Week 31, de Reünie!

Dertig jaar geleden behaalden 10 Nederlandse jongens op Sheppard Air Force Base, Wichita Falls, Texas hun vliegerwing. Geen student meer, maar officier-vlieger in dienst van de Koninklijke Luchtmacht waren ze vanaf dat moment.

En vorig jaar bedacht Jack dat het wel leuk zou zijn om terug te gaan naar Wichita Falls om dit heuglijke feit te vieren. En dan graag in combinatie met de graduatie van Nederlandse studenten. Na een hevige email wisseling was het afgelopen week zo ver en vlogen 9 van de 10 waarvan 4 met hun vrouw/vriendin naar Wichita Falls voor 3 geweldige dagen.
Er zijn veel foto's gemaakt de afgelopen dagen maar de foto hieronder is wel het leukst. De mannen staan in de zelfde volgorde als 30 jaar geleden. Alleen de knul linksonder was er niet. En van de 10 jongens zijn er nog 5 die bij de luchtmacht werken.

Donderdag avond kregen de 2 Nederlandse studenten hun Nederlandse wing en op vrijdag avond tijdens de graduatie avond de Amerikaanse wing. En er waren 20 studenten maar "onze" jongens gingen met 4 van de 6 awards naar huis waaronder de meest prestigieuze! 

Het was voor mij de eerste keer dat ik bij zo'n graduatie was en het maakte behoorlijk veel indruk. 

En ik heb mij laten vertellen dat er geoefend was om de Nederlandse vlag hoger te dragen dan de Amerikaanse, Duitse en Turkse vlag en dat is gelukt!

Na de graduatie was er nog een gezellige avond in de officiers mess en daarna zijn we nog naar Duffy's gegaan, de bar waar de mannen vroeger heel wat uurtjes hebben doorgebracht. Daarvoor hoefden we niet ver want deze bar ligt naast de officiersmess.

Het was bere gezellig en we genieten nog na. Drie dagen oude koeien en sterke verhalen. We hebben heel wat af gelachen. En iedereen was blij dat Jack vorig jaar met het idee kwam om naar Wichita Falls af te reizen voor een reünie.

Gisteren zijn wij na een hele gezellige brunch bij de sponsors, van de Nederlandse studenten, Dee Ann en Noros Martin, doorgereden naar Fort Worth om daar ook even toeristje te spelen. Samen met nog 4 mensen van de groep. 's Avonds zijn we naar de Stockyards gereden. Toeristischer kun je het niet krijgen! Veel restaurant, veel winkels en heel veel mensen. 

Maar wel heel gezellig. 

Ik heb een magneet gekocht, simpel, de vlag van Texas, voor op onze koelkast. We hebben daar heel lekker gegeten en op tijd naar het hotel terug gegaan. We bleven het moment van afscheid nemen steeds voor ons uit schuiven en hebben vanmorgen nog samen ontbeten bij Cracker Barrel. Daarna afscheid genomen want Jack en ik vlogen via Dallas Love Field en de andere via Dallas Fort Worth. 

Jack en ik hadden nog tijd over dus zijn we nog even naar downtown Dallas gereden. 

Eigenlijk alleen maar om langs deze plek te lopen. Dat simpele kruis op de weg. Dit is de plaats waar President Kennedy in 1963 is doodgeschoten. Het maakte op mij heel veel indruk.

En toen was het weer tijd om naar het vliegveld te gaan. En om kwart voor zes waren we weer thuis. En nu zit ik vreselijk te gapen maar ik moet mijn bericht nog maar even af maken. En daarna lekker naar bed.

Het weer in Texas was geweldig. Temperaturen van 24ºC. Wat voelde dat lekker! En dan te bedenken dat we maandag ochtend weer een laag sneeuw hadden gehad. Het was weer mooi wit buiten. Maar aan het eind van de dag is het gaan ijzelen en dinsdag heeft het heel de dag geregend. Dan blijft de sneeuw niet lang liggen. In onze voortuin liggen nu nog restjes van de sneeuwstorm van een paar weken terug. Maar het mag van mij wel lente worden nu.

Ik laat het hierbij voor deze week. Morgen begint het normale leven weer. Tom en Simone naar school en Jack weer aan het werk. De huiseigenaar komt verder werken aan mijn washok en het is hier vies weer. Maar misschien kunnen we dinsdag wel golfen. Wordt wel weer tijd. 

Simone heeft afgelopen donderdag haar eerste wiskunde toets gehad en 99% gescoord en voor een Engels Essay die ze had moeten maken 100%. Prima start, ga zo door! We zijn helemaal trots op haar. 

Tot volgende week weer.

Eveline.