,-. Echt een koopje. Ze hangen inmiddels in onze boom.
En dan nu even een kleine kanttekening bij die Kerstballen. Ik zat in het vliegtuig de County Living te lezen en daar stond een artikel in over Kerstversiering. Onder andere ook Kerst ballen. En dan vooral van het merk Shiny Brite, die worden per stuk voor ongeveer $ 10, - verkocht maar als je ze in de originele verpakking hebt gaat de prijs omhoog! Dus tel uit mijn winst. Ik heb 12 Shiny Brite Kerstballen in de originele verpakking gekocht voor $ 5,-! Ik denk dat ik de foto maar naar de Country Living stuur met de vraag wat zo'n doos dan waard zou kunnen zijn. Toch leuk om te weten. En zo zie je maar, snuffelen in 2de hands winkeltjes is echt de moeite waard.
Omdat ik nog steeds in de race ben voor 'moeder van het jaar' heb ik 's avonds pannenkoeken gemaakt. Totaal geen straf want ik vind ze zelf ook heel erg lekker. En het is zo gebeurt. Simone zonder appels en Tom en ik ieder 2 appelpannenkoeken. Ik strook tijdens het bakken altijd wat kaneel en suiker op de appels, dan gaat dat zo lekker karameliseren. Dubbel lekker dus. Een hartige pannenkoek is aan mij niet besteed.
Donderdag ging de wekker weer heel vroeg. Tom had aangeboden om Jack op het vliegveld op te halen en het vliegtuig zou om 7.15 uur landen. Maar het landde al om 6.35 uur. Maar als je daar om 6.30 uur pas achter komt ben je meteen te laat. Jack heeft dus zo'n 20 minuten moeten wachten voordat Tom er was om hem op te halen. Net na 7.30 uur waren ze weer thuis. En Jack had 2 nieuwe Starbucks mokken bij zich. Ons kastje begint nu toch wel wat vol te worden.
Jack heeft een paar uur geslapen. Ik heb Simone naar de Metro gebrachte en Tom naar GMU en ben toen verder gegaan met het schrijven van de Kerstkaarten. En dat schoot lekker op.
Jack had gelukkig wel iets geslapen en om 14.30 zijn we netjes aangekleed in de auto gestapt om naar de Nederlandse Ambassade te rijden. Daar werden de Jeneverkruizen uitgereikt. We hoorden tijdens het korte praatje van de Defensie Attaché dat er in Nederland die dag zo'n 1100 jenever kruizen zijn uitgereikt. In Washington 5. Een Jeneverkruis is een onderscheidingsteken voor langdurige en trouwe dienst als officier en begint bij 15 jaar. Jack heeft in 2015 zijn Jeneverkruis voor 30 jaar gehad. HIER zou je dat terug kunnen lezen. We waren toen 21 weken in de VS, nu alweer 3 jaar en 21 weken.
Na afloop was er een korte receptie met aansluitend de standaard maaltijd, de 'blauwe hap'. En dat was heel erg lekker.
Jack en ik zijn net na 18.00 uur naar huis gereden en hebben de rest van de avond op de bank gehangen. De Washington Capitals moesten spelen maar die wedstrijd begon pas om 21.00 uur. We hebben het eind niet afgewacht. Toen we naar bed gingen was het 2-1 tegen maar ze hebben nog wel met 2-4 gewonnen. Mooi!
En nu is het zondag en Jack en ik zijn heelhuids (ondanks de westerstorm) geland vanmorgen.
Gisteren was het echt de dag van de laatste klusjes, koffer inpakken, Kerstcadeautjes inpakken.
Jack heeft het stroompje achter nog even bladvrij gemaakt en ik heb de laatste strijk gedaan.
Tom heeft ons naar Dulles gebracht. Simone was samen met 2 klasgenoten hard aan de studie. Komende week beginnen de examens.
De vlucht was heel uneventful en snel! Ik had thuis niet echt de rust om de wekelijkse Sudoku te maken en die heb ik in het vliegtuig gemaakt. Was level 1 en ik was er om 18.45 uur al mee klaar.
We zijn om 6.30 uur geland op Schiphol, op de Buitenveldertbaan ivm de Westerstorm. Met als voordeel, minimaal taxiën tot de gate. De douane is tegenwoordig ook een eitje, paspoort scannen en doorlopen (note to self: de volgende keer je bril afzetten Eveline! Poortje ging eerst niet open.) Priority inchecken betekent ook dat je bagage priority krijgt en als eerste op de band terecht komt. Ging dus ook heel vlot. En toen door naar de Starbucks voor het eerste shot caffeine.
De huurauto stond voor de uitgang en dat was heel fijn, was ook al voorverwarmd. En guess what? het regende! Welkom in Nederland!
Vanaf Schiphol zijn we doorgereden naar Badhoevedorp waar bij de Familie Den Arend het ontbijt op tafel stond. Heel erg gezellig en heel erg lekker. En dank je wel Ann en Johan dat jullie zo vroeg zijn opgestaan voor ons.
We reden om 10.45 uur weg daar en zijn toen doorgereden naar het huis van mijn moeder alwaar Jack en ik iets meer dan 3 uur geslapen hebben. Zo lekker, je ogen dicht kunnen doen.
En omdat mijn moeder naar een concert was, dus niet thuis zijn we thee gaan drinken bij Judith.
We gaan direct nog lekker eten, mijn moeder had van alles al voorbereid. Annemiek is ook gekomen en Judith komt nog hierheen voor het toetje. Het wachten is alleen op mijn moeder zelf. En dan maar vroeg naar bed weer.
Het weersvoorspelling voor komende week is nou niet echt heel goed. Ik kom op dinsdag en vrijdag misschien buiten.
Dat was het voor deze week.
Eveline.
P.S.
Okay, nu dan maar het frustratie verhaal.
Zoals jullie weten werkt Jack voor het F-35 Joint Program Office. Samen met nog 10 andere Nederlanders werken zij hard om de F-35 in Nederland te krijgen in november 2019. Daar komt ontzettend veel bij kijken, hier, in Nederland, op Luke AFB in Arizona en op Edwards AFB in Californië.
Nu rolt eind januari 2019 de "eerste" Nederlandse F-35 van de band bij Lockheed Martin in Fort Worth. En dan is er een Roll-out Ceremony. En dat is een heel officieel gebeuren. Er komt een hele grote delegatie uit Nederland, zo'n 125+ mensen. De C-LSK natuurlijk, de Minister van Defensie maar ook de Staatssecretaris van Defensie, enz. En nu heeft er iemand! eens naar de gastenlijst gekeken en gezegd dat het slechte pers zou geven als te veel mensen aanwezig zouden. Het was eerst de bedoeling dat iedereen ('slechts' 11 man) van het JPO erbij zou zijn. Maar iemand! had bedacht dat de helft ook wel genoeg zou zijn, alsof er iemand het verschil tussen 225 of 230 gaat zien!!!! En daar kan ik zo pissig om worden. Wie werken er nu keihard voor het F-35 programma? Juist ja, die 11 mensen hier. Onder die 125 gasten uit Nederland zijn er wellicht wel mensen die nog over de Joint Strike Fighter (terwijl het ondertussen toch echt de F-35 is,....) praten. Voor een bedrijf (KLu) dat hard roept dat "het personeel" op één staat is dit natuurlijk totaal het tegenovergestelde. Ik (wij) zijn heel teleurgesteld.
Jack was zo boos dat hij meteen voorstelde om dan allemaal niet te gaan om een punt te maken maar dat durft men dan weer niet. Maar Jack heeft meteen gezegd dat hij dan zelf niet eens wil gaan.
Er zijn nu 4 mensen aangewezen die samen met de SNR en zijn rechterhand in januari wel naar Texas gaan. Grrrrrr ;-(
Welkom in Nederland. Geniet van je week.
BeantwoordenVerwijderenNou, ik snap jullie frustratie, belachelijk :-(
BeantwoordenVerwijderen