Jaar 3, week 49

WE ZIJN VERHUISD!!!!! En dan staat er ineens een heel andere huis boven aan ons blog!

En jullie willen nu zeker allemaal foto's zien? Nou, gelukkig heb ik die genoeg gemaakt.

Momenteel zie ik het volgende als ik naar links kijk:

En als ik naar achteren kijk zie ik dit!

Dit zijn de dozen die nog uitgepakt moeten worden maar die geen prioriteit hebben. Met Simone's woorden, het is mama's zooi! Klopt helemaal. Maar als ik eenmaal begin is het zo gebeurt. De kasten staan allemaal op hun plaats dus het is alleen maar inruimen.

Ik zal wat opgeruimde ruimtes laten zien.

De keuken, best wel een grote ruimte en Jack en ik denken erover om een keuken eiland te gaan aanschaffen. Meer opbergruimte en het breekt de ruimte een beetje.

De serre/eetkamer.

De hoek met de open haard en de servies kast. Dit is de enige plaats waar die kast kon staan. Maar het oogt prima. 

De TV kamer. Eigenlijk zat hier geen aansluiting maar de Cable Guy heeft een gaatje door de muur geboord en nu hebben we wel een aansluiting! De boekenkast is nog een project in wording. Maar in ieder geval zijn de meeste dozen de kamer uit.

En er moet her en der nog wat opgehangen worden. Maar daar hebben we tijd zat voor.

En dan nog wat slaapkamers.

Eerst die van Simone. Ze heeft nog geen gordijnen hangen want ze wil een nieuwe kleur.

En de andere kant op. Haar kamer is net zo groot als de breedte van het huis.

 Slaapkamer van Jack en van mij.

 En de andere kant op. Is ook net zo breed als het huis! Je hoort mij niet klagen!

Onze badkamer, ongeveer 3x zo groot als in Falls Church.

En dan Tom zijn kamer nog. Die heeft op zolder zijn kamer en heeft ook een dakterras.

En niet onbelangrijk, de logeerkamer. De bedden zijn al gedekt.

Badkamer Simone, Tom en eventuele gasten.

De derde badkamer ligt achter mij en staat dus nog vol met dozen.

En dan nog wat sfeerplaatjes.

White picket fence!!!

Het is zo'n gezellig huis! Ik vroeg aan Tom vanavond of hij minpunten kon vinden en hij wist er wel een! De afstand tussen zijn kamer en de koelkast is te groot!!! Hij moet wel 3 (halve) trappen naar beneden lopen. Het is wat. Simone had geen minpunten en Jack mist de garage maar ik moet zeggen dat hij heel efficiënt de bijkeuken heeft ingeruimd. En ik heb nog geen minpunten gevonden.

Donderdag ochtend stonden de verhuizers om 9.15 uur voor de deur. De baas liep even door het huis en wist toen te vertellen dat ze maar een dag nodig zouden hebben! Oh ja! Maar met 8 man sterk ging het super snel en in de loop van de middag ging de eerste truck met onze spullen al naar Fairfax.

Jack en ik zijn mee gereden en hebben geprobeerd alle dozen op de juiste kamer terecht te laten komen. Is niet helemaal gelukt maar grotendeels stonden de dozen gelukkig goed. De tweede en derde truck volgden vrij rap en toen alles leeg was hebben we de mannen hartelijk bedankt en Jack is toen naar Falls Church terug gereden om Simone en de katten enz. op te halen. Tom kwam met Jack zijn auto deze kant op.
De katten hadden heel de dag op de logeerkamer gezeten en waren toch wel ietwat gestresst. Hier zijn ze beide achter de bank geschoten en hebben daar best nog wel een tijdje gezeten. Nu zijn ze gewend en lopen ze op hun gemak rond. Op het moment zitten ze beide bij Simone op de kamer. Net als in Falls Church.

Simone en Tom hadden in Falls Church al pizza besteld en Jack heeft pizza besteld toen hij weer thuis was. Wij zaten dus om 21.00 uur aan tafel. En wat smaakten dat lekker!!! En Papa John's zit hier om de hoek!

Omdat alles in één dag verhuisd was lagen we 's avonds in ons eigen bed in ons nieuwe huis. Ideaal. En we hadden een dag tijdwinst. Vrijdag hebben we dan ook heel de dag op ons gemak dozen uitgepakt en het weer was verschrikkelijk. Het heeft de hele dag geregend. Aan het eind van de dag was de keuken helemaal weer op orde en heb ik weer zelf gekookt.

Gisteren hebben we nog meer dozen uitgepakt en Jack en ik zijn nog terug gereden naar Falls Church om de inhoud van koelkast en vriezer op te halen. En de gordijnen die er nog hingen. Het was vreemd om in zo'n leeg huis rond te lopen. We hebben er 3 jaar gewoond. En ik zag behoorlijk tegen de verhuizing op maar ik kan achteraf gelukkig zeggen dat het meegevallen is. Ik ga de buurt wel missen maar we wonen nu weer in een mooie groene omgeving.

Ik heb vanmiddag ook meteen mijn vogelvoeder huisje weer opgehangen in de tuin. Alleen moet ik deze morgen iets verzetten want ik kwam erachter dat het precies achter een boomtak staat waardoor ik het niet zie als ik binnen aan tafel zit.

Ik zal ook nog even door de rest van de week wandelen. Want ook dat waren gezellige drukke dagen.

Maandag begon ik met een rondje wijk. De temperatuur was prima maar de luchtvochtigheid met 85% iets minder prima. Ik drupte toen ik weer thuis kwam. Maar het was wel weer lekker om een eind te wandelen.

Toen ik rond half 10 met de was wilde beginnen ging de deurbel. Stond er een lieve vriendin op de stoep met een mooi bakboek en een lieve kaart, om mij te bedanken voor de organisatie van de koffie ochtend van de week ervoor. Ik ga beslist de taart bakken die zij voor de koffie ochtend had meegenomen. Dank je wel Solita voor dit lieve gebaar.

Rond 11.00 uur ben ik richting Ambassade gereden om post weg te brengen. Ik heb Ruben afgezet bij de British school want hij ging daar een leraar van vorig jaar bezoeken. Op de terugweg heb ik de auto in Georgetown geparkeerd en naar Boulangerie Christophe gelopen op Wisconsin Avenue. Daar had ik met Anne-Marie afgesproken. Wij zouden nog samen gaan lunchen voordat zij terug gaat naar de UK met haar familie. Haar dochter zat bij Tom in de klas, zodoende kennen wij elkaar. 

Ik was als eerste in de Boulangerie en ik ging buiten op de patio zitten om na 5 minuten toch maar weer naar binnen te gaan om daar een tafeltje te zoeken! Jeetje wat was het heet en vochtig buiten. 

De lunch was heel gezellig en heel lekker. En we zijn vergeten een selfie te maken. 

Dinsdag ochtend heb ik dan toch nog de strijk gedaan en op mijn gemak koffie gedronken. En 2 grote stukken Spare Ribs in de over gedaan om te garen. Dat duurt zo'n 3 uur dus ik moest op tijd beginnen want om 12.15 uur zat ik in de auto op weg naar de volgende lunch. Samen met Gonny die ik in de zomer van 2001 heb leren kennen in Tucson. Zij sprak ons aan toen wij uit de Target kwamen. Zij hoorde ons Nederlands praten en omdat zij ook Nederlandse van geboorte was vond ze dat leuk. Dit was een eenmalige ontmoeting maar via iemand van Simone haar school indertijd hebben we elkaar later beter leren kennen. En dankzij FaceBook hebben we sinds jaren ook weer contact. En nu was ze in Crystal City met haar man die daar een vergadering had. En of ik zin en tijd had om te gaan lunchen! Ja natuurlijk heb ik daar zin in en tijd maken we gewoon. En wat was het gezellig. Genoeg om over te kletsen en Gonny had een heel leuk cadeau voor me meegenomen. Is 't ie niet leuk! En ik was er zo blij mee dat ik de tas met mok prompt liet staan in het restaurant waardoor ik de dag erna nog een keer naar Alexandria kon rijden. Sorry Gonny!!!

Omdat het weer buiten van het ene op het andere moment vreselijk slecht werd hebben we lang gedaan over de lunch. En ook deze lunch was weer heel lekker. 

We hadden nog wel uren kunnen doorkletsen maar ik kwam er op een gegeven moment achter dat het al 15.30 uur was en dat wij rond 17.00 uur vrienden op bezoek zouden krijgen en dat ik nog een hele streep boodschappen moest doen. Ik moest dus wel weg. Ik heb vanuit de auto naar huis gebeld om de kids de opdracht te geven om de klaptafel naar boven te halen. En de klapstoelen. En de tafelkleden. Toen ik thuis kwam stond dat allemaal al klaar. Scheelt weer. En wat was het weer een gezellige avond. De familie van Alphen heeft de afgelopen 3 jaar in Tucson gewoond en zijn nu met een roadtrip bezig voor dat ze weer naar Nederland vliegen. En ze kwamen ook lang DC, ja dan moeten ze even langs komen natuurlijk. BBQ aan en schroeien maar!

Woensdag ochtend begon al goed. Na 7 weken in mijn duim gezeten te hebben vond de splinter het de hoogste tijd om uit mijn duim te komen. Ik vond het ook wel tijd. Ergerlijk ding! En het was nog best wel een behoorlijke splinter!

Ik zou Ruben woensdag ochtend na 10.00 uur afzetten bij zijn volgende logeeradres en Tom wilde wel even mee rijden want dat huis zou een super uitzicht over het meer hebben. Alleen was er niemand thuis. We hebben toen alle tassen weer in de auto gezet en we zijn naar Alexandria gereden om mijn mok op te gaan halen. Was het restaurant pas om 11.30 uur open waardoor we eerst langs de StarBucks moesten. Wat hebben we toch een zwaar leven 😊!
Nadat we de mok hadden opgehaald zijn we weer terug gereden naar Ruben zijn logeer adres en nu was er wel iemand thuis. En het is inderdaad een geweldig uitzicht wat dat huis heeft.

Jack had gewerkt 's ochtend maar was inmiddels ook al thuis en we hebben na de lunch de logeerkamer leeggeruimd zodat daar donderdag de katten konden zitten. En we hebben daar ook alle spullen weggezet die niet ingepakt mochten worden. Stofzuiger, gereedschap, poetsmiddelen want het huis moet nog schoon gemaakt worden.

Om 17.00 uur hadden we een afspraak voor nog een walk through van het huis hier in Fairfax en dit keer was het dus helemaal leeg. Alle mankementen die we vonden hebben we doorgegeven aan de makelaar en we kregen ook de sleutel. Het is nu even van ons!! Om dat te vieren en omdat we toch nog moesten eten zijn we op de terugweg wij P.J. Skidoos gaan eten. Dat was gezellig.

En donderdag tot en met zondag heb ik al gehad dus ik kan nu stoppen! Maar voordat ik het vergeet, hier is ons nieuwe adres.

The van Heijst Family
10605 Howerton Avenue
Fairfax, VA 22030
USA

Prettige week allemaal.

Eveline.