Jaar 3, week 44

DE ZON SCHIJNT VANDAAG! Na 7 dagen regen waarbij minstens 20 cm, en misschien wel meer, water uit de hemel is gevallen is het nu droog. Al de hele dag. Wat een verademing. Het is momenteel ook nog eens 29°C en de luchtvochtigheid is nu 51% maar vanmorgen nog 81%. Lekker klef weer dus.
Het slechte weer begon natuurlijk vorige week zaterdag al tijdens ons feestje. En het hielt niet op. De ene extreme weather warning na de andere kwam binnen op de mail en via de telefoon. We hebben maandag dan ook echte noodwaarschuwingen via de TV gehad. Mede omdat her een Tornado warning was uitgeroepen hier in de buurt. Maar dat was allemaal 's avonds pas.

De hele dag was het eigenlijk wel redelijk lekker weer. 's Morgens kwam de schoorsteen veger langs om beide schoorstenen te vegen. Dat doen ze heel efficient en heel schoon, gelukkig. En het was droog wat voor de man op het dak ook wel fijn was.

In de tuin staan de irissen in bloei. Wij hebben heel veel van deze blauwen. Die zijn zo mooi.
Ik heb rustig aan gedaan verder. Boodschappen gedaan, de was opgeruimd, gestreken. Na het hectische/super gezellige weekend was zo'n rustige dag wel lekker.

Eind van de middag was het weer ook nog prima maar tijdens het eten ging het licht uit buiten. Ik ben maar even een foto gaan maken van de lucht. En we kregen een onweersbui van jewelste.

Met al die waarschuwingen op de telefoon, email en TV hebben we uit voorzorg de kratten voor de katten maar binnengazet. Je weet nooit tenslotte. Mochten we ze nodig hebben dan hoeven we niet eerst naar het schuurtje.

Dinsdag ochtend was het weer droog en Tom en ik zijn bijtijds naar de golfbaan gereden voor de wekelijkse 9 holes. Het was nat door de baan, maar niet verschrikkelijk nat. En met het zonnetje en temperatuur van rond de 23° C toen we begonnen was het eigenlijk gewoon super lekker weer. 

De eenden en de ganzen die op de golfbaan wonen hadden allemaal kleintjes. Zo leuk om te zien. Ik moest Tom zijn telefoon lenen om foto's te maken want die van mij lag thuis. Tom en ik hebben lekker gespeeld, goede ballen, slechte ballen. Maar het blijft een leuk spelletje.

Na de lunch op de golfbaan zijn we weer naar huis gereden en verder rustig aan gedaan. 

Tom en ik zouden 's avonds naar de kapper gaan bij Jolanda thuis maar dat werd ivm het naderende slechte weer (alweer ja) vervroegd. Tom en ik zijn toen rond half 4 al aangereden en zodoende kon Tom nog even spetteren in het zwembad. Ik heb met Jolanda lekker op de kant gezeten, zat prima.  

Na het knippen zijn Tom en ik weer naar huis gereden. We waren denk ik om half 7 thuis. En omdat ik zo'n goede moeder ben, heb ik ook nog gekookt ! Geen restjes deze week. Kids blij.
We hebben 's avonds nog een behoorlijke onweersbui gehad en het water kwam met bakken uit de hemel. We hebben ook nog even een stroomstoring gehad, licht was aan, ging uit, ging aan, ging uit, ging aan. Jammer dat het lang duurde voor de TV het weer deed. De CAPS waren aan het spelen. Jammer dat ze verloren.

Woensdag was het weer een beetje droog. Ik ben voordat ik naar The Treasure Shop reed even langs de Immediate Care in McLean gereden om een splinter uit mijn duim te laten halen. Ik dacht dat ik alles eruit had, maar het was al 2 weken geleden dat ik met een houten spiesje in mijn duim had gestoken en het deed pijn en het was rood en dik. Nu niet meer. Maar ze hebben mijn duim zelfs moeten verdoven om wat dieper te kunnen graven.

Ik ben daarna rechtstreeks naar de Starbucks gereden voor een bakkie troost. En natuurlijk een lekker Morning Bun erbij.

We hadden weer een mooie Mahonie houten ladekast binnen gekregen en de eigenaar dacht dat deze wel tussen de $ 300,- en $ 1000,- zou moeten gaan kosten. Dat is natuurlijk een vrij groot verschil en ik heb het hele WWW afgezocht naar dit soort kasten. Gelukkig stond er een naam achterop de kast en een nummer wat het zoeken een stuk makkelijker maakten. En ik geloof dat er nu een prijs kaartje van rond de $ 300.- aanhangt.

Weet je wat we ook veel hebben in de winkel, serviesgoed! Een hele tafel vol. En sommigen serviezen zijn echt heel duur. Gelukkig wordt het af en toe ook verkocht.

Ik ben op tijd naar huis gegaan. Ik moest met Tom zijn Tuxedo op gaan halen. Wij in de auto naar Leesburg Pike naar de winkel. Komen we daar in, is de winkel dicht en leeg!!!! Huh! Gelukkig hing er een briefje op de deur met telefoon nummers en de mededeling dat ze per 5 mei gingen sluiten omdat ze gingen verhuizen. Bij navraag konden we Tom zijn pak in Reston op gaan halen. Dat was maar een kleine 15 minuten verder op. En onderweg naar de volgende locatie kwam ik erachter dat Tom op 25 april een telefoontje had gehad en dat er een voicemail bericht was achtergelaten vanuit de winkel. Maar ja, wie neemt er nou zijn telefoon op en wie luistert er nu naar een voicemail bericht? Tom dus niet. Muts.

Gelukkig hadden ze in Reston inderdaad Tom zijn pak en nadat hij het allemaal had gepast konden we weer naar huis. Iets later dan dat we gedacht hadden. Maar ja, we hadden HET PAK in huis.
Onderweg naar huis bedacht Tom dat we 's avonds wel naar de bioscoop konden gaan. Vond ik een goed idee. Vanuit de auto Simone gebeld (bluetooth) om te vragen of ze mee wilde (ja) en naar de supermarkt gestuurd om boodschappen te doen. We hebben op tijd gegeten en om iets over half 7 zaten we weer in de auto richting Tysons Corner. We hadden een Dolby voorstelling, groot scherm, prima geluid en verstelbare stoelen!! En dat ligt me toch een partij lekker! Het was ook nog eens heel rustig in de bioscoop. Kon ik af en toe wat vragen aan Simone. Want we gingen naar Avengers, Infinity War en ik ben niet zo thuis in al die Super Hero's. Maar de film is wel super gaaf. We waren rond 23.00 uur weer thuis, op de terugweg af en toe heel langzaam moeten rijden ivm het het noodweer. Ik zag de strepen op het wegdek niet meer.

Nu vonden Simone en Tom dat ik eigenlijk wel een gemis in mijn opvoeding heb omdat ik die Super Hero's niet kenden dus ik ben donderdag begonnen met  thuis onderwijs AKA Netflix. Als eerste film heb ik Doctor Strange gekeken, toen Iron man en Iron man 2. Morgen ga ik weer verder want er zijn er nog heel veel. 

Donderdag hebben we lekker rustig aan gedaan. Ik heb wel boodschappen gedaan. Toch handig als je eten in huis hebt. Simone en ik zijn nog naar Michaels gereden om verf te kopen. En naar Barnes & Noble omdat dat Simone haar favoriete winkel is. Zij heeft nu veel meer boeken dan dat ik gehad heb. Maar ze heeft ook een Instagram account, leafingthrougtime, dat helemaal over boeken gaat en ze leest heel, heel veel! Ze heeft daarnaast haar Junior Year op GMU afgesloten met allemaal A's en ik geloof één A-. Top jaar dus.

De verf die ik bij Michaels heb gekocht is voor een klomp. Die hadden we al staan tijdens de KBP maar deze was geel, alleen maar geel. Nu heb ik er een Nederlandse klomp van gemaakt. Uit de losse hand. Niet te dicht naar de lijntjes kijken want ik ben dus geen ster met "uit de losse hand".
De klomp zelf is gemaakt door Dennis. Hij werd gebruikt als wiegje voor zijn beide dochters. Dennis is vorig jaar terug gegaan naar Nederland en de klomp paste niet meer in de container. Nu is de klomp van de KBP.

's Avonds weer CAPS gekeken. Weer verloren. 

Vrijdag weer een rustige ochtend gehad. Jack zou 's middags weer aankomen op Dulles en Tom had 's avonds zijn Prom. En natuurlijk regende het de hele dag. Wat een bagger weer. Ik heb Tom rond 15.00 uur naar een vriend (Sterling) gebracht. Hij had zijn pak enz. bij zich. Ik heb hem dus zelf niet in zijn mooie pak gezien. Gelukkig dat de moeder van Sterling foto's heeft gemaakt.

Ze hadden met 18 klasgenoten bij Franka afgesproken. Daar werden ze opgehaald door een Hummer Limousine!!

The Beast!

Interieur.

Deze Hummer Limousine heeft ze toen naar het Lincoln Memorial gebracht waar ze foto's hebben laten maken door de moeder van Franka. Het was niet droog maar het miezerde wat heen heel verschil maakt met stromende regen.

Heeft wel wat dit!

Na de foto's zijn ze uit eten gegaan bij Il Canale in Georgetown en daarna naar de feestlocatie. Het is een leuke avond geweest, geen foto's, en de afterparty was ook leuk (daar hoef ik geen foto's van!!). Tom is bij Sterling blijven slapen, maar ik geloof dat dat maar 1 uur is geweest. 

Simone en ik zijn naar Dulles gereden om Jack op te halen. Stonden nog bij de Starbucks toen Jack al aan kwam lopen. Hij had alleen handbagage bij zich en dat scheelt al een stuk. We waren om 17.00 uur al weer thuis. Jack had een prima weekje in Nederland gehad. 

Zaterdag 19 mei waren Jack en ik 25 jaar getrouwd! Voorbij gevlogen de jaren. We gaan vanavond uit eten (daarom ben ik vroeg begonnen met bloggen, het is nu 17.17 uur) met de kinders en in september gaan we op cruise naar Alaska zonder kinders (Cadeautje aan onszelf). Verder vieren we het niet. Wel heel leuk om al jullie felicitaties op facebook te lezen naar aanleiding van de foto's die Jack en ik daar geplaatst hadden.

Ik heb appelflappen voor bij de koffie gemaakt. Altijd lekker.

Tom was rond half 1 uur weer thuis. Maar bikkel die hij is, om 15.15 uur stond hij weer op het voetbalveld voor een wedstrijd die ook nog eens met 7-1 werd gewonnen. Toen zij weer thuis waren heb ik pannenkoeken gebakken. Het was tenslotte een feestdag voor ons. 

's Avonds nog naar de CAPS gekeken. Weer verloren. De stand van deze ronde is nu 3-2 voor Tampa Bay Lightning. Maandag mogen ze weer. Erop of eronder dan!! LETS GO CAPS!

En nu vanmorgen werden we wakker met zonneschijn! Maar ik zit binnen met de airco. Maar dat komt omdat onze computer beneden staat. 

Simone had vanmiddag een Graduation Party en komt zo thuis. En onze reservering is om 19.45 uur. We hebben in Alexandria een restaurant aan het water uitgekozen om te gaan eten. Kunnen we nog even van het uitzicht genieten voordat het donker wordt. 

We zijn terug van het eten. Het is nu 22.14 uur. Het was een heel gezellig avond en het eten was ook prima. We hebben bij "Chart House" gegeten en we hadden een prima uitzicht. We zaten nl. aan het raam. Helemaal rechts boven in de foto zie je nog een vliegtuig, een van de vele vliegtuigen die elke 3 minuten ongeveer langskwamen op weg naar Reagan National Airport. We hebben ze alleen gezien, niet gehoord. 

Nog een foto van mijn voorgerecht! Mediterranean Hummus platter, jammies.

Zijn jullie er nog? Ik ben er bijna. Ik heb nog een foto met Bogey voor jullie. De paal waarop hij zit stond al ietsjes scheef maar toen ik deze foto nam stond hij nog schever. Dit moest een keer fout gaan. En dat deed het ook. Bogey draaide zich om op het zitje toen ik de foto net had genomen en alles kwam omlaag! Het beest was geschrokken maar ongedeerd.

Ik eindig met een quote die ik van de week tegenkwam.

En dat was het weer.

Tot volgende week. Dan zit ik trouwens in Nederland. Niet vergeten om de macbook mee te nemen anders komt er van bloggen helemaal niets. En de week erna ben ik nog steeds in Nederland! Misschien wel tot gauw ziens.

Eveline.

BewarenBewaren