Week 39.1

Daar ben ik weer. Mijn 3 vriendinnen zijn vandaag ook veilig geland op Schiphol en liggen lekker te slapen. Of ze zijn al weer wakker, dat weet je nooit met jetlag. In ieder geval sterkte morgen (dinsdag) met werken. Ik ga lekker golfen en het wordt lekker weer, net als vandaag zo'n 28ºC. Twee weken geleden stond ik nog op de golfbaan met een beker warme chocomel om niet te bevriezen!

Oké, verder met onze week in Salt Lake City. Dinsdag lieten we het ontbijt in het hotel voor wat het was en zijn we naar de iHop gereden. Het ontbijt was daar stukken beter. En na het ontbijt zijn we wat gaan shoppen in The Gateway, een hele leuke open Mall vlak bij het hotel. Om 13.00 uur moesten we op het vliegveld zijn om een vriendin op te halen die ook naar Salt Lake City kwam voor de convention. We moesten ons nog haasten want haar vliegtuig kwam een uur te vroeg aan, gebeurt nooit, naar het westen toe. We waren gelukkig nog wel op tijd. Met z'n allen in de auto en toen doorgereden naar The Homeoffice van Stampin' Up! voor een privé rondleiding. Dat was echt gaaf, dit is echt het hart van Stampin' Up! In zuid Utah in Kanab worden alle stempels gemaakt en daarna naar het magazijn naast de HomeOffice vervoerd en vandaar gaat het over de hele wereld.

The Homeoffice

Deze steen ligt bij de ingang van het terrein. Natuurlijk moesten daar foto's gemaakt worden.

Heel bijzonder om hier te kunnen staan. We kenden het alleen van video's en foto's. En dit is echt het hart van Stampin' Up!

Het magazijn. 

Na de rondleiding hebben we Diana gedropt bij haar hotel. Ze kreeg een uur en een kwartier om zich op te frissen en om de koffer uit te pakken. Toen hebben we haar weer opgehaald en zijn we tegenover het hotel lekker gaan eten. Gelukkig was het heel erg lekker want we hadden geen kaart gezien en mijn advies is om daar vooraf echt even naar te vragen. DUUR! oeps, daar ging ons vakantie budget. We hebben wel heel erg gelachen en onze ober sprak Vlaams, altijd gezellig.

Een duur kippetje.

Woensdag ochtend hebben we het hotel ontbijt weer links laten liggen en zijn we naar de Cracker Barrel gereden. De meisjes waren heel erg blij met mij toen want ze vonden het a. heel erg lekker en b. heel erg leuk want je kunt er zo leuk shoppen in de General Store. Mocht je ooit in de VS zijn en je komt een Cracker Barrel tegen dan moet je daar beslist even langs.

De schommelstoelen zijn ook te koop. Moesten natuurlijk even uitgeprobeerd worden.

We waren vroeg op pad gegaan want we wilden naar de sneeuw, dus moesten we de bergen in. Via een schitterende route kwamen we eerst bij Sundance Ski resort aan maar dat was dicht. We konden hier gelukkig wel onze sneeuwfoto maken.

We zijn toen doorgereden naar Park City. Dat is leuk! Het is ook een wintersport stadje maar in de zomer kun je hier ook goed toeven. Main street heeft alleen maar hele leuke winkeltjes, slecht voor de portemonnee. Goed dat er geen plaats meer was in de koffer.

Toen we in Park City rondliepen heeft het nog even behoorlijk geregend. Dus nog maar meer winkeltjes bezoeken. 

's Avonds hebben we heel lekker gegeten in The Cheesecake factory. 

Donderdag, vrijdag en zaterdag stonden in het teken van de Convention. Ik ga daar niet te uitgebreid op in. Niet iedereen die mijn blog leest is een Stampin' Up! demo. Ik kan wel vertellen dat het ontzettend gaaf was om hier een Convention mee te kunnen maken. We hebben veel, voor ons, bekenden demo's gezien. We hebben heel veel geleerd en veel nieuwe vrienden gemaakt. En met Facebook is het heel makkelijk om ook contact te houden. 

Wij vielen heel erg op, niet door ons gedrag maar door wat we aan hadden. Dit hadden we van te voren allemaal bedacht.  We hadden ook nog Nederlandse vlaggetjes bij ons.

Zeker door de tassen kregen we veel aandacht. Je wilt niet weten hoeveel dames daar Nederlandse voorouders hadden. Die vonden het super leuk om met een paar Nederlandse meiden te praten. En de fotograaf van Stampin' Up! heette Dirk, ook met Nederlandse voorouders, en die vond het leuk om ons op de foto te zetten. Met als gevolg dat we ook op het blog van Shelli, de oprichtster van Stampin' Up! staan. Als je het leuk vind om die te zien dan heb ik HIER de link.

Ik heb ook nog een podium momentje gehad. Als demo kun je promoveren en aangezien ik pas in januari ben gepromoveerd mocht ik ook naar voren. En je mocht niet even snel van links naar rechts rennen om er maar zo snel mogelijk van af te zijn, je moest even van je momentje genieten, daar had je hard voor gewerkt.

Zaterdag om 12.00 uur was het afgelopen voor de meeste mensen. Alleen mensen die de titel van Silver Elite hebben en hoger konden blijven voor de middag sessie, leadership. Ik was heel benieuwd maar het was heel interessant. We kregen heel veel tips om een goede leider van je team te zijn. Ik zit vol met ideeën die ik wil gaan uitvoeren. Zit jij in mijn team? Houd je dan maar vast.

's Avonds zijn we nog met 4 Amerikaanse demo's uit eten geweest, in The Foodcourt van de Mall, klinkt misschien niet zo heel erg culinair maar de wachttijden bij The Cheesecake Factory waren erg lang, 3 uur. Het was Prom night in de stad en alles zat vol. 

Op tijd naar bed gegaan want we moesten alweer vroeg op, 4 uur, gaap. En na een hele vlotte reis waren we om 14.45 uur weer in Baltimore. Afscheid genomen van mijn 3 vriendinnen, die moesten nog even, en via de Starbucks naar huis gereden. Heel lekker om weer thuis te zijn. En in mijn eigen bed te kunnen slapen.